Nu aan het lezen:

LUUK VS LUUK: KING KONG

LUUK VS LUUK: KING KONG

 

In Luuk Vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. In het kader van het dierenthema kloppen ze zich op hun borstkas in navolging van Peter Jackson’s King Kong.

LI: ‘Het zijn de jaren 30 en showman Carl Denham (Jack Black) heeft een hit nodig om uit de schulden te komen. Hij lokt een groep mensen, onder wie de vaudeville-actrice Ann (Naomi Watts) en de scenarist Jack (Adrien Brody) mee op een reis om een exotische bezienswaardigheid te vinden. Als ze aankomen op het verwilderde Skull Island, blijkt hun exotische bezienswaardigheid een reusachtige gorilla te zijn.’

LvH: ‘Regisseur Peter Jackson (Lord of the Rings) zag het origineel uit 1933 toen hij 9 jaar oud was en was aan het eind van de film tot tranen toe geroerd. Het inspireerde hem om zelf filmmaker te worden en hij maakte toen al een remake, met een King Kong van kippengaas en rubber en de bontjas van zijn moeder. 35 jaar later kwam zijn wens eindelijk uit met de epische remake uit 2005.’

LI: ‘Deze King Kong van ruim 3 uur zat vol CGI, van de gigantische gorilla tot de dinosauriërs en het New York van de jaren 30. Zeer indrukwekkend, ook de tijd die Jackson neemt om het verhaal te vertellen. Waar iedereen hoopte binnen een half uur de koning der apen te zien, investeert deze regisseur in zijn personages, waardoor hun noodlot echt belangrijk voelt.’

LvH: ‘Kort van stof is Jackson nooit echt geweest, maar als er één figuur uit de filmgeschiedenis het wel verdiende om uitgebreid in de spotlights te staan, dan is het Kong wel. Door de lange aanlooptijd leren we Ann en haar loverboy Jack beter kennen. Het is duidelijk dat Jackson de film met veel liefde heeft gemaakt. Tijdens de Hobbit trilogie ontbrak het daar nogal aan, dat was duidelijk een moetje en tevens een veel te lange zit gezien het bronmateriaal.’

LI: ‘De liefde van een regisseur voor het materiaal is een garantie voor een film die ik wil zien; ik noem Francis Coppola’s Apocalypse Now en Terrence Malicks Tree of Life als voorbeelden. De liefde kan soms doorschieten en een zogeheten flop opleveren – zoals er hier en daar wordt gesuggereerd dat Peter Jacksons King Kong is – maar die flops zijn het kijken meer waard dan de gemiddelde hit in Hollywood.’

LvH: ‘King Kong kreeg de nodige kritiek toen hij uitkwam omdat sommige mensen vonden dat de manier waarop de stam op Skull Island werd neergezet, racistisch zou zijn. Ik kan me voorstellen waarom het op het eerste gezicht zo kan overkomen, maar we hebben het wel over een fictief volk op een fictieve locatie. Daarnaast moet Skull Island de meest traumatiserende plek op aarde zijn om te wonen: als je dag in, dag uit omringd bent door de meest moordzuchtige fauna ooit, is het niet zo gek dat je een beetje van het padje af geraakt.’

LI: ‘Misschien dat we daarom volgend jaar getrakteerd worden op een verhaal over het eiland. Kong: Skull Island gaat over de origins van de gorilla, en gooit Samuel L. Jackson, Tom Hiddleston en Brie Larson op het eiland van verderf. Sinds het origineel in 1933 zijn er talloze remakes verschenen, van filmversies met Jeff Bridges, tot crossovers met Godzilla, en van tekenfilmseries tot de game-industrie; iedereen zag geld in de gigantische aap.’

LvH: ‘Naast Peter Jackson hebben we King Kong vooral te danken aan Andy Serkis, die King Kong tot leven brengt door middel van motion capture en sindsdien als Ceasar in de nieuwe Planet of the Apes films in contact is gebleven met zijn innerlijke aap. Serkis wordt “De Godfather van de Performance Capture” genoemd en wist door middel van deze techniek Gollum in Lord of the Rings tot leven te wekken. En dan te bedenken dat deze techniek nog in de kinderschoenen staat…’

LI: ‘Jackson heeft in totaal 13 films gemaakt, maar zal ondanks zijn begin als horror-regisseur (dat valt bij vlagen in King Kong goed te zien) toch vooral herinnerd worden voor het computergeweld van Lord of the Rings, The Hobbit en King Kong. De laatste investeert het meeste in de personages en als je bereid bent daarin mee te gaan, zie je iets dat haast onmogelijk lijkt: de liefde tussen een vrouw en het achtste wereldwonder. Het negende is trouwens dat Jack Black hier sterk acteert.’

LvH: ‘Hoe grappig en charismatisch Jack Black ook is als Carl Denham, het valt niet te ontkennen dat hij een ongelofelijke lulhannes is die verantwoordelijk is voor alle misère in de film. Dankzij zijn monomane drang om een film te maken belandt de crew op een eiland vol met monsterlijke gedrochten die zorgen voor de gevaarlijkste filmset sinds The Conqueror:

En daarna zorgt hij met zijn horkerige gedrag dat Kong pissig wordt en ontsnapt. It was beauty killed the beast, kus mijn kloten! It was that chubby moneygrubbin’ motherfucker Carl Denham!’

LI: ‘Het aantal films over mensen die bevriend/verliefd raken met/op grote wezens is groot. Van My Neighbor Totoro tot Hulk; allemaal zijn ze schatplichtig aan de originele King Kong. De versie van Peter Jackson laat zien hoe een mens en een karakter uit de computer een echte band kunnen hebben. Als toekomstige films als The BFG en A Monster Calls werken, hebben ze dat aan Peter Jackson te danken.’

LvH: ‘De relatie tussen Kong en Ann is uiteindelijk het warme, kloppende hart van de film. En alhoewel de extended version de film nog wat uitbreidt met wat meer expositie en actie, wordt de reden waarom Kong zo geobsedeerd is door Ann slechts geïnsinueerd. Maar voor de goede verstaander is het al te duidelijk: de manier waarop Ann begerig naar de dadbod van Kong kijkt, de veelbetekenende blikken over en weer, dit alles leidt tot de conclusie dat hun relatie niet alleen platonisch is. Maar een normale gorilla is 1 meter 80, in het bezit van een tampeloeres van ongeveer 4 cm in parate toestand. Kong is 8 m. You do the math…’

Moet je dit zien?

LI: ‘Absoluut!’

LvH: ‘Hell yeah. Jackson op het hoogtepunt van zijn kunnen.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken