Nu aan het lezen:

Suicide Squad

Suicide Squad

 

Maandenlang werden we door gekke nieuwsberichten, teaser en trailers lekker gemaakt voor Suicide Squad. Deze film zou een verzameling zijn van écht rare/slechte villains. Twee uur lang verknipte personages en ultra-violence. Jammer genoeg moeten we concluderen dat het niet helemaal uit de verf is gekomen. Suicide Squad heeft enorm last van Hollywoodism.

Het begint allemaal goed. In het begin van de film krijgen we een komische introductie van verschillende karakters. Waarbij overigens de eerste vreemde dingen al plaatsvinden: niet alle karakters krijgen een introductie, sommigen verschijnen ineens aan het begin van het ‘echte’ verhaal, anderen verschijnen plots in flashbacks en zijn net zo snel weer weg. Maar we krijgen al snel te maken met Harley Quinn, Joker, Crocodile en al die andere karakters die deel uitmaken van de film. Waarbij Harley Quinn (Margot Robbie) & Joker (Jared Leto) trouwens het sterrenduo van Suicide Squad zijn. Vooral bij Joker opvallend, aangezien hij deel uitmaakt van een subplot dat eigenlijk niets toevoegt aan het verhaal – maar Leto is (zoals ook wel verwacht) één van de hoogtepunten van de film. Met daarnaast ook Will Smith (als Deadshot) die een verrassend goede rol speelt en de film voor een groot gedeelte draagt.

It’s taken me some time, but I finally have them.
The worst of the worst.

Dat drietal zorgt ervoor dat we met goede moed het verhaal instappen: onder het mom van de wereld moet beschermd worden tegen meta-mensen (aka superhelden gone bad) worden een aantal opgesloten villains bij elkaar geraapt om als Suicide Squad geheime missies uit te voeren. Opvallend genoeg komen we er niet achter wat nu eigenlijk de missie is die ervoor zorgt dat de squad wordt samengesteld, want voordat ze goed en wel verzameld zijn besluit één van hen om zich tegen de mensheid te keren – en wordt dát dus de missie. Of er was een vooruitziende blik, dat kan ook.

SUICIDE SQUAD

Eigenlijk gaat het steeds slechter met de film hoe langer hij duurt. Waar we nog beginnen met speelse evilness en bevreemde karaktertrekjes, belanden we steeds meer in een verhaal met plotholes en Hollywood-trucjes. Vooral het herhaaldelijk uitleggen van bepaalde wendingen wordt irritant – omdat het script op die punten zo simpel is dat iedereen het de eerste keer al begreep.

Laat ik wel duidelijk maken dat Suicide Squad geen slechte film is. Zeker het eerste deel heeft een hoog entertainment-gehalte en de twisted manier van reageren door de karakters zorgt geregeld voor een brede glimlach – maar dat is gewoon niet waar we met z’n allen op hoopten. De film laat teveel steken vallen om echt goed te zijn, en dus is de enige conclusie dat we op ‘een voldoende’ uitkomen. Spijtig om te zeggen, maar het is niet anders.
Maar als je zin hebt in wat superhelden-geweld en lekker achterover geleund vermaakt wil worden dan moet je Suicide Squad gewoon gaan zien. Al is het alleen maar voor Leto, Robbie en Smith.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken