Nu aan het lezen:

LUUK VS LUUK: ZWARTBOEK

LUUK VS LUUK: ZWARTBOEK

 

In Luuk Vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. In het kader van het thema bevrijding én ter ere van Elle, de nieuwe film van nationale trots Paul Verhoeven maken ze elkaar zwart in een LvsL over Zwartboek.

LvH: ‘In Zwartboek maken we kennis met Ellis de Vries, een Joodse variété-zangeres die tijdens de Tweede Wereldoorlog ondergedoken is op een boerderij bij een streng gelovig, gereformeerd gezin. Als de boerderij per ongeluk wordt gebombardeerd, probeert Ellis samen met haar familie en andere Joodse onderduikers te vluchten naar België via een binnenvaartschip. De nazi’s wachten het schip echter op, vermoorden de onderduikers en beroven de lijken. Ellis ontsnapt en sluit zich daarna aan bij het verzet. Maar ook daar is ze haar leven niet zeker.’

LI: ‘Paul Verhoeven was na succesvolle films als De Vierde Man en Turks Fruit Nederland ontvlucht en maakte in de VS successen als Robocop en Basic Instinct, maar na twee flops aan de kassa (Showgirls en Starship Troopers) en het kritische debacle van Hollow Man, zocht hij zijn Hollandse roots weer op. Dat leverde welgeteld één film op: Zwartboek, die in 2006 op het Filmfestival van Venetië juichend werd onthaald en een terugkeer leek naar Nederlandse films van Verhoeven.’

LvH: ‘Starship Troopers is één van mijn favoriete films in de geschiedenis van de mensheid en het is de meest profetische film aller tijden wanneer het gaat over de War on Terror. En Showgirls is een ontzettend vermakelijke camp-film. Amerikanen hebben geen bijzonder sterk ontwikkeld gevoel voor satire.’

LI: ‘Camp is bij Verhoeven nooit ver weg. Wat niet ontbreekt in Zwartboek is het ‘functionele’ naakt, want ook al zijn het oorlogstijden, een Nederlandse film blijft een Nederlandse film. Dus moest actrice Carice van Houten regelmatig met de borsten bloot. Haar acteerprestatie leverde haar wel een ticket naar Hollywood op, waar ze tegenwoordig Game of Thrones onveilig maakt.’

LvH: ‘Who’s complaining? Imhann, als er een action figure van je zou zijn met een knopje dat je kan indrukken voor een catch phrase, dan zouden jouw catch phrases zijn: “Dan doe je het toch naakt!”, “Misschien moet je het naakt doen!” en “Heb je het al naakt geprobeerd?” In Starship Troopers regisseerde Verhoeven de gemixte douchescènes ook naakt, na een dare van Dina Meyer. Wat dat betreft zitten jij en Verhoeven op één lijn.’

LI: ‘Absoluut. Ik blijf voorstander van (on)functioneel naakt in films. Gelukkig houdt Verhoeven zich daar in zijn oeuvre steevast aan. In Zwartboek lijkt het trouwens of heel acterend Nederland voorbij komt gelopen. Wie heb je allemaal gezien?’

LvH: ‘Naast Carice’s bestie Halina Reijn speelt Thom Hoffman een gluiperd, Derek de Lint is de nobele verzetsman, Frank Lammers de morsige en Johnny de Mol een niet bijster overtuigende Christelijke versie. Matthias Schoenaerts is als magere verzetsman vrijwel onherkenbaar en ook Michiel Huisman komt nog even langs stuiteren. En Theo Maassen krikt het BN’er-gehalte op als sadistische BS’er. Ondanks het aanwezige talent en Verhoeven’s skillz komt het tien jaar later nog steeds bij vlagen knullig over, vooral de dialogen. Maar dat zijn we van Nederlandse films wel gewend.’

LI: ‘Daarnaast, bijzonder dat na deze grote filmhit en de internationale naam van Verhoeven (toch ’s lands grootste filmmaker ooit) er niet nog een film aan toe kon worden gevoegd. Het regende jarenlang projecten die niet doorgingen, en Verhoeven week opnieuw uit naar het buitenland, ditmaal naar Frankrijk, om na tien jaar stilte Elle te maken, een Franstalige wraakthriller met Isabelle Huppert die in Cannes draait.’

LvH: ‘Hoho, zijn we collectief vergeten dat Verhoeven tussendoor Steekspel heeft gemaakt? Een soort experiment van een crowdfunded film waarbij het publiek mee kon denken en breinstormen over het script. Okay, het was een film van 50 minuten en okay, het resultaat is uiteindelijk bewijs dat het maakproces van een film geen inherent democratisch proces is. Verder heeft Verhoeven al jaren een idee om een film/boek/serie/collectible card game te maken over Jezus. De lat ligt laag na The Passion of the Christ, dus hopelijk gaat dat hem ooit nog lukken.’

LI: ‘Ik tel Steekspel niet mee. Dat is geen film. Dat is een reden waarom René Mioch geen cinema mag/kan produceren. Is het niet vreemd dat Verhoeven niet meer kansen heeft gekregen? Dat ze bij het Filmfonds zo moeilijk doen, aangezien hij keer op keer heeft bewezen een groot maker te zijn? Ik heb het gevoel dat we in Nederland een klimaat hebben gecreëerd waardoor onze beste filmmakers naar andere landen reizen om daar hun films te maken. Kijk naar Martin Koolhoven (Brimstone), naar Michael Dudok de Wit (The Red Turtle) en Jos Stelling (Het meisje en de Dood). Dat is toch geen toeval?

LvH: ‘Je ziet in veel Nederlandse films een soort rechtlijnig denken en gemakkelijk moralisme waarbij goed en slecht, zwart en wit heel duidelijk zijn afgebakend. In Verhoeven’s films is dat nooit het geval, dat maakt mensen die graag niet te veel daar over na willen denken onrustig. Ook in Zwartboek zie je dat het verzet niet zo’n nobele bedoening was als wij graag denken en Sebastian Koch speelt de inmiddels clichématige Nobele Nazi met verve. De seks en het geweld in Verhoeven’s films zijn niet het probleem, de morele ambiguïteit is de reden dat het Filmfonds liever geld steekt in boekverfilmingen en multi-cultikomedies die uiteindelijk voor het Pathé publiek draaien. Ik vind het niet erg dat het wordt gemaakt, maar loopt iemand in het buitenland warm voor Alibi?’

Moet je dit zien?

LI: ‘Ja. Elke film van Verhoeven is een must.’

LvH: ‘Ja. En daarna door naar Elle, zijn meest volwassen film ooit!’

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken