Nu aan het lezen:

How to Meet a Mermaid

How to Meet a Mermaid

Coco Schrijber heeft met How to Meet a Mermaid een prachtige documentaire gemaakt over de overeenkomst tussen de worsteling van de mens op aarde en de grillen van de zee. In de film van Schrijber lopen uiteenlopende beelden van de zee parallel met de uitwerking van drie verhaallijnen, die allen verbonden zijn met een ander visueel perspectief op de zee.

Allereerst maken we kennis met de onderwaterwereld via het verhaal over Lex, de broer van Schrijber. Hij zou tijdens een duikvakantie in Egypte een einde aan zijn leven hebben gemaakt. Vervolgens maken we kennis met de surfinstructeur Miguel, die ervan droomt om met zijn surfplank de zee over te steken naar de Verenigde Staten om aan de armoede te ontsnappen. Zijn verhaal wordt afgewisseld met shots van de immense oppervlakte van de zee. Deze oppervlakte lijkt verlangens als hoop en uitzicht te verbeelden. Tot slot is er Rebecca, die een medewerker was op een torenhoog Disney cruiseschip waarvan zij nooit is teruggekeerd. Hier wordt de zee met name vanuit de hoogte gefilmd, als een diepe afgrond, die alleen voor wanhopige mensen aantrekkelijk is.

Coco Schrijber (1961) is aan de Gerrit Rietveld Academie afgestudeerd. Ze is met name bekend om haar documentaires First Kill (2001) en Bloody Mondays & Strawberry Pies, waar ze in 2008 een Gouden Kalf mee won. In First Kill interviewt zij Amerikaanse oorlogsveteranen over de moorden die zij tijdens de Vietnamoorlog pleegden. Bloody Mondays & Strawberry Pies gaat over de creatieve kracht van verveling. Schrijber staat bekend om haar visueel sterke films, waarin onderwerpen vanuit vernieuwende invalshoeken worden benaderd. Dat geldt ook voor How to Meet a Mermaid en gezien kan worden als haar meest intieme film.

Zoals alles in de zee met elkaar wordt vermengd, zonder dat de zee verdwijnt, mengt ook Schrijber al haar bronnen, zonder haar film uit het oog te verliezen. Schrijber combineert citaten van de Nobelprijswinnaar van de literatuur, William Faulkner met citaten van de jeugdige avonturier, Pipi Langkous en rauwe beelden van een beveiligingscamera met poëtische shots van de onderwatersculpturen van Jason deCaires Taylor. De achtergrondgeluiden zijn ook een bonte mix van klassieke muziek, fanfares, de ademhaling en de zee, die goed recht doen aan de beelden.

Ondanks de aangename combinatie van al deze prachtige beelden, citaten en geluiden is dit is geen film om bij weg te dromen. Na elke verhaallijn blijf je als toeschouwer achter met vragen, omdat alle verhalen een open einde hebben. Waarom heeft Lex zelfmoord gepleegd? Lukt het Miguel om ongemerkt de Verenigde Staten in te komen met zijn surfplank? Heeft Rebecca werkelijk zelfmoord gepleegd? Alleen zijn dit echter niet de belangrijkste vragen die naar boven komen tijdens het kijken. Schrijber laat ons nadenken over veel grotere levensvragen. Bestaat er zoiets als een ideaal leven of is dit een illusie? Hoe rouwen wij om onze overleden geliefden? In de documentaire lijkt Schrijber ook naar een manier te zoeken om de dood van Lex te verwerken. Tijdens het filmen komt ze tot de ontdekking dat ze hem verschrikkelijk heeft gemist. Het is bijzonder dat ze zo een persoonlijk document heeft kunnen vertalen naar een universeel document, doordat de film vragen oproept waar een ieder mee worstelt.

Eén vraag die de boventoon lijkt te voeren is: ”Wanneer ben je gelukkig?” Geluk kan de vorm van ontspanning in een recreatief oord betekenen. Zoals een duikvakantie in Egypte, een surfvakantie in Mexico of een geheel verzorgd verblijf op een Disney cruiseschip. Maar geluk kan ook betekenen tevreden zijn met je eigen leven; ontsnappen uit een armoedig bestaan of het leven te ontvluchten in de dood. De film van Schrijber toont aan dat er geen eenduidige antwoord is op hoe een persoon gelukkig kan worden en wat dit betekent. Eerder lijkt zij de grilligheid van het leven te benadrukken en de vragen die het leven oproepen, dan dat zij pasklare antwoorden geeft of conclusies trekt over ons bestaan. Schrijber daagt de kijker uit om na te denken over het leven en bij jezelf na te gaan waar jouw grenzen liggen en hoever jij durft te gaan om jouw leven zo te vormen als jij wilt.

Erin Tjin A Ton

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken