Nu aan het lezen:

Only the Brave

Only the Brave


In de tv-serie Entourage (2004-2011) krijgt fictieve filmster Vincent Chase een rol in het prestigieuze Smoke Jumpers, een drama over brandweermannen die op het punt staan de grootste uitdaging uit hun leven aan te gaan. Het project eindigt voor Vince als een drama, vooral omdat hij niet overweg kan met de regisseur, een volbloed Werner Herzog-parabel die het maximale eist van zijn acteurs en het bronmateriaal te lijf gaat met Fitzcarraldo-achtige manie.

Zoals wel vaker is fictie nu ingehaald door werkelijkheid en heeft Smoke Jumpers inmiddels een real life equivalent in Only the Brave, een drama over brandweermannen die op het punt staan de grootste uitdaging van hun leven aan te gaan. Wel zonder Herzog-figuur aan het roer en helaas ook zonder bijpassende intensiteit. In plaats daarvan staat Only the Brave onder leiding van Joseph Kosinski, een man met verder alleen twee fletse sci-fi films (Tron: Legacy en Oblivion) op zijn naam.

In tegenstelling tot die films staat Only the Brave stevig met beide benen op de grond. De gebeurtenissen en personages in de film zijn gebaseerd op het verhaal van een echte brandweer-crew, de Granite Mountain Hotshots, waarvan negentien leden in 2013 omkwamen tijdens het bestrijden van een enorme brand op Yarnell Hill, Arizona. Josh Brolin speelt Marsh, de gedreven leider van deze groep, een man die er zijn levenswerk van heeft gemaakt om de lokale gemeenschap te behoeden voor de verwoestende branden die het gebied regelmatig teisteren.

Waarom de brandveiligheid Brolin en kameraden zo hoog zit, wordt echter nooit helemaal duidelijk. Dat bosbranden angstaanjagend zijn weten we instinctief en omdat we het nieuws kijken. En omdat de film ons er meermaals herinnert aan wat er kan gebeuren als de vlammen écht vat krijgen op het gebied, een risico dat volgens de personages onvermijdelijk is. Dorpen en steden zullen branden, mensen zullen huis en haard verliezen. Het enige dat hen voor een vurige ondergang behoedt, zijn Brolin en zijn krijgers. Dit wordt jammer genoeg vooral aan de hand van dialoog duidelijk gemaakt.

Niet dat we de mannen niet in actie zien — integendeel. In de aanloop naar de uiteindelijke, allesverzengende brand volgen we de groep meermaals op hun blustochten door de ongerepte Amerikaanse natuur. Wildbranden bestrijdt je met vuur, blijkbaar — een interessant gegeven dat helaas veel te weinig aandacht krijgt. Erger nog, deze scènes blijven afstandelijk en op een vreemde manier vrij van consequentie. Een bizar moment: een van de mannen trapt tijdens een complexe blusmanoeuvre op een bijennest. Alsof de makers zich opeens realiseerden dat bosbranden toch niet zo filmisch zijn als ze gedacht hadden en dat de spanning kunstmatig een beetje opgevijzeld moet worden (geen schande, het is tenslotte een film). Maar dan wordt het moment plotsklaps afgekapt en krijgen we weer een male bonding montage met bier en push-ups. Het gevaar wordt zo nooit als acuut genoeg gepresenteerd om echt zenuwachtig van te worden.

Dit zadelt de film op met een flink probleem, want waarom neemt Marsh zijn taak dan zo serieus? Dat iemand zijn omgeving wil beschermen tegen een wisse dood, vergt weinig inlevingsvermogen. Maar het verklaart niet waarom hij zijn privéleven volledig laat verslonzen, of waarom hij zich tijdens het blussen regelmatig van zijn crew afzondert om meewarig uit te kijken over de destructie die nadert en de vlammen zachtjes toe te prevelen. Hij verwijst hierbij trouwens regelmatig naar het vuur als ‘bitch’.

Dat detail stipt een tweede probleem aan: vrouwen komen er bekaaid vanaf in Only the Brave. Vooral in de eerste helft van de film zijn ze maar lastige sta-in-de-wegs: Marsh’ eega (gespeeld door Jennifer Connelly) zeurt maar door over onbelangrijke dingen als gezinnen stichten terwijl manlief niets liever wil (of kan) dan zijn leven op het spel zetten met z’n kameraden. En arme Miles Teller, herstellende junk en uitvreter, krijgt van zijn ex-liefje niet eens een eerlijke kans om z’n dochter te zien, terwijl hij toch al zeker een paar dagen bezig is z’n leven weer op de rit te krijgen. Gelukkig krijgt Connelly laat in de film nog wel de kans om het overdreven machismo van haar man eens flink te kijk te zetten, maar tegen die tijd is de schade al berokkend. De Granite Mountain Hotshots blijven te veel symbool van (veronderstelde) mannelijkheid en heldhaftigheid en worden nooit mensen van vlees en bloed. Dat doet geen afbreuk aan hun heldhaftigheid of aan de tragiek van hun uiteindelijke ondergang, maar wel aan de film.

Only the Brave maakt vooral indruk met een aantal individuele shots — een brandende beer, een blushelikopter die een zwembad leegdrinkt, een groep brandweermannen die zich rond een kampvuur vermaakt terwijl op de achtergrond een langzaam dovende bosbrand de horizon vult, bomen die brandend van een klif tuimelen — of in een aantal spaarzame gung ho momenten, zoals de crew die headbangend op Metallica’s Jump in the Fire ten strijde trekt tegen de oprukkende vlammen. Deze uitschieters hadden een betere film verdiend, of in ieder geval een film die een poging had gedaan meer te zijn dan een vlak eerbetoon aan gevallen helden. Toch benieuwd wat een type als Herzog met dit materiaal gedaan had…

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken