Nu aan het lezen:

De K van Koi… Mil Gaya

De K van Koi… Mil Gaya


In Hiding in Plain Sight zoeken we op Netflix films, series of documentaires die meer aandacht verdienen dan ze krijgen. En dat doen we op alfabetische volgorde. Deze week zijn we bij de K van Koi… Mil Gaya.

Netflix probeert voor elke gebruiker wat wils te bieden. In licht van de filmgeschiedenis is het Netflix-aanbod schrikbarend summier, maar in bijna elk denkbaar groot genre zijn er wel titels op te vinden. Meestal gaat het wel om moderne uitingen van een genre, of recentere films met allure. Zo is er ook een groot aantal Bollywood-films op Netflix te vinden. Hier geen Sholays of Mother India‘s, maar wel veel recent werk. Een van de oudste Bollywood-films op Netflix is Koi… Mil Gaya uit 2003, en dat is waarschijnlijk te danken aan het enorme financiële succes van de recentere sequels Krrish en Krrish 3.

Koi… Mil Gaya staat in de Bollywood-traditie van de masala-film. Masala is een stijl waarin gepoogd word zoveel mogelijk verschillende genres aan te stippen, waarbij musical, romantiek, drama, actie en avontuur allemaal langskomen, in vaak riante speelduren. De genre-mix in Koi… Mil Gaya bestaat voornamelijk uit het leentjebuur spelen bij (toentertijd) succesvolle Hollywood-films, die op papier niet even goed met elkaar te verenigen zouden moeten zijn. Als we, zoals het in producerskamers in Hollywood gebruikelijk is, de film zouden omschrijven aan de hand van vergelijkbare kassuccessen dan is Koi… Mil Gaya het beste te beschrijven als Forrest Gump meets E.T. meets The Nutty Professor meets Space Jam meets Singin’ in the Rain. Dit is geen grap.

Aanvankelijk is de turbulente aaneenschakeling van verhaallijnen even schakelen, want binnen drie uur verwerkt men in Koi… Mil Gaya meer plot dan in een gemiddeld Amerikaans televisie-seizoen. Verstandelijk gehandicapte hoofdpersoon Rohit word verliefd op Nisha, de vriendin van de plaatselijke pestkop, die aangeeft niet met hem samen te kunnen zijn dankzij te grote verschillen. Wanneer Rohit een alien vindt in het bos krijgt hij van deze nieuwe vriend bovennatuurlijke krachten, waarmee hij Nisha voor zich wint, waarna haar ex Rohit uitdaagt voor een basketbal-tournament, dat Rohit probeert te winnen met een stel olijke kinderen. Ondertussen is er een dansscène in de regen, zijn er schimmige organisaties op jacht naar de alien en is er familiedrama in de vorm van Rohits overleden vader, een wetenschapper.

De manier waarop Rohit gespeeld wordt is aanvankelijk problematisch, met een nogal stereotype verbeelding van een verstandelijke handicap. Maar hoewel de romantische verwikkeling tussen Rohit en Nisha zich eerst in een moreel grijs gebied lijkt te bevinden, is de verliefdheid tussen de twee sympathiek en subtiel geschetst. De film gaat morele kwesties rondom handicaps niet geheel uit de weg. Het helpt dat in Bollywood-films de seksuele spanning vaak geuit word door dans in plaats van vleselijke lust, en die dansscènes zijn van torenhoog niveau. Een update van Singin’ in the Rain bevat danspassen die de zwaartekracht tarten.

Ondanks het feit dat Koi… Mil Gaya een rommeltje is van onverenigbare genres, het begin moeizaam op gang komt, en de schets van de hoofdpersoon niet altijd even politiek correct is, is de film de moeite waard. Het blijkt moeilijk je niet over te geven aan de visuele spierballerij, aanstekelijke muziek en gekke genre-botsingen. Want wie wil dat stiekem niet zien, Forrest Gump meets Space Jam meets E.T.?

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken