Nu aan het lezen:

Het weekend van Cine

Het weekend van Cine

Terwijl de winter besloten heeft nog even te blijven, maken we ons bij Cine op voor het weekend. Wat gaat iedereen doen? De nieuw Cloverfieldfilm toch maar kijken? Dat ene boek (van de stapel naast je bed) toch maar proberen uit te lezen? Door de vrieskou naar [vul hier naam van poppodium in] om die ene band te checken? We vroegen het aan onze redacteuren.

Dus Bouke, wat staat er voor jou op het programma?

“Ten eerste ga ik dit weekend Call Me by Your Name meepakken. Lekker laat, maar er zat een IFFR tussen. Ik kijk er in ieder geval erg naar uit door alle goede geluiden.

Verder ga ik heel fancy pantsy naar Art Rotterdam, omdat ik een half jaar geleden van vrienden een bijdrage voor een kunstwerk voor in mijn nieuwe huis heb gekregen. Het blijkt verdomde lastig om een kunstwerk te vinden dat echt naar mijn smaak is en dat we in de woonkamer zouden willen ophangen. Hopelijk biedt de kunstbeurs een oplossing.

Ook komt een nu nog Chinese vriendin langs ter voorbereiding op het examen van haar inburgeringstraject. We gaan de vragen doornemen die ze waarschijnlijk voorgelegd krijgt en toepasselijke antwoorden bedenken. Het is tot nu toe voor ons een heel leerzame ervaring, hoewel het voor haar (een zeer slimme academicus) af en toe best frustrerend is. We leren een hoop over hoe wij als Nederlanders ons zelf (zouden moeten) zien.”

En terwijl hij hopelijk met een schilderij thuis komt dit weekend heeft Hedwig hele andere plannen. Hedwig?

“Liefst zou ik dit weekend drie films kijken, maar aangezien ik ook nog sociaal moet doen ben ik ook al lang blij als er twee lukken. De films: Carrie (die van Brian De Palma), via een mooie nieuwe blu-ray; Inherent Vice van Paul Thomas Anderson; en Stalker van Tarkovsky.

Allemaal films die ik al eerder heb gezien. Toch kan een herbekijk af en toe geen kwaad. Zo zag ik Stalker maar één keer, op m’n achttiende, en ik weet niet 100% zeker of ik hem nou écht goed vond of gewoon het soort mens wilde zijn dat Stalker goed vindt. Hopelijk ontdek ik dit weekend het antwoord op die vraag.”

Een herkenbaar gevoel. Wat betreft films kijken zit het dus ook wel goed. Misschien nog series in de aanbieding? Dandyano?

“Dit weekend staat in het teken van HBO. Ik heb de hele maand HBO en Ziggo+ op proef, en ik ben van plan alle series in deze dertig dagen te proppen. The Wire, The Sopranos, Vice Principals, Girls, Veep en True Detective. Netflix is natuurlijk een gamechanger geweest en hartstikke leuk hoor, die originals, maar de kwaliteit van HBO-series is vergeleken met sommige fodder op Netflix (Altered Carbon, Seizoen 3 van Kimmy Schmidt, Real Rob, Friends from College en hun waardeloze poging om anime aan het rooster toe te voegen) een verademing.

Sorry Flix, maar er is (in februari in ieder geval) een nieuw mooiste meisje van de klas. Verder is er in Rotterdam een expositie, Haute Photographie, waar ik erg benieuwd naar ben.

Helaas moet Netflix een klein stapje terug doen dus. Hebben we ook nog muziek in de aanbieding? Julius?

“Na jarenlang alleen muziek via computer en mp3-speler geluisterd te hebben, heb ik eindelijk een platenspeler aangeschaft. Wat een goed idee was dat! Pretentieuze hipsternostalgie? Ach. Naast de superieure geluidskwaliteit geniet ik ontzettend van de moeite. Plaat uit de hoes halen, op de draaischijf leggen, met de stevige schakelaar het apparaat aanzetten, na kant A de plaat omdraaien – ik ben niet gelovig, maar ik heb wel behoefte aan rituelen in mijn leven.

Genieten van kunst mag best wat irrationele kanten hebben, of beter gezegd: magisch zijn. Bovendien zorgen alle fysieke handelingen die nodig zijn er automatisch voor dat ik aandachtiger ga luisteren. Nina Simones droeve stem op Live at Newport; de meeslepende solo’s op Frank Zappa’s Hot Rats; Charles Mingus’ wilde en hete Tijuana Moods; de spannende interpretaties van nummers uit West Side Story door het Oscar Peterson Trio; nooit klonken ze mooier. Dat is deels geluidskwaliteit, deels magie, en ik schaam me voor geen van beiden.

Duidelijk Julius. Lekker luisteren naar goede muziek, en dan af en toe naar buiten kijken en blij zijn dat je binnen zit. Wie niet binnen blijft dit weekend is Luuk.

“Hoewel ik al bijna een decennium geen gesjeesde student meer ben, begint mijn weekend stiekem nog steeds op donderdagavond. Deze donderdagavond stond ik achter de bar in de Vondelbunker, de letterlijk en figuurlijk coolste atoomschuilkelder van de stad, om de eerste filmscreening van The Feminist Club Amsterdam te hosten, met de Iraanse film Women Without Men uit 2009, geregisseerd door Shirin Neshat en Shoja Azari. Vrijdagavond ben ik in de Budapest, een clandestien barretje op het WG-terrein voor een screening van shorts in het kader van de crowdfunding-campagne van Reinilde Jonkhout, die we bij Cine onlangs in de spotlights hebben gezet. Daar zal ik een screening van een aflevering van de hilarisch anarchistische TV-show Wonder Showzen (denk Sesamstraat on acid) inleiden.

Voila, onze redactie heeft dus genoeg plannen voor het weekend. Zelf ga ik proberen de laatste aflevering van Altered Carbon af te kijken. In tegenstelling tot Dandyano kan ik er best van genieten. Daarnaast ga ik nog een poging doen met Uncanny Valley (PS4), de game kan blijkbaar op meerdere manier eindigen. Ik had bij de eerste keer een behoorlijk deprimerend einde, eens kijken of ik dat anders kan. Wat gaan jullie doen dit weekend?

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken