Nu aan het lezen:

Sinister 2

Sinister 2

Het is dit jaar wederom een jaar vol met horror sequels (The Woman in Black 2, Insidious 3, Paranormal Activity 6), dus ik begrijp het volledig als je niet heel enthousiast werd van het bericht dat Sinister 2 deze maand in de bioscoop komt. Dat betekent tevens dat je het eerste deel van Sinister niet gezien hebt, en dát is wel onbegrijpelijk. Sinister is een productie van Blumhouse, een maatschappij die de afgelopen jaren de ene na de andere kwalitatieve horrorfilm produceerde. Check de link, die lijst is indrukwekkend. De eerste Sinister was dus al een verrassing. Niet omdat het plot zo origineel was, maar omdat het gewoon een hele degelijke, hele enge horrorfilm was. Kan Sinister 2 de eer hooghouden?

Het antwoord is een volmondige JA. Sinister 2 is 90 minuten grotendeels pure angst. De jump scares zijn lekker eng, de muziek en geluidseffecten gooien er nog een schepje bovenop en de beklemmende sfeer gaat onder je huid zitten. De eerie beelden van de families die steeds op andere gruwelijke wijze vermoord worden zijn ook weer zeer verontrustend. Het verhaal gaat verder waar het eerste deel eindigde, zonder het uitgeroeide gezin, maar mét Deputy So en So. En Buhguul natuurlijk. We krijgen meer informatie over de mythos van Buhguul, waar hij zijn oorsprong vindt en hoe hij doet wat hij doet. Een alleenstaande moeder (Shannyn Sossamon bekend van 40 Days 40 Nights en Kiss Kiss, Bang Bang) van een tweeling is op de vlucht voor haar agressieve ex-man. De man (een aan een cartoon villain grenzende Lea Coco) tracht de kinderen bij haar weg te nemen en dat lukt uiteindelijk ook. De angst van de kinderen en dat een van de twee jongetjes (gespeeld door de Sloan tweeling) op de vader moet lijken ligt er wat dik bovenop. Het verhaal is verder ook niet zo bijzonder en dat hoeft ook niet. De legende zelf is eng genoeg om het verhaal omheen te bouwen. Zijn dode kinderleger is eng, Buhguul is eng en die tweeling ziet er bijzonder vreemd en constant geschrokken uit. Tot op zekere hoogte stoppen alle horrorfilms met eng zijn zodra de kaarten op tafel liggen en duidelijk is wie, hoe of wat verantwoordelijk is voor alle gruweldaden. Dat geldt ook voor Sinister, hoewel de kans op een volgende ‘jump scare’ tot het einde aanwezig is.

Screen-shot-2015-04-05-at-12.22.09-AM-620x400

 

We zijn dit jaar al getrakteerd op het uitstekende Unfriended, de coole Elise in Insidious Chapter 3, de Carpentereske horror van It Follows en het zenuwslopende Creep. Met Sinister 2 kunnen we nóg een geslaagde horrorfilm aan het lijstje van 2015 toevoegen.

 

Sinister 2 draait nu in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken