Nu aan het lezen:

Staande ovatie voor La Danseuse

Staande ovatie voor La Danseuse

 

Hoewel ik enigszins cynisch werd van alle heisa en stargazing rond Cannes heb ik nu toch echt ervaren wat de kern is van dit festival. Wat de reden is van al die heisa en waarom men zich zo uitslooft voor een plekje op de eerste rij. Op de vierde dag ging La Danseuse in premiere, in de grootste en mooiste zaal van het festival: Le Grand Théâtre Lumière.

Vooraf werd het publiek getrakteerd op een toespraak en acte de presence van de hele cast en regisseuse Stephanie di Giusto. Nadien namen ook zij hun plekje in en begon onder luid applaus de film.

IMG_1199

La Danseuse houdt het midden tussen een biopic en kostuumdrama. De (veelal vergeten) danseres Loïe Fuller –volgens sommige de grondlegger van de moderne dans en sowieso de instigator van Arte Nouveau– wordt vertolkt door Soko (een eigenzinnige en zeer sprekende zangeres-turned-actrice.) Nadat haar vader wordt doodgeschoten vertrekt ze naar het klooster van haar moeder, waar al snel duidelijk wordt dat Loïe bestemd is voor grotere en betere dingen.

Na wat strubbelingen reist ze vervolgens naar Parijs, om haar unieke dans op te voeren, en wordt daar al snel een gigantische hit. De choreografie in La Danseuse is op goede momenten betoverend en meeslepend, en helaas is het spel dat niet altijd. Soko is heerlijk bonkig en expressief, maar Lily-Rose Depp is in haar rol als de verleidelijke en valse Isadora Duncan teveel van het goede. Dit is een beginnersklasje overacteren, en dat komt de film niet ten goede. Het ritme is ook off hier en daar, zeker in de laatste akte die eindeloos lijkt te duren zitten fouten. Toch werkt La Danseuse veel beter dan zou moeten. Ik weet niet of dat te maken heeft met de setting waarin ik de film heb gezien, of omdat de kostuums, de muziek en de dans zo enchanting zijn.

De basis van de obsessie met ritme en snelheid in futurisme wordt hier gelegd, en Loïe Fuller is daar een zeer belangrijke pion in. De toewijding om iets nieuws en baanbrekends neer te zetten is tekenend voor het doorzettingsvermogen van Fuller. Zelfs als haar ogen het begeven en haar rug kapot gaat onder het gewicht van haar outfit gaat ze door. Anderzijds is Fullers ontbrekende zelfvertrouwen en klunzige handelen in affectie aandoenlijk, en de sensuele scène tussen Depp en Soko is stijlvol en subtiel in beeld gebracht. Er wordt al langer geteased dat Fuller lesbisch is, en het moment dat het visueel wordt is rewarding. Saillant detail: Soko zou vlak voor Cannes 2016 begon haar relatie met Kristen Stewart hebben verbroken, en dat is jammer en pikant tegelijk, want ze zijn beide uitgebreid aanwezig op het festival.

La Danseuse is een mooie film, met een aanzienlijk budget (9 miljoen euro) maar is niet foutloos. Toch maken de mooie muziek, de uitmuntende dansscènes en de heerlijke Soko veel goed. Oh en die zaal. Pffff.

IMG_1216

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken