In Luuk vs Luuk gaan Luuk van Huët en Luuk Imhann in debat over actuele arthouse, cultfilms, blockbusters en klassiekers. Dit keer nemen ze de oorlogsfilm Dunkirk van Christopher Nolan op de korrel.

LvH: ‘Vorig jaar was het kustplaatsje Urk, daarvoor voornamelijk bekend vanwege de visserij en coke-gebruik, in rep en roer vanwege de opnames van de film Dunkirk van filmgigant Nolan. Nu de film, een Amerikaans-Brits-Frans-Nederlandse co-productie – die ook nog eens geschoten is door Neerlands Trots Hoyte van Hoytema – in de bioscoop draait, is er sprake van een flinke hype, onder andere ingegeven door de oer-Hollandsche vraag: “Wat zien we terug van onze belastingcenten?” Het is dan ook op zijn minst ironisch dat we in Nederland de film dus niet kunnen zien hoe deze bedoeld is.’

LI: ‘Het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het Engelse leger (400.000 man) heeft zich teruggetrokken rond de Franse kustplaats Duinkerke en wacht daar op Engelse schepen om ze te evacueren naar Engeland. Alleen, die schepen komen niet of worden voortdurend tot zinken gebracht door de Duitsers, die Duinkerke omsingeld hebben. In drie verhaallijnen volgen we deze historische gebeurtenis: op het strand met de angstige en jonge soldaten, in de lucht bij een piloot (Tom Hardy) die de nodige luchtdekking moet verzorgen en aan boord van een klein bootje waar een burger (Mark Rylance) besluit om het Kanaal over te steken om zelf de soldaten te helpen ontsnappen.’

LvH: ‘Nolan kreeg het idee voor de film toen hij zelf met een bootje van Engeland naar Duinkerke vaarde met zijn betere helft Emma Thomas. Hij vond echter dat hij ervaring op moest doen met het maken van grote blockbusters voordat hij het aandurfde om het idee eer aan te doen en deze film te maken. Het kan publiciteitsfluff zijn, maar het zou meer films ten goede komen als hun makers deze mate van zelfinzicht hadden. Over publiciteit en marketing gesproken: wie heeft bedacht dat het een goed idee was om Dunkirk, een film die de gruwelen van oorlog op realistische wijze op het witte doek laat zien te koppelen aan een online game die oorlog als een olijk spelletje presenteert? Wat een miskleun was dat!’

LI: ‘Wat ik interessant vind aan Dunkirk, is dat het een aantal erg uitgesproken keuzes maakt. En uitgesproken keuzes maken een uitgesproken, sterke film. Het schakelen van tijd (zie hieronder) is innovatief, het consequent niet tonen van de vijand ook – hier zou je een heel artikel aan kunnen wijden, want maakt dit Dunkirk geen anti-oorlogsfilm? – en de fascinerende laag realisme van een regisseur die vooral bekend is van fantasievolle film (Interstellar, The Dark Knight Trilogy, Inception) maakt het plaatje compleet.’

LvH: ‘Dunkirk is een magistraal gefilmd oorlogsdrama dat wederom aantoont dat Nolan één van de beste regisseurs is die er rondloopt.’

LI: ‘Ik durf dit scenario briljant te noemen. Weinig dialogen en voortdurend schakelend tussen de drie verhaallijnen – en voortdurend nieuwe blokkades opwerpend die onze personages moeten overwinnen – geeft deze film je een bijzondere insteek in tijd. De drie verhaallijnen worden als volgt geïntroduceerd: THE MOLE: 1 week; THE SEA: 1 day; THE AIR: 1 hour. Ik heb een groot gedeelte van de film nagedacht over wat het betekende en na wat speurwerk ben ik eruit. Het verhaal op het strand en rond de pier (The Mole) beslaat een week tijd, de tocht op zee een dag en het luchtgevecht van de piloten een uur. Dat al deze drie lijnen spannend blijven en je als kijker de gehele film precies weet waar je je bevindt in het verhaal, maakt de prestatie van editor Lee Smith en schrijver Christopher Nolan indrukwekkend.’

LvH: ‘Edoch, om toch even de Moszkowicz van Beëlzebub uit te hangen, moet ik toch bekennen dat ik de structuur van de film niet altijd even goed vond uitpakken. Er was daardoor teveel herhaling van zetten en bij vlagen vond ik het juist verwarrend om bij te houden hoe de scènes zich tot elkaar verhouden. Bij deze accepteer ik mijn onvermijdelijke nominatie voor de Mierenminnaar-Award 2017.’

LI: ‘Tja, wat verder? Over de cast heb ik weinig te zeggen. Iedereen speelde vaardig, niemand steeg boven zijn niveau uit (ik gebruik hier ‘zijn’ omdat er welgeteld één vrouwelijk personage is, een zuster met een screentime van seconden). Wat me stoorde was de muziek van Hans Zimmer; net iets te bombastisch, en daarmee verdringt het de geluidseffecten (die fantastisch zijn en je diep het verhaal intrekken).’

LvH: ‘Heel Urk lag blijkbaar plat omdat tieneridool Harry Styles mee speelde. Ik moet bekennen dat ik, gezeten in mijn schommelstoel naast de open haard met een dekentje over mijn schoot en een teckel voor mijn voeten, even mijn gehoorapparaat moest bijstellen voordat ik: “Harry wie?” aan niemand in het bijzonder vroeg, maar hij doet het prima. Mijn enige probleem met de cast was dat de drie soldaatjes die we op het strand volgen nogal op elkander lijken. Gekoppeld aan de gefragmenteerde montage vond ik het daardoor lastig om bij te houden welk bleekneusje op een gegeven moment waar was in het verhaal. Maar de casting van piepjonge acteurs blijkt wel historisch accuraat, een aspect waar we Nolan sowieso extra punten voor mogen geven.’

Moet je dit zien?

LI: ‘Ja. Het is een goed gemaakte film die je meeneemt en een stukje vergeten geschiedenis tastbaar maakt.’

LvH: ’10-4! Ondanks de op- en aanmerkingen is het één van de best gemaakte films van het afgelopen jaar. Laat zowel de jubelrecensies alsmede de backlash voor wat het is en ga gewoon zelf kijken.’

Check hier onze recensie van Dunkirk.

0 reacties

Geef een reactie

Annuleren