Nu aan het lezen:

Review: The Tick

Review: The Tick


Als het over streaming gaat in Nederland, gaat het meestal over Netflix. Maar er zijn méér streamingsdiensten in Nederland. Amazon Prime, bijvoorbeeld. Laat daar nou net vorige week de tweede helft van seizoen één van The Tick op zijn verschenen.

Reden één om The Tick een kans te geven: in deze tijd van superhelden-verzadiging is het een perfect tussendoortje. Het is luchtig maar niet te oppervlakkig. Grappig maar niet te gemeen. Het is gemaakt met een vette knipoog en een scherp besef van genreconventies, maar vergeet niet waarom we superheldenverhalen nou eigenlijk zo leuk vinden.

The Tick (Peter Serafinowicz) is een belachelijke superheld. Allereerst: wie wil er nou een teek zijn? Hij is vooral teek-achtig omdat hij zich vastbijt en niet meer loslaat. De ‘big blue bug of justice’ ziet er lachwekkend uit. Van zijn blauwe pak weet hij zelf niet helemaal zeker of het een kostuum is of zijn huid. Hij is dapper en sterk, zoals het een superheld betaamt. Voor het plannen heeft hij toch echt zijn (aan het begin) laffe sidekick Arthur (Griffin Newman) nodig.

The Tick als personage is niet nieuw: er was al eerder een strip, een geanimeerde serie en een live-action sitcom met Patrick Warburton als de teek. Al die eerdere versies zijn ook grappig. Maar in deze iteratie durft bedenker Ben Edlund het aan om af en toe oprecht sentiment toe te laten. The Tick is en blijft een spoof, maar deze serie heeft meer hart dan menig superheldenfilm.

Reden twee om The Tick een kans te geven: hoofdrolspeler Peter Serafinowicz. Zelfs als de naam je niet direct wat zegt (of je hem niet zou kunnen spellen): de kop herken je zo. De lange Brit met perfecte fronswenkbrauwen had voor The Tick niet veel hoofdrollen op zijn naam staan, maar stal in bijrollen regelmatig scènes. Recent was hij onder meer de collega van John C. Reilly in Guardians of the Galaxy, de Italiaan die Melissa McCarthy seksueel lastig viel in Spy, en de geraffineerde wapen-sommelier in John Wick 2.

Serafinowicz staat vooral bekend om zijn diepe, rijke, soepele stem. De stem van Darth Maul in The Phantom Menace, overigens. The Tick, waarin Serafinowicz van top tot teen verpakt zit in een blauw pak dat alleen zijn ogen en de onderste helft van zijn gezicht vrijlaat, maakt optimaal gebruik van die stem, die tegelijkertijd plechtig en humoristisch kan klinken. De rest van de cast liegt er trouwens ook niet om. Jackie Earle Haley (Rorschach uit Watchmen) speelt de hoofdschurk. Alan Tudyk spreekt de stem in voor ‘Dangerboat’, een… eigenlijk niet zo heel gevaarlijke boot. Yara Martinez heeft ook duidelijk veel plezier in haar rol als de schokkende Miss Lint.

Reden drie om The Tick een kans te geven: de serie is kort. Dat klinkt niet direct als een aanbeveling, maar er is tegenwoordig zoveel goede televisie dat het onmogelijk is om overal tijd voor te maken. Er valt iets te zeggen voor een serie die weet wanneer het genoeg is. De in totaal twaalf afleveringen van het eerste seizoen kan je in minder dan zes uur naar binnen zuigen. Maar het valt ook aan te raden om de afleveringen te bewaren. Gewoon. Voor als je zin hebt in een lekkere televisiesnack.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken