Nu aan het lezen:

Ideal Home

Ideal Home


Na de populaire sitcom Modern Family wordt het komische potentieel van een gay mannenstel dat is opgezadeld met een kind verder uitgemolken in Ideal Home. Met gemengde resultaten.
 

Na 10 seizoenen Modern Family zijn koppel Mitch en Cam voor veel kijkers uitgegroeid tot campy favorieten. Daar moet wel bij gezegd worden dat Cameron gespeeld wordt door hetero Eric Stonestreet. De homoseksuele Jesse Tyler Ferguson (Mitch) grapte al dat Stonestreet gay-for-pay ging. Dat geldt ook voor Steve Coogan en Paul Rudd in Ideal Home. Rudd was al eerder de love interest van een teleurgestelde Jennifer Aniston in romcom The Object of My Affection.

In Ideal Home spelen ze een hip koppel. Coogan is de flamboyante Britse TV-chef Erasmus die in Santa Fe zijn kookkunsten voor de camera etaleert. Rudd is zijn partner Paul die producent is van de show. Tijdens een opname kibbelen ze wat af in scherpe dialogen terwijl ze daarna lekker aan de wijn gaan. Een avontuurtje uit Erasmus’ verre verleden zorgt echter voor onrust als een kind opeens aanklopt bij het stel. Het is Angel die Erasmus’ kleinzoon blijkt te zijn. Zijn vader is net gearresteerd wegens drugshandel en de jongen kreeg als laatste boodschap mee dat hij naar opa kon gaan voor hulp.

Natuurlijk botst het tussen het kosmopoliete duo en het tuig-van-de-richel-kind. Afval gooit hij nonchalant op de grond en van Erasmus’ kookkunsten moet hij weinig hebben. Taco Bell is voor Angel het toppunt van culinair vernuft, tot grote spijt van de meesterchef. Maar zoals je kan verwachten in dit soort verhalen kruipt het bloed waar het niet gaan kan en ontstaat er een band tussen deze tegengestelde figuren.

Onverantwoordelijke (en vooral ook mannelijke) hedonisten die een kind in de maag krijgen gesplitst kennen een lange traditie in de cinema. Er zijn al veel variaties mogelijk. Neem de heren in Trois Hommes et un Couffin en de Amerikaanse remake Three Men and a Baby, de zuurpruim in Bad Santa of Bro-versies als Big Daddy en Role Models (waarin Paul Rudd ook een rol had). De boodschap die uit deze films voortvloeit is simpel, maar bij nader inzien ook tegenstrijdig: wie geniet van de lusten moet op gegeven moment ook de lasten dragen. En dan blijken die lasten uiteindelijk een perfecte springblank te zijn voor diepere zingeving en betekenis. Zeg maar wat je in het ideale geval zou verwachten van ouderschap: ‘Je krijgt er echt zoveel voor terug!’ In deze films worden de hoofdpersonen dus ‘volwassen’ dankzij een kind dat onverwacht aan de deur klopt en snakt naar surrogaatouders.

Toch genieten deze films ook erg van de lusten die vaak open en bloot getoond worden en die onverenigbaar lijken met het hebben van kids. In dat opzicht zitten we hier in typisch Bro-ouderschap territorium. Als Angel tijdens een spreekbeurt het heeft over homoseksualiteit en een bonte verzameling scheldwoorden roept, kunnen Erasmus en Paul er ondeugend om lachen. Deze chille manier van opvoeden komt ook op andere wijzen terug: gamen tot in de late uurtjes, junkfood eten als ontbijt. Het kan allemaal met deze relaxte papa’s die heel af en toe nog proberen om op te voeden: rommel op de grond gooien is slecht! Opvallend is dat vrouwen de grote afwezigen zijn, afgezien van een irritante dame van de kinderbescherming, die natuurlijk schrikt van de vrije levensstijl van de heren.

Als enige variatie op dit overbekende plot hanteert regisseur Andrew Flemming nog wel een queer tintje. Het is leuk om te zien dat dit gelukkige gay-koppel het beter voor elkaar heeft dan de sneue en saaie hetero’s in de film. Erasmus en Paul zijn stijlvol, gevat, rijk en hoogopgeleid. Angels heteroseksuele vader is daarentegen een klungelende drugsdealer, en als het stel op een barbecue van een schoolvriendje van Angel wordt uitgenodigd, verbazen zij zich over de volkse smaak van deze ‘normale’ mensen. Waarom zouden zij zich überhaupt aan moeten passen aan die losers?

Coogan en Rudd raken hun komische doelen zo’n kleine 50 procent. De film kan natuurlijk iets verder gaan dan het brave Modern Family. Verwacht dus piemelgrappen en dit soort ongein: Angel die het stel ongemakkelijk onderbreekt tijdens een potje anale seks op een berenvacht. Of de pikante dvd-verzameling van Paul die tot grote schrik door de dame van de kinderbescherming wordt ontdekt. De poep-en-pieshumor blijft gelukkig beperkt tot een kots-incident. Vooral Coogan is grappig, en dan blinkt hij ook nog eens uit als er voedsel in de buurt is. Laten we dat maar het The Trip-effect noemen. Zo kijkt hij in een Taco Bell verwonderd naar het assortiment (‘It’s like Mexican Jazz!’) en verbaast hij zich over het ontbreken van een wijnkaart.

Afgezien van wat geinige momenten is Ideal Home een vrij dun gesneden komedie die uiteindelijk niet van een overbekend plotpaadje afdwaalt. Een luchtig plakje humor met een moralistisch en voorspelbaar verhaaltje er overheen gesprenkeld. Zie het maar als een vlugge hap die je kan nuttigen tussen wat afleveringen van Modern Family en Queer Eye.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken