Nu aan het lezen:

Luuk vs. Luuk: The Birds

Luuk vs. Luuk: The Birds

 

In Luuk Vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. In het kader van het dierenthema vliegen ze elkander ditmaal in de veren over de klassieker The Birds van Alfred Hitchcock.

LI: ‘Cinema is manipulatie van je publiek en weinig regisseurs konden dat zo goed als Alfred Hitchcock. Deze film, naar een kort verhaal van Daphne Du Maurier, over een kuststadje in Noord-Amerika dat geteisterd wordt door geweld van vogels, dwingt ons in angst toe te kijken hoe mensen worden aangevallen door onder andere meeuwen, kauwen en kraaien.’

LvH: ‘Laten we wel wezen, vogels zijn de Keyser Söze’s van het Dierenrijk. Ga maar na: ‘The greatest trick the devil ever pulled was convincing the world he did not exist’ is uitermate toepasbaar op dinosauriërs! Miljoenen jaren aan de top van de voedselketen. En nu hangen we vetbollen op omdat we ze zo schattig vinden. Een wolf in schaapskleren is peanuts vergeleken met een dino in mussenveren. Hitchcock onthult de bloeddorstige roofdieren die in vogels schuilen.’

LI: ‘Hitchcocks meesterzet is dat hij geen verklaring geeft voor het gedrag van de dieren. De meeste horrorfilms zijn veel tijd kwijt aan het uitleggen van het waarom aan het publiek; dat zijn steevast films gemaakt door regisseurs die niet begrijpen dat het publiek geen waarom nodig heeft. Juist de onwetendheid is hier eng.’

LvH: ‘Er wordt in de film door de personages wat gespeculeerd: een ornitholoog is de Queen of Denial, de Bijbelse Apocalyps wordt erbij gehaald, maar uiteindelijk is het gebrek aan duiding heel sterk. Wat de aanvallen van de vogels echt eng maakt is hun onvoorspelbaarheid. Het ene moment zitten kraaien rustig op een klimrek, maar zonder aanleiding veranderen ze in een letterlijke murder of crows en storten ze zich op een klas schoolkindertjes.’

LI: ‘De effecten zijn soms gedateerd, maar The Birds blijft spannend, omdat Hitchcock de tijd neemt de personages te introduceren. We geven om de karakters, daarom vinden we het erg als ze worden aangevallen.’

LvH: ‘De gedateerde effecten haalden mij echt uit de film toen ik het terug keek. De scènes waarin massa’s vogels over het scherm vliegen om de karakters aan te vallen waren duidelijk apart gefilmde beelden de over het beeld heen waren geplakt. Indrukwekkend voor 1963, niet echt meer voor deze tijd. Wat mij betreft mag de remake gered worden uit Development Hell, ik wil wel een goede versie zien met state-of-the-art effecten. Vluchten regenwulpen die kamikazevluchten uitvoeren waarmee ze een Boeing 747 neerhalen, plofkippen die wraak nemen op Ronald McDonald en het liefst een gevecht met het stuntteam van The Raid 1 en 2 op een struisvogelboerderij.’

LI: ‘Ik ben niet tegen remakes – ze vallen soms goed uit, zie The Fly – maar in het geval van Hitchcock wordt het lastig. Vergeet niet dat eerdere pogingen faalden: Disturbia was een gefaalde remake van Rear Window en Gus Van Sants remake van Psycho was ook geen verbetering van het origineel. Laten we onze klassiekers intact houden; iedereen die niet door de effecten heen kan kijken is sowieso niet in staat de gelaagde materie te vatten.’

LvH: ‘Wie beschouw jij als de troonopvolger van Hitchcock, Imhann? Ik denk dat David Fincher een goede kandidaat is. Een perfectionistische, ietwat kille en calculerende regisseur die de duistere kanten van de mensheid aan het licht brengt.’

LI: ‘Er is geen troonopvolger. François Truffaut, de bedenker van de auteurstheorie (elke regisseur zet zijn/haar handtekening op zijn/haar film) was heel zijn leven fan van de Engelse filmmaker, en plaatste hem steevast op het podium bij de grootste filmmakers uit de geschiedenis, iets wat in Hollywood toen hoogst ongewoon was. Hitchcock was zijn tijd ver vooruit. Een visionair.’

LvH: ‘Een visionair en tirannieke bullebak. Hij was geobsedeerd door hoofdrolspeelster Tippi Hedren, heeft haar gedomineerd en aangerand en drong aan dat ze zichzelf beschikbaar stelde als ontvangende haven voor zijn kleine Hitch. Voor een scène waarin Hedren belaagd wordt door vogels, liet Hitchcock haar een week lang bekogeld worden door nepvogels en levende vogels, die door crewleden die beschermende kledij droegen naar haar hoofd werden gesmeten. Gezien Hitchcock’s reputatie als een uitermate efficiënte filmmaker, ben ik er van overtuigd dat hij dit niet deed ter meerdere eer en glorie van de filmkunst.’

LI: ‘Hitchcock was een groot regisseur, maar voor zijn omgang met vrouwen heb ik geen goed woord over. Tippi Hedren is daarvan een triest voorbeeld.’

LvH: ‘Geen wonder dat Hedren uiteindelijk in Afrika een doorgeslagen kattenvrouwtje is geworden. Na die ervaring zal ze geen vogel meer hebben kunnen horen of zien en is ze dwangmatig leeuwen, tijgers en andere poezenbeesten gaan verzamelen als bescherming tegen het gevleugelde schorem. Hoe dat afliep, is te zien in Roar!

Moet je dit zien?

LI: ‘Absoluut. Hitchcock is verplichte kost voor alle cultuurliefhebbers. Kijk The Birds, en daarna Psycho, Spellbound, Rear Window, Vertigo, North by Northwest, Rope, The 39 Steps…’

LvH: ‘Als je The Birds nog niet gezien hebt, zorg dat je er zo snel mogelijk als de kippen bij bent! Seriously, KFC na het kijken van deze film smaakt twee keer zo goed.’

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken