Nu aan het lezen:

Hitman: Agent 47

Hitman: Agent 47

Ik wilde deze review eigenlijk beginnen met de melding dat er een vloek rust op game-verfilmingen, maar dat heb ik geschrapt want dat is niet zo. Er worden gewoon heel veel matig tot slechte films gemaakt, en game adaptaties zijn daar onderdeel van. Dat heeft verder niets met een vloek te maken, maar met slechte regie, matige scripts en de vreemde verwachting van studiobazen dat ‘gamers’ alles wel slikken wat door hen met dezelfde naam als de game geproduceerd wordt. De beste game-verfilming op IMDB is Jake Gyllenhaals Prince of Persia en die krijgt een ‘mwah’. Hitman: Agent 47 doorbreekt die traditie (helaas) niet. De games waar deze film op gebaseerd is kunnen al jaren op lof rekenen, zowel in verkoopcijfers als professionele beoordelingen – de verfilming komt echter niet in de buurt van dit niveau.

Het verhaal is een allegaartje van actiefilms: groep 1 is op zoek naar persoon A, groep 2 is op zoek naar persoon B, persoon A weet waar persoon B zit, waardoor groep 2 persoon A in bescherming neemt en samen op zoek gaan naar persoon B. De ijskoude Agent 47, gespeeld door Rupert Friend (Homeland, The Zero Theorem) en gestript van alle menselijke emoties, helpt de knappe Katia (Hannah Ware) om haar vader te vinden, die op zijn beurt het Hitman programma heeft bedacht. Hitman: Agent 47 wordt gaandeweg steeds meer slachtoffer van bad storytelling en generieke actie-choreografie. De film lijkt zelf ook het spoor bijster, want er is niemand voor wie je juicht. Agent 47 is vooral een gewelddadige moordenaar, geen held. Hitman probeert op die manier de premisse van Terminator en Terminator: Judgement Day in 1 film te proppen: Agent 47 begint namelijk als de ‘schurk’ maar wordt dan de aangewezen persoon om Katia te beschermen en op te leiden tot assassin. Maar de organisatie waar hij voor werkt is net zo slecht als het Syndicate International (ja, dat is echt de naam) dat achter Katia aanzit. Afijn, om het verhaal hoef je hier niet naartoe.

_A47-26-06998.NEF

De CGI en FX in Hitman zijn gedaan door het legendarische Industrial Light & Magic. Laat je niet leiden door de wat clunky naam, want die studio is verantwoordelijk voor bijvoorbeeld Star Wars, Terminator 2, Indiana Jones, de eerste Jurassic Park, Pearl Harbor, Harry Potter en nog veel meer. Met alle respect is dit het vlakste, meest generieke en vooral synthetisch aanvoelende werk dat de studio heeft afgeleverd. Uiteindelijk is Hitman: Agent 47 minder saai dan de vorige Hitman film, en houdt de actie de boel nog een beetje bij elkaar. De film heeft verder 1 krachtig statement in zijn gelederen: niemand moet in de toekomst nog een poging wagen Hitman te verfilmen –maar dat advies wordt in het midden van de credits al in de wind geslagen.

Hitman: Agent 47 draait vanaf 3 september in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken