Nu aan het lezen:

Leiden International Film Festival Deel 2

Leiden International Film Festival Deel 2

Het LIFF zit er helaas weer op. Op de slotavond van het festival werd bekendgemaakt dat Toni Erdmann met een score van 4,63 uit de 5 de publieksprijs heeft gewonnen. De film gaat deze week in première en verwacht binnenkort een recensie van onze Elise en een stuk over regisseuse Maren Ade van bovengetekende. Burn your maps van Jordan Roberts won de American Indie Competition en komt voorlopig nog niet uit in Nederland.

Naast deze prijswinnaars waren er nog wat grote Amerikaanse films te zien op het LIFF. Arrival is een ambitieuze sciencefictionfilm van Canadese regisseur Denis Villeneuve die bekend werd met arthousefilm Incendies en vervolgens de thrillers Prisoners en Sicario. Arrival hanteert hetzelfde sombere grijs-blauwe kleurenpalet van Villeneuve’s eerdere films en een montage die verwart en intrigeert. Het verhaal blijft wel op bekend terrein. Grote buitenaardse ruimteschepen zweven boven verschillende plekken op aarde. De mensheid weet er geen raad mee en probeert contact te zoeken. De spanningen lopen geleidelijk op als regeringen denken dat de aliens kwaadwillend zijn. Een linguïste gespeeld door Amy Adams probeert met de vreemde wezens te communiceren en ontdekt zo een nieuwe taal die bijzondere krachten bezit.

Arrival is een mengsel van bekende sci-fi thema’s. Neem wat Close Encounters en 2001. Gooi daar Contact en Interstellar bij en je komt al aardig in de buurt van wat je te wachten staat. Villeneuve is visueel sterk en heeft een mysterieuze sfeer die op momenten zijn betere film Enemy evenaart. Die film was beklemmend en ondoorgrondelijk. Arrival zal daarentegen ondanks de buitenaardse thematiek voorspelbaar zijn voor de meeste kenners en fans van het genre.

Mel Gibson is weer terug! Niet dat je daar per se gelukkig van wordt. Hacksaw Ridge is een dubieus project. Enerzijds wordt de film verkocht als de bloedigste oorlogsfilm ooit en dat aan een publiek dat na gewelddadige oorlogsgames wel wat gewend is. Anderzijds hebben wij Gibson de reli-gek die het witte doek handig gebruikt als kansel om zijn christelijke en patriottistische wereldbeeld te preken.

Hacksaw Ridge gaat over gewetensbezwaarde Desmond Doss (Andrew Garfield) die wegens zijn geloof niet mag doden. Toch wil hij zijn plicht voor volk en vaderland vervullen en meldt zich aan voor het Amerikaanse leger. Zijn extreme pacifisme wordt door de soldaten in zijn compagnie natuurlijk opgevat als laf. De sergeant (Vince Vaughn) moet niets van hem hebben en laat hem vieze klusjes doen. Het is tijdens een bloedige aanval op Okinawa dat Doss laat zien hoe heldhaftig hij is. Onder helse omstandigheden redt hij gewonde soldaten zonder zelf bewapend te zijn.

Het krijgsgeweld is heftig in beeld gebracht. Fanatieke Japanners die in eindeloze golven blijven aanvallen, maar als personages niet zijn uitgewerkt (zie daarvoor Clint Eastwoods veel betere Letters from Iwo Jima). De ledenmaten vliegen alle kanten op, terwijl kogels door helmen en schedels schieten en granaatscherven door vlees snijden. Het is als in Saving Private Ryan en net als in die film worden al die blood & guts helaas teniet gedaan door een optimistische boodschap. Uit Gibsons film blijkt dat god uiteindelijk altijd het winnende team zal steunen. Alle gewelddadige zinloosheid en onbeschrijfelijk leed hebben dus een hoger doel. Een idee dat met WO2 nog net te verkopen is. Al voelt de mix van het verheerlijken van religieuze idealen met het schaamteloos tonen van extreem oorlogsgeweld aan alsof Gibson van twee walletjes eet. Eenzelfde soort verhaal over Vietnam of de oorlog in Irak zou niemand serieus nemen.

The Teacher van Jan Hrebejk was een aangename verrassing uit Slowakije. Een intelligente, complexe en tragikomische film die in zijn thematiek doet denken aan Ruben Östlunds Involuntary en de Poolse klassieker Camouflage van Krzysztof Zanussi. In 1983 schrikt communistische lerares Maria een school op in Bratislava. Zij heeft contacten met de Russen, is lid van de partij en haar lesmethoden zijn ongegeneerd opportunistisch: voor wat hoort wat. Maria vraagt haar leerlingen daarom wat hun ouders voor werk doen zodat zij sluw gebruik kan maken van hun diensten. Een moeder die kapster is heeft er geen probleem mee om Maria’s haar te knippen zolang dochterlief goede cijfers krijgt. Hetzelfde geldt voor een kruidenier die haar lekkernijen levert.

Niet iedereen is even blij met hoe het werkt. Als bepaalde ouders weigeren om klusjes te doen voor Maria laat zij hun kinderen zakken of straft ze voor de klas. De film hanteert een flashback structuur tijdens een ouderbijeenkomst waar alle ouders hun zegje doen over Maria. Dat leidt tot een ongemakkelijke en frustrerende discussie die Hrebejk perfect weet te vangen in de trant van Sydney Lumets 12 Angry men. Bepaalde ouders profiteren van Maria’s quid pro quo handelswijze net zoals veel mensen in het voormalige Oostblok geen probleem hadden om het regime te ondersteunen. De film stelt zo een grotere en complexere medeplichtigheid aan de kaak die leidt tot een systeem waar iedereen omkoopbaar is.

Tot slot nog wat over het opmerkelijke Complete Unkown van Joshua Marston.  Deze film begint met een snelle montage waarin wij flarden van het leven zien van een vrouw (Rachel Weisz). Op het ene moment is zij een tovenaarsassistente, vervolgens is zij een zakenvrouw en dan zien wij haar zwemmen in de zee. Is het dezelfde persoon of hebben wij hier met verschillende mensen te maken?

Opeens verspringt het verhaal naar Tom (een relaxte rol van de meestal zo intense Michael Shannon). Een man die een schijnbaar succesvolle baan heeft, maar twijfelt aan wat hij moet doen met zijn leven. Zijn echtgenote moet verhuizen voor een nieuwe opleiding en hij weet nog niet of hij haar zal volgen. De mysterieuze vrouw waar wij eerder fragmenten van zagen, heeft ondertussen iets met een collega van Tom gekregen. Hij neemt haar mee naar Toms verjaardagsfeest waar zij de gasten weet te charmeren met verhalen over haar werk als onderzoeker. Ze is bezig met het analyseren van de kreten van een nieuwe kikkersoort die net is ontdekt. Tom is echter wantrouwig tegenover haar en de avond wordt gaandeweg oncomfortabel.

Complete Unkown gaat over het aannemen van andere identiteiten en hoe dat bevrijdend kan werken. De prijs die je betaalt voor die vrijheid is wel groot wat in het verhaal geleidelijk aan verkend wordt. De film is mooi gefilmd en heeft een goede cast. Weisz en Shannon overtuigen in hun rol en hebben een goede chemie. De film kabbelt helaas wat voort na een boeiend begin, waardoor de vragen die over identiteit en individuele verantwoordelijkheid worden opgeworpen niet beklijven.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken