Nu aan het lezen:

LUUK VS LUUK: GODZILLA

LUUK VS LUUK: GODZILLA

 

In Luuk Vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. In het kader van het dierenthema bakkeleien ze dit maal over de recente reboot van Godzilla van Gareth Edwards.

LvH: ‘OK, normaliter ben ik een groot voorstander van de Franse slag wanneer het gaat om een monarchie, maar als het gaat om Godzilla, ‘The King of Monsters’, ben ik na deze film een overtuigd monarchist. Hoe cool zou Koningsdag zijn als we Godzilla als koning hadden in plaats van Koning Kratje? Edwards levert de allerbeste Godzillafilm af die ooit is gemaakt en heeft het begrip “reboot” daarmee gered. Wat jij, Imhann?’

LI: ‘On your mark. Get set. Terrible! Dit was een slechte film. Ik ben voor Godzilla, maar dan bedoel ik de versie met Matthew Broderick en Jean Reno (en een onsterfelijke Jamiroquai, dansend in de bioscoop). Campy, zeker, maar op een geweldige manier.’

LvH: ‘Imhann, ben je onlangs gebeten door een radioactieve Sarah Jessica Parker? Want dat is de enige reden die ik me kan bedenken om het misbaksel van Roland Emmerich uit 1998 te prefereren boven deze epische reboot. Deze Godzilla blijft tenminste consistent van grootte en heeft zijn radioactieve adem terug, wat zorgt voor een subliem nerdgasm voor de fan. Door de vroege sterfgevallen wordt de toon gezet: niemand is veilig, iedereen kan eraan gaan. Dat maakt de film een stuk spannender.’

LI: ‘How could you fuck this up? Muziek van Alexandre Desplat (Tree of Life), production design door Owen Paterson (The Matrix), gefilmd door Seamus McGarvey (The Avengers) en geproduceerd door een hoop lui die samen meer Oscars te verdelen hebben dan Peter Jackson in Midden-Aarde. De versie van Emmerich vond ik als kind geweldig. De 2014-versie probeert “volwassen” te zijn, maar waarom dan die zielige blikken van kinderen? Waarom de stupide redeneringen van wetenschappers?’

LvH: ‘Aha, daar komt de hagedis uit de mouw: “als kind vond ik hem geweldig”! Ik vond als kind heel veel belabberde tekenfilmseries briljant, maar inmiddels heb ik genoeg smaak ontwikkeld om in te zien dat ze ruk waren. Naast het feit dat deze film objectief gezien goed in elkaar zit, weet hij ook de meanderende en bij vlagen van de pot gerukte Godzilla-mythos nieuw leven in te blazen. Dit keer zonder Godzooky of Hedorah The Smog Monster, gelukkig.’

LI: ‘Wie zijn dat?’

LvH: ‘Laat Gareth het even voor je uitleggen, en tegelijkertijd je inner child terecht wijzen: ‘Godzilla Director Gareth Edwards Talks Godzooky’. Hedorah komt uit de meest hallucinante Godzilla-film ooit:

LI: ‘Waarom wordt dit verhaal keer op keer precies hetzelfde verteld? Ik word gek van alle origin-verhalen. Waarom moet ik keer op keer weten hoe Bruce Wayne verandert in Batman wordt, of mensen een uur lang zien discussiëren of Godzilla wel of niet bestaat? Ik weet dat hij bestaat, ik heb de trailer gezien:

Daar zit hij in. De film heet Godzilla. Er zijn al meer dan tien Godzilla-films gemaakt. Pas na een uur verschijnt het monster in beeld en dan is het beste gedeelte van de film al geweest.’

LvH: ‘Dan wordt de film een spektakel van jewelste, bedoel je. En Godzilla heeft al zestig jaar in meer dan dertig films dood en verderf gezaaid, jij kent je klassiekers gewoon niet. Daarnaast was de vechtpartij waarin Godzilla het opneemt tegen twee andere monsters fan-fucking-tastisch. Smaken kunnen verschillen, Imhann, maar ontkennen dat de film vol zit met fenomenale actie is hetzelfde als beweren dat je hersens zonder zuurstof kunnen functioneren.’

LI: ‘De film is dan al ingestort. Edwards versie van Godzilla is te serieus en er gaat weer eens (zie: Star Trek Into Darkness, Man of Steel, Batman V Superman: Dawn of Justice) ontzettend veel stuk. Monsterfilms zijn een genre apart, maar wat ik miste was het campy-element. We hebben het hier over een volslagen idioot plot dat zich op een krankzinnige manier ontwikkeld. Beetje relativering van de makers zou op zijn plaats zijn. Daarom vind ik de versie van Emmerich beter, hij lijkt zich elk moment te beseffen dat hij een domme film maakt. Gareth Edwards doet dit niet, wat bij mij de vraag opriep: moet je als regisseur een stupide plot heel serieus verfilmen?’

LvH: ‘Dit was in tegenstelling tot Man of Steel geen disaster-porn: dit is wat er zou gebeuren als drie radioactieve monsters met elkander op de vuist/klauw/tentakel gaan terwijl de mensheid hen een beetje voor de voeten loopt. Een realistische uitwerking van dat gegeven is juist de manier om de verwoesting die de monsters aanrichten niet te trivialiseren. En Emmerich’s stupide film prefereren boven deze film is vergelijkbaar met kiezen voor een McDonalds hamburger in plaats van een medium-rare ribeye steak van een Wagyu-koe. Seriously, grow some tastebuds, bud! Godzilla krijgt met deze film het respect en ontzag dat de King of Monsters verdient. All hail Godzilla!’

Moet je dit zien?

LvH: ‘Does a radioactive prehistoric monster shit wherever it pleases? Ja dus.’

LI: ‘Some people with a pocket full of money, and an eye full of hate take a pleasure in destruction of the very thing that they tried to create, aldus Jamiroquai. Kijk in plaats daarvan de clip van Deeper Underground tot je erbij neervalt:

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken