Nu aan het lezen:

Terrence Malick: A Vision of America

Terrence Malick: A Vision of America

Terrence Malick is een filmer die altijd de buitenlucht opzoekt. Zelfs wanneer een scène zich binnen afspeelt, zoekt de camera de ramen op, waar de wind door naar binnen zucht en de gordijnen doet bollen. Wie in februari 2017 Terrence Malick: A Vision of America bezoekt, het retrospectief dat KINO organiseert in samenwerking met Cine.nl, zal meegevoerd worden door de uitgestrekte leegte van Montana, de tarwevelden in Texas, en het hoge gras op de heuvels van het eiland Guadalcanal. Op zoek naar het hart van Amerika.

Een van de beste boeken van de laatste jaren telt amper honderd pagina’s en treft dat hart. In Train Dreams vertelt Denis Johnson het verhaal van een arme dagloner die in zijn zoektocht naar werk de bouw van de witte beschaving achterna reist. Om te werken aan de vele bruggen en treinrails die uit de grond worden gestampt. Zo verenigt Johnson twee pijlers van de Amerikaanse identiteit: de snelheid waarmee de kolonisators het land naar hun hand zetten en de constante verplaatsing die daarmee gepaard ging.

Beide elementen zijn ook aanwezig in het werk van Malick. Van de Engelse koloniestichting in The New World via de staalindustrie en landbouw aan het begin van de twintigste eeuw in Days of Heaven en de Tweede Wereldoorlog in The Thin Red Line zien we mensen die letterlijk ver van huis zijn. Daartoe gedwongen door omstandigheden; de wet, werk, oorlog. En ook in films als To The Wonder, The Tree of Life en Knight of Cups is dat het geval, zij het in meer overdrachtelijke zin.

Het Amerika van Terrence Malick is een verzameling onthechte zielen. Zonder een echt thuis, en vaak ook zonder een duidelijke identiteit. Ze zijn producten van hun omgeving en zijn niet zozeer individuen, maar rollen die de samenleving verlangt. “It takes all kinds”, is Kits laconieke antwoord in Badlands wanneer hem wordt gevraagd waarom hij met zijn liefje al moordend Montana doorkruiste. Iemand moest het doen. Het was geen noodzaak, zelfs geen echte keuze. Het was entertainment voor de buitenwereld, iets voor de samenleving om zich over op te winden.

Dat Malick in zijn vertelstijl een meanderende reeks van momenten verkiest boven narratief sluit aan bij zijn visie op Amerika. De witte Amerikaan heeft eigenlijk maar een zeer korte geschiedenis. Zijn verblijf op het continent vormt slechts een fractie van de historie van het land. En de wortel die hij daar geschoten heeft woelt in de grond van een aarde die zich nooit geheel zal onderwerpen. Van een verhaal dat hem nooit geheel zal toebehoren. En dus doolt de ziel.

Het is dan ook niet vreemd dat Amerika een land is dat misschien wel meer dan door de mensen, wordt geïdentificeerd door het landschap. En dat landschap speelt ook altijd een cruciale rol in de films van Malick. Het is nooit slechts achtergrond. Het ritme van de films, maar zelfs het handelen en de emoties van de personages, wordt erdoor gedicteerd. Door het water dat de bewegingen vertraagt, de loodzware hitte die de hersenen kookt, de namiddagzon die de herinnering kleurt.

In de aanloop naar het retrospectief zullen we op Cine.nl verder ingaan op het werk van Terrence Malick en die visie op Amerika aan de hand van de films die in februari in KINO te zien zijn.

Terrence Malick: A Vision of America in KINO
12 februari 2017: Badlands (1973)
19 februari 2017: Days of Heaven (1978)
26 februari 2017: The Thin Red Line (1998)
Klik hier voor meer informatie en tickets

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken