Nu aan het lezen:

IFFR postcard #3: Zuid-Korea

IFFR postcard #3: Zuid-Korea


Hong Sang-soo is momenteel de koning van de onafhankelijke Zuid-Koreaanse film, en zelfs als er geen film van hem draait op het IFFR is zijn invloed te zien in andere Zuid-Koreaanse films. Zoals in Winter’s Night, waarin ook veel soju wordt gedronken terwijl een relatie in crisis raakt. Maar met het speelse debuut Maggie: The Catfish that Saved the World laat Yi Okseop een nieuw, origineel stemgeluid horen. Ondertussen wordt de Koreaanse genrefilm vertegenwoordigd door de politieke spionagethriller The Spy Gone North.

Winter’s Night begint veelbelovend met een introductie van een getrouwd koppel van middelbare leeftijd, Eun-ju en Heung-ju, die op weg terug van een vakantie op een eiland in de taxi zitten. Zij realiseert zich dat ze haar telefoon kwijt is, en dus moeten ze met de laatste boot van de dag terug naar het eiland, geheel tegen zijn zin in. Zo begint een nacht waarop ze hun desillusies met het leven en de fragiele staat van hun huwelijk onder de loep leggen, soms met behulp van heel veel soju. Ondertussen komen ze een jong koppel tegen, dat hun heel erg doet denken aan hoe zij dertig jaar geleden waren.

Regisseur Jang Woojin maakt handig gebruik van de natuur en architectuur op het eiland om zijn verhaal te structuren en als mooie achtergrond voor dramatische momenten. Vooral een watervalletje dat in een ijsmeertje valt, blijkt een dankbare locatie voor een aantal sleutelscènes voor zowel het oude als het jonge koppel. Het contrast tussen de opbloeiende liefde en de uitgedoofde liefde wordt gereflecteerd door de natuur: Als de jonge vrouw op het ijs staat bij de stromende waterval, horen we het kraken maar kan zij veilig verder lopen. Als de oudere vrouw op dezelfde plek komt, breekt het ijs en heeft ze de hulp van de jonge mensen nodig om in veiligheid te komen. De vaste grond verdwijnt letterlijk onder de voeten van haar huwelijk, terwijl de jonge mensen juist steeds zekerder van elkaar worden.

Maggie: The Catfish that Saved the World is een het hilarische debuut van Yi Okseop. Een röntgenfoto van twee mensen die seks hebben ontregelt het personeel van een ziekenhuis zo, dat op een dag er maar twee mensen op werk verschijnen: zuster Yoon-Young en de hoofddokter. Zij en het vriendje van Yoon-Young staan centraal in deze komedie over vertrouwen en geloof in elkaar, waarin en passant de privatisering en commercialisering van de zorg en de werkloosheid onder jongeren in Zuid-Korea worden aangekaart.

Het vriendje van Yoon-Young kan bijvoorbeeld pas aan werk komen als er door heel Seoul plotseling zinkgaten verschijnen. Terwijl hij en zijn nieuwe collega’s ruzie krijgen door een gebrek aan vertrouwen in elkaar, moet de hoofddokter van Yoon-Youngs hospitaal een reclame opnemen om mensen naar het ziekenhuis te lokken. Niet alleen is dit een hilarisch (slechte) reclame, Yoon-Young speelt ook mee als gorilla. In de reclame zien we iemand in weinig overtuigend apenpak, maar als de camera uit gaat zien we Yoon-Young in een Andy Serkis-outfit, met van die bolletjes, voor een greenscreen.

Het is een mooi voorbeeld van hoe Yi Okseop haar beperkte budget juist inzet als grap, in de traditie van de ‘paarden’ in Monthy Python and the Holy Grail. Yoon-Youngs selectieve vertrouwen in de mensen om haar heen leidt tot grappige maar ook droevige momenten. Dan is er nog de meerkat Maggie, die aardbevingen en zinkgaten voorspelt en de film van voice-over commentaar voorziet, slechts het voornaamste voorbeeld van de spitsvondige rariteiten waarmee Yi Okseop haar film heft gevuld.

The Spy Gone North is een spannende spionagethriller in een andere traditie van de Koreaanse cinema, die van de stijlvolle genrefilm waarmee het land internationaal onder filmliefhebbers populair werd. Net als Yi Okseop gebruikt regisseur Yoon Jong-bin de genre-elementen ook voor maatschappelijk commentaar, waarmee zijn thriller ook in een recente trend past van thrillers als A Taxi Driver en 1987: When the Day Comes. Hier zijn het de regeringen van Zuid-Korea en Noord-Korea die samen een spelletje spelen met hun respectievelijke bevolkingen om aan de macht te blijven, waar de Zuid-Koreaanse spion Black Venus toevallig achterkomt tijdens zijn missie om Noord-Korea te infiltreren in de jaren negentig.

The Spy Gone North heeft min of meer alles dat je mag verwachten van een goede spionagethriller: valse identiteiten die maar net door de toetsing daarvan komen, verraad, een boeiende verstandsverhouding met een tegenstander, de illusie van het landsbelang en een flamboyante schurk. Kim Jong-il is natuurlijk het soort potentaat waar sommige Bond-schurken op gebaseerd zijn, maar met zijn absurde entourage, het kleine hondje dat hem overal volgt en een paar scherpe one-liners lijkt hij hier vooral op een Bond-schurk.

Dit portret is één van vrijheden die Yoon met de werkelijkheid neemt: want hoewel ons aan het begin wordt verteld dat Black Venus een echte spion was, maar dat ‘alle gebeurtenissen en personages’ verzonnen kunnen zijn voor de film. Ondanks dat Yoon zich daarmee indekt om een loopje met de geschiedenis te nemen om een spannend en dramatisch verhaal te vertellen, doet dit niet af aan zijn scherpe kritiek op de politici van beide landen. die propaganda, spionage en de dreiging van onderlinge oorlog inzetten om hun beider bevolkingen bang te houden en aan de macht te blijven.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken