Nu aan het lezen:

Ted 2

Ted 2

De bro-cultuur viert op dit moment zijn hoogtepunt en is inmiddels een niet te onderschatten subcultuur geworden. Petje achterstevoren, ondefinieerbare voorliefde voor alles dat bro-ig is en vooral veel drugs, grote festivals, “dick jokes” en als levensmotto ‘de kater komt later’. Die tendens werkt door in alle lagen van popcultuur. Van kleding tot muziek tot films. Hoewel de stonercomedy –of de buddy movie– an sich niets nieuws is (Bill & Teds Excellent Adventure, Pineapple Express, The Other Guys, Clerks, etc.) is de beweging nooit zo volledig gevormd geweest als nu. Ted 2 is wat dat betreft een mooie optelsom van Bro Extraordinaire Mark Wahlberg, en de meest gequote Bro onder de Bro’s: Seth MacFarlane.

De tijd dat bro’s Family Guy puns navertelden of een wedstrijdje deden wie de leukste cutaway kon nadoen ligt al een beetje achter ons. Toch is de humor van MacFarlane –die de stem van Ted doet, de film heeft geschreven én heeft geregisseerd– nog altijd zichtbaar op TV. De ‘sidegags’ en cutaways die je bijvoorbeeld ook in 30 Rock ziet zijn eigenlijk niet meer weg te denken uit sitcoms. Ted 2 maakt dankbaar gebruik van die forte en dat is niet het enige waaruit je zonder te spieken kunt opmaken dat dit een echt MacFarlane vehikel is. De typische orkestmuziek van Walter Murphy (die ook alle muziek voor American Dad en Family Guy doet) is immer aanwezig, net als alle Hitler, 9/11, Bill Cosby, piemel en kut grapjes. Dat werkt al 13 seizoenen goed (soms iets minder goed) omdat de kijker 22 minuten aan Broheid nog wel aankan. Maar als de bioscoopbezoeker een kleine 2 uur aan popculturele toespelingen en willekeurige gemene bro grappen moet uitzitten, verlangt dat meer. En na de zoveelste sperma of waterpijp-in-de-vorm-van-een-lul grap is de koek wel een beetje op.

De beste grap in de eerste Ted was hoe makkelijk men over het feit heenstapte dat Ted een tot leven gewekte teddybeer is. Dat wordt omgedraaid in het tweede deel, waar Ted met zijn hoerige vrouw Tami-Lynn (Jessica Barth) een kind wil adopteren en er tijdens dat proces achter komt dat de Amerikaanse overheid hem niet als persoon ziet, maar als bezit. Enter Amanda Seyfried, een stoner advocaat in wording die de zaak pro Deo aanneemt en samen met John (Mark Wahlberg) en Ted een civiele rechtszaak aanspant.

De speeches in de rechtszaal over wat het betekent om een mens te zijn lijken de racistische en piemel grapjes uit te moeten balanceren, maar missen het doel een beetje. De platte celebrity cameo’s en ruimte voor sing/song liedjes die MacFarlane heeft ingebouwd maken ook maar weinig goed. Uiteindelijk is Ted 2 een gemiddelde comedy, leuk om stoned met vrienden op de bank te zien, totdat iemand halverwege een suggestie doet voor een betere film.

Ted 2 draait vanaf 13 augustus in de bioscoop.

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken