Nu aan het lezen:

LUUK VS LUUK: ZARDOZ

LUUK VS LUUK: ZARDOZ

 

In Luuk Vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. In het kader van het thema bevrijding breken ze dit keer hun stenen hoofden over de cult-klassieker Zardoz van John Boorman.

LI: ‘Het plot van deze Science-Fiction film is moeilijk samen te vatten, maar ik zal het toch proberen. Het is de toekomst. Er zijn verschillende stammen, enkele gewelddadig en barbaars, andere technologisch geavanceerd en idyllisch. De god van de barbaren is een groot vliegend stenen hoofd en er lopen (vaak naakte) onsterfelijken rond die zich vervelen en Zed (Sean Connery, één van de barbaren) als slaaf gebruiken. De hele tijd dat ik deze film keek, dacht ik: iemand heeft dit bedacht. Niet te geloven.’

LvH: ‘Zardoz is een schoolvoorbeeld van cocaïne-cinema: het is een film die alleen maar gemaakt kon worden in een tijdperk van overvloedig drugsgebruik. De film is een post-apocalyptisch kostuumdrama waar verbazingwekkend weinig geld was voor kostuums, een episch bedoelde bespiegeling op sterfelijkheid, moraal, seksualiteit en Man’s Inhumanity to Man, maar dan verteld door die doorgesnoven hork die je op een feestje in een hoekje van de keuken klemzet en maar door blijft zagen over chemtrails en de Illuminati. Woorden zijn niet afdoende, dus hier is de beginscène.’

LI: ‘Are you scared yet? Post-apocalyptische films zijn een genre apart met daarin veel mislukte films, die soms verrassend onderhoudend zijn (en vaak ook niet). Van Kevin Costners Waterworld tot Roger Christians Battlefield Earth; het zijn films waarbij je constant denkt: hoe is dit gemaakt? Wie heeft hier toestemming voor gegeven? Wie heeft dit bedacht? John Boormans Zardoz maakt hem in één klap een van de ongekroonde koningen van het genre.’

LvH: ‘Regisseur John Boorman had hiervoor met Deliverance het publiek getrakteerd op een redneck-verkrachtingsscène, dit keer ging hij voor de ultieme mindfuck. Sean Connery had blijkbaar moeite om niet getypecast te worden na James Bond. Daarom speelt hij in Zardoz een moordzuchtige bruut met een onuitputtelijk libido die geilt op wapens… het enige wat ontbreekt is de wodka-martini. En in de post-apocalyptische toekomst is het elke dag Extremely Casual Friday.’

zardoz

LI: ‘Boorman gaf de baan van kostuumontwerper aan zijn vrouw, which is a big no no. Het is alsof Sean Connery de anti-typecastzonde pleegde, zodat andere acteurs dat niet meer hoeven te doen. Elk moment dat hij in beeld verschijnt, is zo afgrijselijk pijnlijk, dat je verwacht dat het een grap is en dat Ricky Gervais – of één van zijn voorgangers – opduikt. Je ziet alle acteurs tijdens hun spel denken: dit was misschien geen goede keuze, deze film. De timing, elke visueel effect, elke plotwending, het is allemaal zo fout, dat je blijft hopen dat het een grap was, tot de aftiteling aan toe. Hoe kun je deze krankzinnige clusterfuck van kleuren vermakelijk vinden?’

LvH: ‘Vanwege de gigantische hoeveelheid WTF-momenten in de film: de openingsscène hebben we al gedeeld, maar de scène waarin de onsterfelijke, aseksuele Eternals proberen Zed op te geilen door modderworstelporno te vertonen, de telepathische krachten die worden uitgebeeld door jazz hands, de scène waarin alle vrouwelijke Eternals hun kennis overdragen aan Zed door met hem te rampetampen terwijl een vloeistofdiaprojectie op hun lichamen wordt geprojecteert, Connery in een bruidsjurk, ga zo maar door! Het is een compleet gefaalde film, maar er zitten meer dan genoeg ideeën in voor drie hedendaagse blockbusters.’

LI: ‘Nope. Er zit geen enkel idee in. Het verhaal gaat dat Boorman zijn versie van The Lord of the Rings wilde maken, maar de financiering er niet doorkreeg en vervolgens na zijn grote hit Deliverance carte blanche kreeg om te maken wat hij wilde. Hij haalde de juiste acteurs aan boord (Connery, Charlotte Rampling) en strikte de Oscarwinnende cameraman Geoffrey Unsworth (van 2001: A Space Odyssey nota bene), maar nam niemand aan die hem ervan overtuigde dat zijn geschreven materiaal de verkeerde geschiedenisboeken zou halen. Vind je deze idiotie echt goed?’

LvH: ‘Vergeleken met de geniale gekte van Alejandro Jodorowsky is Boorman een broekie, maar Zardoz is een film die je in ieder geval één keer gezien moet hebben. Hij doet het verbazingwekkend goed als VJ-materiaal op feestjes en het is een guilty pleasure om te kijken met een paar filmfreaks na het uitgaan. Dit is een film die je zeker niet nuchter moet zien. Wellicht ging het daar mis, Mr. “Poster Boy for Sobriety” Imhann.’

LI: ‘Liever een “Poster Boy for Sobriety” dan een “Boorman-Loving Cult Freak”, Van Huët! Dat je moeder je dit ooit heeft laten kijken is onbegrijpelijk. Dat we dit bespreken en jij dit een “bevrijdende” film vindt, is frustrerend.’

Moet je dit zien?

LvH: ‘Zardoz is frustrerend, soms saai en veelal onbegrijpelijk, maar hoe kan je mensen afraden om deze film te zien, als het heeft geleid tot één van de beste afleveringen van onze favoriete animatieserie? Daarnaast, gedeelde smart is halve smart.’

https://www.youtube.com/watch?v=G0tcxBncYN8

LI: ‘Doe het niet! Zelfs wat cultfilms betreft, zelfs wat ultieme missers uit de filmgeschiedenis betreft: doe het niet. Kijk wat anders, lees een boek, maak een wandeling, vertel je vrienden dat je van ze houdt en vraag ze of ze je tegen zullen houden als je een post-apocalyptische film wil gaan maken.’

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken