Nu aan het lezen:

Straight Outta Compton

Straight Outta Compton

 

“It’s not about a salary, it’s all about reality.”

Als fervent hiphop liefhebber en fan van N.W.A. was deze film een must-see voor mij. De verwachtingen waren hoog en het probleem met hoge verwachtingen is dat het moeilijk is om ze waar te maken. Ik kan alvast verklappen dat dit grotendeels gelukt is.

Het is 1986 in Compton, Californië als Eazy-E (Jason Mitchell) samen met Dr. Dre (Corey Hawkins) op het idee komt om een eigen record label te beginnen. Dr. Dre produceert de tracks, Ice Cube (O’Shea Jackson Jr.) een vriend van Dre schrijft de teksten en ze schakelen wat bevriende rappers uit New York in om te rappen. Maar de samenwerking met de rappers verloopt stroef en deze wordt dan ook al snel beëindigd. Omdat ze geen rappers meer hebben besluiten ze dat Eazy-E zelf maar moet rappen over de beats van Dr. Dre, wat resulteert in het succesvolle nummer ‘Boyz in the Hood’. Uiteindelijk voegen ook DJ Yella (Neil Brown Jr.) en MC Ren (Aldis Hodge) zich bij de groep, en zo zijn de Niggaz Wit Attitude geboren. Deze ontwikkelingen trekken de aandacht van muziek manager Jerry Heller (Paul Giamiatti), die graag met Eazy-E wil samenwerken.

[AdSense-A]

Met de hulp van Jerry Heller bereiken ze al snel het grote publiek. De shows worden groter en ze zijn regelmatig te horen op de lokale radiostations. Dit succes leidt er toe dat ze in 1989 op tour gaan. Wat volgt is de ene na de andere uitverkochte show in de grote steden van Amerika. Wat N.W.A. onderscheidt van de rest van de hiphopscène op dat moment is dat ze niet rappen over feesten, vrouwen en liefde, maar over drugs, racisme en politiegeweld. Oftewel onderwerpen die onderdeel zijn van het dagelijks leven van de leden van de rapgroep. Dit levert ze dan ook veel kritiek op van de overheid (denk aan het nummer ‘Fuck the Police’) en stuiten ze op veel verzet uit de conservatieve kringen binnen de Amerikaanse maatschappij. Door het publiek weggezet als het negatief klinkende Gangsta Rap, blijven ze volhouden dat het wat hun betreft gaat om Reality Rap. Ironisch genoeg zorgt juist deze controverse ervoor dat ze nog populairder worden. Maar het plotselinge succes zorgt ook voor wrijving binnen de groep. Ruzie over geld en verschillende visie over de toekomst drijven de groep uit elkaar. Nu vijanden en concurrenten van elkaar gaan ze allemaal hun eigen weg en proberen ze op hun eigen manier aan de top van de scene te blijven.

straight outta compton jaimie trueblood oscar final

De gehele film speelt zich af tegen een achtergrond van maatschappelijke problemen in Amerika aan het eind van de jaren 80 en het begin van de jaren 90. Het aangrijpende van de film, is dat de onderwerpen waar ze over rappen nog steeds model staan voor de omstandigheden in de Amerikaanse ghetto’s van nu; armoede, drugs en veel geweld. Vooral de beelden van de rassenrellen in Watts na de mishandeling van Rodney King deden mij denken aan de beelden van de rellen in 2014 in de stad Ferguson. Dit laat zien hoe relevant deze problemen nog zijn in het huidige Amerika. Hoewel deze maatschappelijke problemen een belangrijke rol spelen in de film doet het geen moment af aan het onderwerp waar het eigenlijk om gaat, namelijk de opkomst van N.W.A. Dit zorgt er dan ook voor dat de emotionele band tussen de groepsleden het belangrijkste aspect van de film blijft.

STRAIGHT OUTTA COMPTON

De cast is gevuld met relatief onbekende acteurs. Wat eigenlijk niks af doet aan de kwaliteit van de film. De hoofdrolspelers komen allen authentiek en geloofwaardig over als leden van de rapgroep. Voor mij stak vooral O’Shea Jackson Jr. er boven uit in de rol van Ice Cube. De gelijkenissen zijn niet alleen treffend qua uiterlijk (het is tenslotte zijn zoon) maar hij heeft dezelfde soort intensiteit die zijn vader ook heeft. Ook de rol van de manager Jerry Heller, gespeeld door Paul Giamiatti steekt er wat mij betreft boven uit. Hij weet uitstekend de balans te vinden tussen de standaard douchebag manager die keihard is en alleen maar denkt aan zijn eigen hachje en de manager die oprecht begaan is met het lot van zijn cliënten.

[AdSense-A]

Is het dan alleen maar positief wat ik gezien heb? Nee. Wat mij opviel was dat er vooral veel aandacht is voor de solocarrières van Dr. Dre en Ice Cube. Dit terwijl Eazy-E zelf ook een behoorlijke solocarrière heeft gehad. DJ Yella en MC Ren verdwijnen in het middenstuk zelfs eventjes helemaal uit beeld. Het blijft natuurlijk altijd keuzes maken, maar dit geeft tot op zekere hoogte wel een vertekend beeld.

Niet geheel onbelangrijk is de muziek. Een film over N.W.A. kan natuurlijk niet zonder een dikke soundtrack. Twee weken geleden is de officiële soundtrack (Compton) van Dr. Dre uitgekomen en een aantal van deze tracks zijn dan ook te horen in de film. Verder zit de film natuurlijk vol met klassieke N.W.A. bangers en andere hiphop uit de jaren 90. Een hoogtepunt voor mij is als de groep ‘Fuck the Police’ –tot woede van de aanwezige politie– speelt in een vol stadion in Detroit. Letterlijk kippenvel. Maar buiten alle hiphop is er ook ruimte voor soul en funk, de muziek die een grote invloed heeft gehad op het creatieve proces van Dr. Dre.

Straight Outta Compton

Al met al kan ik concluderen dat Straight Outta Compton een succesvolle biopic is geworden. Voor de echte N.W.A. puristen onder ons zijn er misschien wat onderwerpen die iets meer aandacht hadden verdiend, maar dit valt te overzien. De authentieke cast en het aansprekende verhaal over een groep jongens die koste wat het kost een beter leven willen zal niet alleen de hiphop fan aanspreken maar ook het grote publiek. Voeg daar dan ook nog de geweldige soundtrack aan toe en je zal je geen moment vervelen.

Straight Outta Compton draait vanaf 3 september in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Written by

Aankomend geschiedenis leraar & film fanaat.

Typ en klik enter om te zoeken