Nu aan het lezen:

Het Harvey Weinstein Schandaal

Het Harvey Weinstein Schandaal

 

Op de Cine redactie hebben we met lede ogen het Harvey Weinstein schandaal gevolgd, met de conclusie dat wij als online filmmagazine iets moeten zeggen over wat dit betekent.

Mocht je de feiten zoals die nu bekend zijn willen nalezen: alles komt voort uit dit artikel in The New Yorker en dit artikel uit The New York Times. Meer goede stukken hierover zijn geschreven op The Guardian en in Nederland op Vileine.com. We lezen en leven mee. Dit is geen artikel waarbij we een reconstructie bieden, of een opsomming geven van de feiten. In dit stuk reflecteren wij als redactie op wat er is gebeurd, en hoe dat de toekomst van Hollywood zal beïnvloeden.

Allereerst zijn lofuitingen op zijn plaats. Lofuitingen voor alle vrouwen die sinds de eerste letter over dit onderwerp naar voren komen. Maar meer nog lofuitingen voor alle vrouwen die al decennia lang gemarginaliseerd worden door de filmindustrie. Een industrie waarbij de schaduwkant aan terrein wint de afgelopen jaren, maar zonder veroordeling of consequentie. Hollywood is altijd al een wit racistisch bolwerk geweest: het enige verschil met nu is dat men de doofpot niet meer kan verbergen. Zo weten Matt Damon en Russel Crowe inmiddels.

Maar hoe kan het dat in een tijd van social media, CCTV camera’s en de niet te stoppen stroom aan informatie, de mannen in Hollywood zich op geen enkele manier bekeken voelden bij het uitvoeren van hun smerige ‘gewoontes’? Macht. Harvey Weinstein hoeft zijn seksuele behoeftes helemaal niet op te dringen aan vrouwen die daar niet van gediend zijn. Maar hij deed het toch. Omdat hem niet alleen geen strobreed in de weg werd gelegd. De Amerikaanse (en Westerse) cultuur is specifiek ingericht zodat mannen als Weinstein kunnen doen wat ze willen. Laten we niet vergeten dat het machtigste en meest invloedrijke land ter wereld wordt gerund door eenzelfde soort type.

Door de meme-cultuur is de leuze “grab them by the pussy” verworden tot iets abstracts. Een grappig plaatje. We zouden bijna vergeten dat de president van Amerika het als normaal beschouwt dat hij vrouwen in hun genitaliën kan grijpen als hij daar zin in heeft. Er is een klimaatverandering gaande die niets te maken heeft met het weer, maar alles te maken heeft met het humaniseren van de witte man. Gewelddadige protesten door Neo-Nazi’s en Alt-Right leden? Goede mensen, vooral bange mensen, aldus Trump. Geruisloos protest tegen politiegeweld waarbij zwarte jonge mannen worden afgeslacht op straat? Ongehoord, ontslag zou moeten volgen, en wellicht zelfs zwaardere straffen, aldus Trump.

Een land dat op een dergelijke manier is ingericht creëert monsters. Daarmee doen we niets af aan wat het individu Weinstein op zijn kerfstok heeft, maar hij is een product van zijn omgeving. Je machtige vrienden Ben Affleck (ook niet vies van wat seksuele intimidatie hier of daar) en Matt Damon inzetten om journalisten te intimideren is hier het perfecte voorbeeld van.

Een gevoel van onaantastbaarheid druipt van zijn daden af. Het geluidsfragment waarin hij vertelt “gewend te zijn geraakt” aan het schaamteloos betasten van vrouwen en de dame in kwestie sommeert zijn kamer te betreden is misselijkmakend, maar verbloemt niets. Dat is de realiteit. Een realiteit waarin het door ons zo geliefde Hollywood eindelijk haar echte kleuren laat zien. De kleuren van misbruik, verkrachting, aanranding, doofpot-affaires en de machtige onaantastbare witte mannen die bepalen wie er in welke film speelt en dus zijn of haar geld verdient. 

De contouren zijn inmiddels open en bloot, maar er is niemand opgepakt, niemand veroordeeld, niemand is geld misgelopen en als deze stroom aan vrouwen die naar voren komen met hun verhalen ophoudt, is er ook niemand meer die hierover praat. 

Tenzij iedereen blijft praten, blijft bekennen op social media en wij hun lef en kracht bezingen. Tenzij we blijven benoemen dat het mannen zijn die het kwaad voorstaan en we deze mannen tot de verantwoording roepen. Tenzij kranten en magazines blijven schrijven en makers blijven confronteren. De heerschappij van de machtige blanke heteroseksuele man moet eindigen en de cultuur van misbruik en doofpotaffaires ook. We staan achter de vrouwen die naar voren komen, waar dan ook ter wereld. We applaudisseren Sunny Bergman voor haar moed en Maartje Geels en Mina Etemad om hun scherpe tong. We lezen en leven mee.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken