Terwijl aan beide oevers van de rivier mensen op straat en in kantoortorens toekeken zette Sullenberger de Airbus neer op het snelstromende water, ter hoogte van Midtown Manhatten, West 48th Street. Binnen was het een chaotische situatie, tot een paar mensen hun medepassagiers tot bedaren wisten te brengen. Binnen een minuut begonnen mensen zich naar de nooduitgangen te begeven terwijl het water naar binnen stroomde. In de ijzige winterkou stonden de passagiers op de vleugels van het toestel, met hun voeten, en sommigen tot hun middel, in het water. -NRC.nl, 16 januari 2009

De persoon Clint Eastwood en de filmmaker Clint Eastwood zijn -gelukkig- twee zeer verschillende mensen. Waar hij grof, meedogenloos en plat racistisch is als mens, is hij subtiel, gedetailleerd en inlevend als filmmaker. In Sully vertelt de filmmaker het verhaal van Kapitein Chesley Sullenberger en hoe hij op 15 januari 2009 een vliegtuig met in totaal 155 passagiers op de Hudson rivier in New York landde.

thumbnail_24608

Er zijn verschillende manieren om een waargebeurde ramp als deze in beeld te brengen, waarbij de meest voor de hand liggende een aanloop naar de uiteindelijke gebeurtenis zou zijn, met de gigantische crash als climax. Eastwood kiest echter voor een andere aanpak; de film begint een paar dagen na de ramp, als Tom Hanks en zijn co-piloot Jeff Skiles (Aaron Eckhart met een werkelijk fantastische snor, die hij voor altijd zou moeten houden) in een steriel hotel in New York zitten. Daar wachten ze op de ondervraging van de National Transportation Safety Board, en die doen hun best om het bloed onder de nagels van de kijker vandaan te halen. Want Sully is een g*ddamn held, en het veiligheidsorgaan doet erg haar best om anders te bewijzen. Op een bepaald punt vragen ze zelfs of hij problemen thuis heeft. Vooral Mike O’Malley doet zijn beste Disney villain na, Anna Gunn voegt de nodige menselijkheid toe.

[AdSense-A]

Terwijl we Sully een interne strijd zien voeren als hij zichzelf afvraagt of hij werkelijk de juiste keuze heeft gemaakt door op de Hudson te landen, zien we zijn waanbeelden zich ontvouwen op het scherm. En die zijn (zelfs 15 jaar na 9/11) niets minder dan ijzingwekkend om te zien. Had hij niet de keuze gemaakt om voor de rivier te gaan, maar terug te keren naar LaGuardia Airport, was hij ontegenzeggelijk een van de wolkenkrabbers ingevlogen. Chilling stuff. Maar zo wordt wel goed duidelijk dat Sully niet alleen de 155 mensen aan boord van het schip heeft gered, maar nog veel meer levens. Eastwood laat tijdens de film meerdere keren vanuit verschillende hoeken zien hoe het vliegtuig te water raakt, en dat zorgt voor een compleet verhaal, zonder franjes en cheap thrills. Sully is een rechttoe rechtaan hervertelling geworden. Niet van de ramp, maar van de ervaring van Sully. Met een aantal machtige shots en een subtiel acterende Tom Hanks is dit geen rampenfilm zoals in de bekende zin van het woord, maar het verhaal van een echte held, van vlees en bloed.

Vier sterren voor Clint Eastwood, de filmmaker.

0 reacties

Geef een reactie

Annuleren