Nu aan het lezen:

Queen of Hearts

Queen of Hearts

In Queen of Hearts is het camerawerk van Jasper J. Spanning net zo gereserveerd als Anne, de vrouw die een affaire begint met haar adolescente stiefzoon. Anne (Trine Dyrholm) heeft een goed leven met een man, twee dochters, een prachtig huis en indrukwekkende carrière als advocaat. Anne heeft ook een routineus leven, met mensen om haar heen die gek opkijken als ze bij een etentje in een opwelling van tafel gaat en om hen heen danst. De komst van haar getroebleerde stiefzoon Gustav (Gustav Lindh) zet alles op scherp. Regisseur May el-Toukhy toont het hele proces geduldig en met stijlvolle afstand. Zo schoon zijn de beelden dat ze afleiden van de (on)ethische implicaties van hetgeen dat ophanden is. Queen of Hearts speelt slim met vooroordelen door voor de verandering een vrouw aan een veel te kwetsbare jongen te koppelen. Hierdoor vervagen de contouren van het misbruik wat, draagt het botvieren van haar verveling en seksuele frustratie op het eerste gezicht zelfs de naam van liefde.

Een zoete droom, als het ware gezongen door Eurythmics. Door mat glas en met het verstrijken van de seizoenen kijk ik naar Anne, met veel meer verdraagzaamheid dan ik anders zou kunnen hebben. De ironie van haar werk als advocaat van (seksueel) misbruikte jongeren en vrouwen is dan ook bijtend. We zien slachtoffers die daders uit liefde beschermen, of juist uit angst niet te worden geloofd. Hetzelfde mechanisme wordt provocerend bij Anne en Gustav in gang gezet. Wie zal men geloven? De ontspoorde tiener of de succesvolle advocaat?

Als Anne eenmaal heeft besloten Gustav voor zich te nemen verliest de cameravoering wat van haar ijskoude benadering en is de omgeving een en al zacht pluis, badend in zomers zonlicht. Hij is niet tegen haar bestand en valt als een blok voor haar plotselinge affecties. In een beeldschone scene in het water zijn haar twee jonge dochters handlangers van een ontluikende fysieke liefde die ze niet kunnen zien, laat staan begrijpen. Het is een inkijkje in het centrale thema van de film, namelijk dat mensen nooit helemaal zuiver of te bevatten zijn in hun doen en laten. El-Touky pepert het de kijker goed in door volledige symmetrie te hanteren. Voor elk idyllisch shot waarin het gezin vredig op bed een dutje doet, tussen elke ouder een kind, is er een scene waarin het gezin verstoppertje speelt en Gustav achter een boom naast Anne hurkt. Hij legt zijn vingertoppen licht op haar onderarm en haar blonde donshaartjes zoeken de verticaliteit op. Even wordt gesuggereerd dat zijn verlangen gelijk opgaat met het hare. Kippenvel, zo hunkerend wordt het in beeld gebracht. Rauwe lichamelijkheid wordt in Queen of Hearts ook niet geschuwd, al maakt el-Toukhy het nooit zo bont als
Abdellatif Kechiche.

Op het moment dat de affaire ten einde komt is het ruw ontwaken in de echte wereld. Dat blijkt er een te zijn waarin Anne leugens ten koste van Gustav en haar integriteit niet blijkt te schuwen. Dit is ook het moment dat de weinige toegang die we tot haar psyche hebben gekregen de film bijna de kop kost, juist omdat haar verwoede pogingen om de façade te redden zulke groteske vormen aannemen. Het valt wat uit de toon van het scenario om te alluderen aan seksueel misbruik in haar eigen verleden. De zwakke poging Anne’s gedrag te psychologiseren in een film die verder weigert antwoorden verschaft over de motivaties voor haar doen en laten werkt wat dat betreft niet. Haar rechtschapenheid wat de dynamiek tussen dader en slachtoffer binnen haar praktijk als advocaat betreft is opeens ook volledig van de baan.

De film veroordeelt Anne niet expliciet, maar geeft de kijker tegelijkertijd weinig keuze in de vraag voor, of beter gezegd tegen wie partij te kiezen. Neutraliteit is op een gegeven moment geen optie meer. Het is altijd moeilijk afscheid nemen van een wereld waarin verboden liefde een plek heeft, maar de overgang is zo bruut en meedogenloos dat de rest van Queen of Hearts zich als de nasleep van een auto-ongeluk afwikkelt. Anne is niet meer iemand die haar eigen hachje redt, maar breekt Gustav bewust en sadistisch af. Ongeloofwaardig, maar ook deze metamorfose is de stelling die Queen of Hearts poneert en met veel aandacht voor detail cultiveert.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken