In februari organiseert KINO samen met Cine.nl een klein retrospectief van Terrence Malick. De komende weken laten onze redacteuren hun licht schijnen op deze illustere filmmaker.

Zoals trouwe lezers van Cine.nl weten, voer ik met mijn illustere naamgenoot Luuk Imhann met veel plezier twistgesprekken over film onder de noemer Luuk vs. Luuk. De laatste tijd zijn we het wat vaker met elkaar eens geweest, maar wanneer het gaat om Terrence Malick scheiden onze wegen zich. Als je geïnspireerd bent geraakt om het oeuvre van Malick in te duiken dankzij de zoetgevooisde woorden van onze huisdichter, more power to you! Maar persoonlijk zie ik Badlands als Malick’s beste, meest coherent gemaakte film, waarin alle elementen die hem als filmmaker zo sterk maken in de meest pure vorm aanwezig zijn, zoals de beeldschone cinematografie die de Badlands waar de film naar vernoemd is in al hun ongenaakbare schoonheid weergeven.

Ook de voice-over van Sissy Spaceks personage Holly heeft een duidelijke functie: haar fantasievolle verhalen met sprookjesachtige elementen contrasteren met de rauwe werkelijkheid en het kille geweld waar Martin Sheens personage Kit toe in staat blijkt te zijn om hun sprookjesbestaan vol te kunnen houden. Als ik dat vergelijk met hoe Malick in To the Wonder prachtige beelden schoot van wuivende grasvelden die pregnant horen te zijn van al het lijden in het universum en specifiek van het spirituele leed van de geconstipeerd kijkende Ben Affleck die je in voice-overs zijn existentiële twijfels toefluistert, zie ik niet een magnifieke kunstenaar op het toppunt van zijn kunnen, maar een filmmaker die twintig jaar te diep in zijn navel heeft gestaard en de weg een beetje kwijt is geraakt. Maar goed, dat is slechts mijn mening.

In februari vertoont KINO drie films van Terrence Malick die door critici en de publieke opinie de hemel in zijn geprezen. En Badlands in het bijzonder heeft navolging gekregen in een aantal andere iconische films die het origineel echter niet hebben kunnen overtreffen, maar variaties lijken op een bekend thema. Voor Badlands werden er eerder films gemaakt over gewapende stelletjes op de vlucht, zoals Deadly is the Female/Gun Crazy, maar meestal ging het dan om een getrouwd stel (want je zou eens ongetrouwd mensen neermaaien, wat zouden de buren wel niet denken) of om een gangster en een zogenaamde Gun Moll, oftewel een deerne die het wapen van de gangster in haar handtasje had, zodat hij er niet mee opgepakt kon worden.

In Badlands is het specifiek een jong stel: Holly is 15 en Kit is 25. Tevens is de film gebaseerd op een waargebeurd verhaal, namelijk de Starkweather-moorden. Charles Starkweather was een 19-jarige James Dean-wannabe die het niet kon verkroppen dat de ouders van de 14-jarige Caril Ann Fugate hun relatie niet zagen zitten. Tussen 1 december 1957 en 29 januari 1958 terroriseerden ze de staten Nebraska en Wyoming en hielden het Amerikaanse volk aan hun TV’s en radio’s gekluisterd. Geen wonder dus dat hun verhaal een aantal keren door regisseurs naar het witte doek is vertaald: in 1963 in de obscure exploitationfilm The Sadist, in 1973 dus door Malick in Badlands.

In 1990 maakt David Lynch Wild at Heart, waarin het stel Lula en Sailor eerder goofy rednecks zijn dan psychopatische moordenaars. In Kalifornia zien we Juliette Lewis voor het eerst in de rol van jonge vrouw met een gewelddadig ouder vriendje. Lewis keert terug naar een vergelijkbare edoch meer pro-actieve rol in het hysterische Natural Born Killers van Oliver Stone, waarin Stone ingaat op de mediaverering waar het Starkweather mede om te doen was. True Romance van Tony Scott is na Natural Born Killers de tweede film gebaseerd op een script van Quentin Tarantino waarin de Starkweather-zaak als inspiratiebron diende en tevens een film die zowel terugverwijst naar Badlands door het gebruik van een variatie op het muziekstuk Gassenhauer van Carl Orff’s Schulwerk alsmede door het gebruik van een voice-over van Patricia Arquette als Alabama Whitman.

Waar al deze navolgende films gebruikmaken van postmoderne fratsen om een punt te maken, weet Badlands nog steeds te imponeren zonder op zoek te gaan naar de zin van het leven. Een man, een meisje en een geweer, meer heb je eigenlijk niet nodig voor een goede film.

Terrence Malick: A Vision of America in KINO
12 februari: Badlands (1973)
19 februari: Days of Heaven (1978)
26 februari: The Thin Red Line (1998)

Klik hier voor meer informatie en tickets

0 reacties

Geef een reactie

Annuleren