Nu aan het lezen:

Meer dan een donkere zaal

Meer dan een donkere zaal

KINO, het nieuwe filmtheater van Rotterdam, is ambitieus opgezet. We spraken Jan de Vries, die samen met Frank Groot KINO heeft bedacht, opgezet en nu runt, op de dag na de opening van het restaurant.

Een heel nieuwe en zeker niet stressvrije ervaring voor hem. Het oorspronkelijke plan was dan ook helemaal niet zo ambitieus. Jan en Frank kennen elkaar van Kriterion, het Amsterdamse filmtheater dat geheel door studenten gerund wordt en waar zij samen de programmering deden. Na hun tijd bij Kriterion wilden ze verder met programmeren, maar ze merkten dat die markt behoorlijk op slot zit. Programmeurs van filmtheaters zijn dat bij wijze van spreken voor het leven, dus is het moeilijk om daar werk in te vinden.

Hun ambitie om een eigen filmtheater te beginnen komt voort uit de wens om hun eigen droombaan te creëren. Voor de locatie bleek Rotterdam het meest logisch gezien het enorme verschil in concurrentie tussen Amsterdam en Rotterdam. Daarbij werd het oude pand van LantarenVenster in West, jaren na de verhuizing naar de Wilhelminapier, nog maar beperkt gebruikt. Het oorspronkelijke plan was om, naast de theateractiviteiten die er nog wel plaatsvonden, filmavonden te gaan organiseren. Ook moest er een bar komen om extra inkomsten te genereren. Maar deze plannen moesten al snel aangepast worden toen de gemeente besloot het hele pand aan het nieuwe filmtheater ter beschikking te stellen. Ook de investeerder in het project bleek genoeg in te willen leggen voor een complete renovatie van het pand.

md-kino-interieur-042

Een renovatie die uiteindelijk anderhalf jaar zou duren en nog altijd niet helemaal afgerond is. Tijdens het interview worden nog warmhoudlampen bij de open keuken geïnstalleerd en moet Jan af en toe een vraag beantwoorden van een van de werklieden. Het resultaat mag er zijn, want we zitten in een superstrak ingerichte ruimte. Met voor de onoplettende kijker mooie moderne lampen die, zo verraadt Jan, rechtstreeks ontleend zijn aan het interieur waarin Ex Machina zich afspeelt. De zalen zijn dan weer bekleedt met tapijt uit The Shining en Twin Peaks. Posters zijn niet te vinden in de foyer. Het achterliggende idee is dat zowel de toegewijde als de casual filmliefhebber zich in KINO thuis zal voelen.

Dit strekt zich uit tot de programmering. Op dit moment draaien tegelijkertijd de eerste film van Jim Jarmusch, Permanent Vacation, en de thriller Don’t Breathe. Met het programmeren van genrefilms begeven Jan en Frank zich bewust in het grensgebied tussen het filmtheater en de reguliere bioscoop. Daarbij staat kwaliteit voorop: genrefilms worden gedraaid onder voorwaarde dat de programmeurs ze goed genoeg vinden. Zo moeten alle filmliefhebbers die sinds het vertrek van LantarenVenster uit West hun thuisbasis kwijt zijn weer hun filmplek gaan vinden bij KINO. En dan is het niet de bedoeling dat ze er alleen een donkere zaal vinden. Ook de bar en het restaurant moeten bij die ervaring helpen. Het eten wordt dan ook serieus genomen volgens Jan: er moet niet zo maar iets op een bord gegooid worden.

md-kino-interieur-007

De hoop is dat de mix van films de ambitieuzere programmeerplannen, zoals retrospectieven, mogelijk zullen maken. Het is namelijk niet altijd makkelijk om films buiten de gebruikelijke distributiekanalen om te krijgen. Een film die regulier in de bioscoop draait levert vrijwel geen risico op, aangezien alleen een percentage van de inkomsten wordt afgedragen aan de distributeur. Voor andere films moeten echter regelmatig forse bedragen neergeteld worden. Toch zijn er plannen: binnenkort wordt bijvoorbeeld Polyester van cultfilmmaker John Waters gedraaid, inclusief de scratch and sniff kaarten die er oorspronkelijk bij bedoeld waren. Andere films die hoog op het verlanglijstje van Jan staan zijn The Warriors, mogelijk in het kader van een stedelijk thema, en een retrospectief van het vroege werk van Terrence Malick. Maar grote retrospectieven, zo waarschuwt Jan, zullen nog even moeten wachten totdat KINO een beetje stabiliteit heeft gevonden. De bedoeling bij al deze activiteiten is aansluiting te vinden bij de actualiteit

Op onze vraag waarom niemand anders een dergelijk plan heeft gelanceerd moet Jan het antwoord schuldig blijven. Dat hij en Frank als relatieve buitenstaanders (ondanks Jans Rotterdamse roots) deze impuls geven aan de culturele sector in Rotterdam mag opmerkelijk heten. Toch zijn ze welkom, want twee filmtheaters en twee Pathé-bioscopen is toch een beetje schamel voor de tweede stad van Nederland. Aangezien KINO inmiddels al samenwerkingen heeft aangekondigd met het IFFR en Roffa Mon Amour biedt de hoop dat ze echt toegevoegde waarde bieden én integreren. Daarmee lijkt KINO een mooie aanvulling op het Rotterdamse aanbod te zijn, die in ieder geval onze aandacht te pakken heeft.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken