Nu aan het lezen:

‘I just wanted to take another look at you’: A star is born door de jaren heen

‘I just wanted to take another look at you’: A star is born door de jaren heen

 

In het theater kijkt men niet raar op als Hamlet wordt opgevoerd. In de concertzalen is het de gewoonste zaak van de wereld dat musici Beethoven ten gehore brengen. Toch is de remake in de filmwereld geen alledaags verschijnsel. Alsof men maar eenmaal de kans krijgt elk verhaal te vertellen. A star is born lijkt hierop een uitzondering nu de vierde versie, met Bradley Cooper en Lady Gaga, is uitgekomen. Zoals in deze nieuwe uitvoering tersluiks wordt opgemerkt, is elk verhaal wellicht al verteld en gaat het er om hoe je het eigen maakt. Recent concludeerden wetenschappers aan de hand van woordenanalyse dat er zes basisvormen zijn voor verhalen. Wellicht zijn alle vertellingen slechts variaties op dezelfde thema’s. Dit geldt zeker voor de vier versies van A star is born. Het fascineert om ze allen te bekijken en te zien hoe verschillende personen in verschillende tijden de film hebben aangepakt. Dat is een verhaal op zich. Wat vertelt de evolutie van A star is born ons over de jaren heen?

De essentie is in elke versie hetzelfde. Een jonge talentvolle dame (doorgaans Esther genaamd) wordt ontdekt in de showwereld dankzij de hulp van een alcoholistische ster (doorgaans Norman genaamd). Ze vallen voor elkaar en treden in het huwelijk. Terwijl Esther in rap tempo de wereld verovert vergeet iedereen Norman, die een persona non grata in de showwereld wordt en tragisch ten einde komt. De vorige versies zijn het origineel uit 1937, met Janet Gaynor en Fredric March onder regie van William A. Wellman; de eerste remake uit 1954, met Judy Garland en James Mason, onder regie van George Cukor; de tweede remake uit 1976, met Barbra Streisand en Kris Kristofferson, onder regie van Frank Pierson.

De showbusiness lijkt in A star is born na tachtig jaar geen spat veranderd. Ondanks het feit dat de eerste twee versies over Hollywood gaan en de twee latere versies over popmuziek, geldt voor allen dat deze wereld een niet aflatende droom is. Men is zich er ook altijd van bewust dat A star is born zelf een product van de showbusiness is, wat in 1937 nog resulteert in de uitgebreide behandeling van een toen nog jong Hollywood, en in 2018 slechts tot de al genoemde kwinkslag. In vier versies stijgt de subtiliteit doordat elke nieuwe scenarist bouwt op de voorgaande en zo steeds meer de essentie van het verhaal weet te vatten.

Dat geldt ook voor de setting, die telkens muteert alsof A star is born een organisme is. De muziek doet haar intree in de musicalversie van 1954, waarna men in 1976 volledig naar de muziek overstapt. En in 2018 lijkt Bradley Cooper wel erg op Kris Kristofferson, inclusief een vergelijkbare start met een in drank doordrenkt optreden. Zo is elke versie een feest van herkenning met steeds meer bekenden.

Waar men in 1937 nog veel tijd besteed aan onderontwikkelde bijrollen ziet men steeds meer in dat het toch echt draait om twee personen. Hier gaat de versie van 1976 het verst in, met een welhaast claustrofobisch portret van het gedoemde stel. Esthers stormachtige progressie laat de niet aflatende droom van de showbusiness zien. Haar opkomst met hulp van Norman kan haast niet waar zijn maar is het toch.

Het moment bij uitstek om een ster in de etalage te zetten. Zo is de film in 1954 gebruikt om Judy Garland een comeback te laten maken, met een overdaad aan musicalnummers die er puur in te leken zitten om te laten zien dat Garland nog steeds talent had. Barbra Streisand en Lady Gaga krijgen ook uitgebreid de ruimte om hun zangtalenten te tonen. Zo lijkt voor A star is born de fascinatie minder door het verhaal an sich te komen en meer omdat het een ideaal stervehikel is.

Maar waar aan de ene kant een nieuwe ster gloort, stort de andere met een ramkoers neer op aarde. Ook in 1937, waar Norman een terloopse introductie heeft, was het al duidelijk dat A star is born eigenlijk een tragedie over de keerzijde van de zucht naar roem is. In elke volgende versie krijgt zijn verhaal meer aandacht, waardoor Esthers emotionele reis ook sterker resoneert. En waar dit eerst nog plomp gebeurt met een onbeholpen Norman die sandwiches bereidt, treedt steeds meer de verfijning op.

Elke versie leert men meer over Norman, totdat hij in 2018 een rijkere achtergrond heeft. Door viermaal te kijken naar hem, komt het gevoel op dat je hem al jaren kent. Zijn personage is een belangrijke tegenhanger om te voorkomen dat A star is born slechts een showcase voor een ster is. Zo is deze reis door de tijd van 1937 tot 2018 al een karakterstudie op zich, van Esther en Norman.

Elke versie heeft zijn voors en tegens. Vandaar ter afsluiting een kort lijstje A star is born awards.

  • Beste ‘Esther’: Lady Gaga als Ally, 2018

  • Beste ‘Norman’: James Mason als Norman Maine, 1954

  • Meest overtuigende stel: Lady Gaga en Bradley Cooper, 2018

  • Aandoenlijkste moment: Ally stapt voor het eerst het podium op naast Jackson Maine, 2018

  • Bizarste moment: John Norman Howard rijdt een motor aan prak op het podium, 1976

  • Interessantste bijrol: Andy Devine als Danny McGuire, 1937

  • Meest stijlvolle regie: George Cukor, 1954

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken