Nu aan het lezen:

Luuk vs. Luuk: Doctor Strange

Luuk vs. Luuk: Doctor Strange

LI: ‘Als liefhebbers van superheldenfilms konden we deze Marvel niet voorbij laten gaan. Doctor Strange is de veertiende film in het Avengers-universum wat begon met Iron Man en successen vierde met The Avengers, The Guardians of the Galaxy en Captain America: Civil War. Nu dus een film over een tovenaar die het kwaad met magie bestrijdt. Waar gaat hij over?’

LvH: ‘De arrogante, maar briljante neurochirurg Stephen Strange krijgt een ernstig auto-ongeluk waardoor zijn handen compleet in de kreukels liggen en hij zijn roeping niet meer kan uitvoeren. Een wanhopige zoektocht naar genezing brengt hem in contact met The Ancient One, een mysterieus, enigmatisch figuur die zijn geest openstelt en hem onder zijn/haar hoede neemt.’

LI: ‘Zo begint dus weer een origin story in dit universum, zoals ook Iron Man, Captain America: The First Avenger, Thor, en Ant-Man dat waren. De vraag vooraf was waarom weer deze keuze werd gemaakt. Na het zien van de film kan ik het begrijpen. De wereld van Doctor Strange is er een vol parallelle universums, magische plekken en toverspreuken. Als we hier zomaar in waren ondergedompeld hadden we ons verloren gevoeld. Het verhaal werkt, niet in de laatste plaats door de charme van Benedict Cumberbatch als de dokter.’

LvH: ‘De cast is wederom top-notch: Tilda Swinton speelt de gracieuze, maar levensgevaarlijke Ancient One, Chiwetel Ejiofor is onverzettelijke Mordo, Mads Mikkelsen is de tot demonische krachten verleide Kaecilius en Rachel McAdams is Christine Palmer, de love interest van Strange. Niet iedereen krijgt genoeg speeltijd, maar het is al een stuk minder geforceerd dan in voorgaande Marvel-films.’

LI: ‘Je kunt Marvel verwijten dat ze twee dingen in veel films niet in orde hebben. Allereerst zijn hun schurkenrollen vrijwel altijd underwritten. Wie kan er nog de bad guy noemen van Thor: The Dark World, van Ant-Man of The Guardians of the Galaxy? Ondanks de fraaie aanwezigheid van Mads Mikkelsen is ook Kaecilius van bordkarton in vergelijking met Strange, waarvan meteen duidelijk wordt dat hij meerdere films mee moet gaan.’

LvH: ‘Tegen de gewoonte van onze rubriek in, ben ik het dit keer grotendeels met je eens. Wat is volgens jou het tweede aspect waar Marvel nog in tekort schiet?’

LI: ‘Het tweede grote euvel in het Marveluniversum is dat de vrouwenrollen vaak eenvoudige vriendinnenrollen zijn. Van Natalie Portman in Thor tot Gwyneth Paltrow in Iron Man; ze krijgen weinig tot niets te doen en zijn weinig meer dan een afleiding van de helden waarvoor we naar de bioscoop zijn gekomen. Rachel McAdams valt in deze categorie. Waarom cast je zo’n grote actrice als je haar zo weinig te doen geeft?’

LvH: ‘Het was fijn geweest als Mads Mikkelsen wat meer te doen had gekregen, maar zijn motivatie is in ieder geval duidelijk en wat hem drijft om te doen wat hij doet. Vergeleken met Hugo “Hitler is een mietje vergeleken met mij” Weaving als The Red Skull in Captain America: The First Avenger, Lee “Ik ben gewoon een grote, boze smurf!” Pace als Ronan the Accuser in The Guardians of the Galaxy en Christopher “Wacht, waar zit ik eigenlijk in?” Eccleston als Malekith in Thor: The Dark World, gaat het de goede kant op. Rachel McAdams redt in ieder geval nog het leven van Strange. Het zou fijn zijn als de booswichten uit de Marvel Netflix-series de overstap zouden maken naar de films. Daar zouden ze echt tot hun recht kunnen komen.’

LI: ‘Ik vergat het derde aspect wat elke Marveluniversumfilm verweten kan worden: de soundtrack. We zijn nu veertien films ver in de reeks en welke film heeft echt goede muziek gebracht? Alleen The Guardians of the Galaxy komt dan bij me op, maar dat zijn allemaal pophits uit de jaren 70/80. Er valt voor de komende werken (Thor: Ragnarok, Spider-Man: Homecoming en Black Panther) dus nog voldoende te verbeteren. Waar Doctor Strange met name in uitblinkt is het visuele vuurwerk. Elke actiescéne is raak, elke spirituele trip vervreemdend in wat met recht de raarste Marvelfilm mag worden genoemd.’

LvH: ‘De hallucinante taferelen die Steve Ditko bedacht voor de comics zijn met belachelijk oog voor detail vertaald naar het witte doek. Dat ook de actiescènes daardoor vers en vernieuwend aanvoelen mag Scott, Zoon van Derrick dan ook als een behoorlijke pluim in zijn hoed steken. De lat is hiermee weer een stuk hoger gelegd en wat mij betreft kan het niet raar genoeg worden. Let the weird shit hit the fan!

Moet je dit zien?

LI: ‘Zeker. En jij? You wonder what I see in your future? Possibilities.

LvH: ‘I don’t know what my future holds. But I can’t go back.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken