Nu aan het lezen:

Luuk vs Luuk: It Comes At Night

Luuk vs Luuk: It Comes At Night

In Luuk vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. Dit keer ontrafelen ze het mysterie van It Comes At Night van Trey Edward Shults.

LI: ‘Weggeblazen was ik door It Comes At Night, een posthorror van de jonge regisseur Trey Edward Shults. Het deed me denken aan films als Children of Men, Take Shelter en Melancholia; allemaal films die op een gevoelige (en emotioneel sterke) manier reageren op het eendimensionale genre post-Apocalyps. Waar ging de film over?’

LvH: ‘Een verschrikkelijke, zeer besmettelijke plaag is opgedoken en eenieder die besmet wordt is ten dode opgeschreven. Een oude man genaamd Bud is stervende aan de plaag en wordt door zijn schoonzoon Paul en kleinzoon Travis, beiden gehuld in beschermende kleren en maskers, het huis uit gevoerd in een kruiwagen. Paul jaagt een kogel door zijn hoofd en het lichaam van Bud wordt in een kuil gelegd en in brand gestoken. In een dichtgetimmerd huis, omgeven door bomen, zien we Buds dochter Sarah huilen om haar vader. Dit is de wereld waarin Paul, Sarah en Travis leven. Op een dag breekt een man genaamd Will in, op zoek naar water en voedsel. Nadat Paul hem gevangen neemt en een dag in quarantaine houdt om er zeker van te zijn dat hij niet besmet is, weet Will hem er van te overtuigen om zijn vrouw en kind op te halen om samen sterk te kunnen staan. Maar paranoia, miscommunicatie en het altijd aanwezige gevaar van besmetting maken onderling vertrouwen breekbaar…’

LI: ‘Het zou te makkelijk zijn te zeggen dat dit een film is over de wereld na een Apocalyps waar de pest heeft huisgehouden, door te zeggen dat de karakters symbool staan voor een maatschappij in verval. Niet alleen is dit een ernstig eendimensionale denkwijze, maar het negeert alle hints van de film dat het om meer gaat. Wat denk jij?’

LvH: ‘Hints is precies het juiste woord, maar ik had het fijner gevonden als de film juist wat meer had geboden dan hints. Hoe goed geacteerd en mooi geschoten de film ook is, ik mis toch een twist, een onverwachte ontwikkeling of een verrassend element in het verhaal. Ik vond het namelijk vrij voorspelbaar en voor de hand liggend. Dat neemt niet weg dat het zeker een goede, ambachtelijk gemaakte film is.’

LI: ‘Mijn idee is dat het gaat om een psychische stoornis, waarvan alle kenmerken verdeeld zijn over de verschillende karakters: de een heeft nachtmerries, de ander is paranoïde, iemand probeert in het verleden te leven, iemand slaapwandelt… Het deed me denken aan de verhalen die je leest over mensen met ernstige PTSS, al baseer ik me hierbij slechts op krantenartikelen. Een van de sterke kanten van de film vind ik ook dat je het zelf mag bedenken, de diepere laag. En dat je zo dus nooit fout zit. Wat is het dan wat ’s nachts komt? Die titel, daar blijf ik nog weken over nadenken.’

LvH: ‘Volgens schrijver/regisseur Trey Edward Shults is hij in de nacht het meest productief en vond hij de titel wel lekker bekken. De ontstaansgeschiedenis van de film is wel bijzonder: Shults was jaren lang vervreemd van zijn verslaafde vader, maar toen deze kanker kreeg, leidde dat tot een verzoening. De ziekte en het uiteindelijke overlijden van zijn vader gingen Shults niet in de koude kleren zitten en It Comes at Night kan ook gezien worden als een soort rouwverwerking. Geen wonder dat familiebanden, ziekte, schuld en wroeging zulke belangrijke rollen spelen in de film.’

LI: ‘De film past in een nieuw genre wat de laatste jaren is opgekomen: posthorror. Van Personal Shopper tot The Neon Demon en Get Out en nu It Comes At Night (en daaropvolgend A Ghost Story) – het is een nieuwe stroming films waarbij niet geleund wordt op de vaste regels die je vaak ziet in horrorfilms (briljant weergegeven in Cabin in the Woods) en waarin de weinige schrikmomenten (jump scares) niet verweven zijn met het plot. Zie het grote verschil met een filmserie als The Ring of Saw, waar de meest fundamentele momenten in het verhaal kracht wordt bijgezet met een schrikeffect. Wat zie jij?’

LvH: ‘Ik juich jonge makers en nieuwe ontwikkelingen zeker toe, maar voordat ik ga spreken van een nieuw genre, moet er toch wat meer aan de hand zijn. Het lijkt erop dat It Comes at Night door de trailer en de marketing van de filmbazen van A24 (het productiebedrijf achter de film) in de markt is gezet als een ouderwetse horrorfilm, een strategie die ervoor zorgde dat de film in meer bioscopen terecht is gekomen dan wanneer het de arthouse-insteek had gekozen. Op zich een slimme zet, ware het niet dat een heleboel bioscoopgangers in de VS die van-dik-hout-zaagt-men-planken-horror verwacht hadden boos, verward of verveeld werden door de meer cerebrale, existentiële film die ze te zien kregen.’

LI: ‘Ik denk dat Shults (die eerder het familiedrama Krishna maakte en werkte bij Terrence Malick) zich bewust ver heeft gehouden van de traditionele horrorfilm. Dit artikel in The Guardian legt de link met oeuvres van filmauteurs als Tsai Ming-liang en Apichatpong Weerasethakul. Toch niet de minste namen waar je film mee gelinkt kan worden. Wat interessant is, is dat deze posthorrorfilms niet gaan om het verhaal, maar om de dieper liggende maatschappelijke thema’s als racisme (Get Out), stalkers (Personal Shopper) en schoonheidsidealen (The Neon Demon). De laag horror is slechts voertuig om je bij die thema’s te brengen.’

LvH: ‘Laten we wel wezen, ook dit is geen nieuw fenomeen. George Romero, moge hij vredig rusten, gebruikte zijn zombies altijd om horrorfilms met een stevige portie maatschappijkritiek te larderen. Horror bestempelen als ‘slechts voertuig’ is bijzonder kort door de bocht, als er één genre is dat zich leent voor maatschappijkritische cinema, dan is het wel horror. In Nederland wordt er altijd neergekeken op horror en genrefilms, terwijl daar juist de meest interessante ontwikkelingen plaatsvinden.’

Moet je dit zien?
LI: ‘Ja. Briljant gedaan, en de vragen die de film bij je oproept blijven nog dagen door je hoofd spoken.’

LvH: ‘Het is een goed gemaakte film, geschikt voor liefhebbers van arthousecinema en horrorfans die open staan voor nieuwe ervaringen.’

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken