Nu aan het lezen:

Review: Designated Survivor S2

Review: Designated Survivor S2


Zou het eerste seizoen van Designated Survivor ook zo goed ontvangen zijn als er in het echt een andere president in het Witte Huis had gezeten? Wie de serie bekijkt met een volstrekt objectieve blik zonder enige kennis van de huidige situatie in de wereld, ziet een weliswaar goed gemaakte en geacteerde reeks afleveringen over een president tegen wil en dank, maar zal toch moeten bekennen dat er een hoop leentjebuur is gespeeld bij eerdere series. Vleugje House of Cards, tikkie West Wing en een beetje Homeland is een opsomming die de lading van Designated Survivor redelijk dekt.

Maar opeens werd Donald Trump president van de Verenigde Staten en dat bleek voor de serie een blessing in disguise. Cine is natuurlijk geen politiek platform en je mag vinden van Trump wat je wilt, maar de huidige Amerikaanse president is nou niet wat je noemt…subtiel. De fictieve Tom Kirkman (Kiefer Sutherland) verandert gedurende het eerste seizoen van een naïeve minister van Infrastructuur in een bijna messias-achtige President die door iedereen wordt gewantrouwd, een werkelijk rechtschapen man die keer op keer moet bewijzen dat hij is opgewassen tegen de enorme taak waar hij plotseling mee opgezadeld is.

Die originele insteek geeft Designated Survivor dat extra beetje charme waardoor het meer is dan alleen maar een kloon van thematisch verwant werk. Zeker voor tegenstanders van Donald Trump is het personage Kirkman een welkome vlucht uit de werkelijkheid en ook zij zullen het nobele nationalisme waar de serie van overloopt op de koop toe nemen, inclusief die vlammende Amerika-speech in de slotepisode waar normaliter toch even de tenen van zouden krommen.

Maar houdt dat gevoel stand tijdens het tweede seizoen dat nu loopt op Netflix? Ja en nee. De belangrijkste spanningsbogen zijn helaas verdwenen. Kirkman is nu een jaar president en deed dat prima, dus de vraag of hij het in zijn nieuwe baan gaat redden is beantwoord. De andere vraag (“Wie zit er achter de aanslag op het Capitool?”) ook en die verhaallijn lijkt na een paar episodes in het tweede seizoen afgerond. Kirkman krijgt in ruil daarvoor elke week een crisis(je) voor de kiezen dat netjes binnen de tijdsduur van een aflevering wordt opgelost. FBI-agente Hannah Wells (Maggie Q) hoeft zich nu ook niet meer bezig te houden met de terroristische aanslag, zodat er voor haar nieuwe missies met de schoenlepel zijn ingewrongen. Dat heeft wel wat onbedoeld hilarische scènes in Amsterdam tot gevolg met slecht Nederlands sprekende barmannen en een Westertoren die blijkbaar vanuit elke hoek in de hoofdstad kan worden bewonderd.

Designated Survivor lijkt in het nieuwe seizoen dus toch weer op zoek te zijn naar een eigen identiteit en heeft (voorlopig?) een flinke ruk richting the West Wing gemaakt. Toch blijft het lekker wegkijken, omdat Kiefer Sutherland in zijn rol van droompresident is gegroeid en Kirkman met verve en plezier neerzet. En als hij gelijk heeft met zijn voorspelling, dat de mid-seizoen twist will blow your socks off zou ook dit tweede seizoen zo maar op hetzelfde niveau kunnen eindigen als zijn voorganger. Want Kirkman is een president om van te houden, daar zal zelfs de grootste Trumpfan het mee eens zijn.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken