Nu aan het lezen:

Groundhog Day

Groundhog Day

 

Nostalgie is een slechte raadgever. Door het verstrijken van de tijd krijgen dingen een andere glans. Een ander licht opgeworpen. Zo keek ik onlangs een videoband terug met daarop opgenomen WWF worstelpartijen van vroeger. Machoman Randy Savage vs. Jake The Snake, en Hulk Hogan tegen The Ultimate Warrior. De VHS heb ik niet afgekeken.

Groundhog Day is zo’n typische film die vroeger geregeld op TV kwam. Net als Police Acadamy, SheDevil, Death Becomes Her en Hudson Hawk was het een film die op elke zender, minimaal 1x per kwartaal werd uitgezonden. En ik keek iedere keer. Toen Groundhog Day voor een classic recensie op mijn schoot viel was ik niet meteen in feeststemming. Ik wilde de herinnering koesteren zoals ie was, want in mijn geheugen is Groundhog Day namelijk een onvervalste 5 volle sterren film. Gelukkig voor mij (en jou) is daar helemaal niets aan veranderd. De tand des tijds is doorstaan en combinatie van despair, humor, redemption en sneeuw is nog steeds ijzersterk.

Voor wie de film nooit heeft gezien volgt hier een korte synopsis: Murray speelt een verveelde, cynische journalist, met dedain voor zijn collega’s en eigenlijk gewoon iedereen om hem heen. Als hij op pad wordt gestuurd naar een klein Amerikaans stadje (Punxsutawney) om verslag te doen van een natuur fenomeen (bosmarmotten die een strenge of juist zachte winter voorspellen), merkt hij daar dat hij vastzit in dezelfde dag. Iedere dag opnieuw is het 2 februari in Punxsutawney, Pennsylvania. Groundhog Day. Murray leert zo een waardevolle les over zichzelf en het leven.

Dat klink simpel genoeg, en lijkt afgaande op die premisse een feelgood movie uit de jaren 90 te zijn, waar niemand echt al te moeilijk over zou doen. Echter is de onderliggende sci-fi laag, het gevoel van uitzichtloosheid en de twinkel in Murray’s ogen genoeg om deze film van een aardig concept naar een klassieker te tillen. Er zijn verschillende ideeën over hoe lang Murray vastzit op Groundhog Day. De ene nog somberder dan de andere. Sommige beweren met simpele sommen dat hij 6 jaar vastzit. Ander onderzoek zegt 40 jaar, terwijl in het Boeddhisme men er 10.000 jaar over doet om de ziel te reinigen (de regisseur van Groundhog Day is een Boeddhist).

Murray beseft zich snel genoeg in wat voor situatie hij zit, en maakt er het beste van. Hij leert piano spelen, leert Frans en maakt ijssculpturen. Hij ondervindt weer wat het is om mens te zijn, onder de mensen. Het sci-fi element (tijdreizen en tijd als circulair gegeven inplaats van lineair) wordt bewust simpel gehouden. Het gaat ook helemaal niet om de glitch in tijd. Het gaat erom dat wij ons bewust zijn van de korte periode die we hier hebben en de impact die dat heeft op de mensen om ons heen. Kortgezegd: don’t be a dick. Dat is een waardevolle les voor ieder moment in tijd. Tevens is dit -samen met Lost in Translation en Rushmore– de beste Bill Murray film ooit gemaakt.

Vanwege Groundhog Day (wat werkelijk een ding is in Amerika) draait EYE Bioscoop op dinsdag 2 februari een speciale voorstelling van Groundhog Day. Klik hier voor de speeltijden. 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken