Nu aan het lezen:

Gemiste kansen: liedjes die de film niet haalden

Gemiste kansen: liedjes die de film niet haalden


GoldfingerYou’ve Got a Friend in MeMy Heart Will Go On: zomaar wat liedjes die voor eeuwig verbonden zijn met de film waarvoor ze gemaakt werden. Zulke roem is niet elk filmnummer gegund. Voor dit artikel kijken we naar liedjes die voor een film geschreven werden, maar er niet in belanden.

Filmmuziek kan bepalend zijn voor de ervaring van het publiek, maar ook voor de naam en faam van een muzikant. Neem de soundtrack van Amélie en haar gevoelige, speelse en volkse karakter. Zo toegankelijk dat iedereen die een beetje piano kan spelen, wel uit de vingers kan met een nummer van Yann Tiersen. Waar Tiersen, componist en muzikant, vóór het uitkomen van de Franse romcom zo goed als onbekend was, kent hij nu wereldfaam.

Om zo’n succes te kunnen bereiken, moet je als muzikant natuurlijk wel de mogelijkheid krijgen. Het komt misschien wel vaker voor dan je denkt: nummers die op het laatste moment nog worden geschrapt of afgewezen.

Niet Disney genoeg

Zo zijn er meerdere Disney-liedjes die de film nooit gehaald hebben, die als je er puur op muzikaal vlak naar luistert hartstikke prima zijn. Waarom er dan toch voor gekozen is ze te schrappen? Dat blijft in veel gevallen een mysterie.

Soms is het een praktisch verhaal, de andere keer blijft het antwoord een raadsel. Het nummer Beyond the Laughing Sky werd bijvoorbeeld uit Alice in Wonderland gehaald, omdat de melodielijn te hoog was. De melodielijn is echter bewaard gebleven, getransponeerd en op een lagere toon ingezet als openingsnummer van Peter Pan. Soms heeft de reden weinig met de muziek zelf te maken: The Morning Report werd waarschijnlijk geschrapt uit The Lion King omdat het nummer gewoon niets toevoegt aan het verhaal. Het werd echter weer toegevoegd toen Disney de film in 2011 in 3D uitbracht in de bioscoop. Dat het in tegenstelling tot de andere liedjes nauwelijks populariteit geniet, bewijst dat Disney de eerste keer gelijk had.

Leuk geprobeerd, Sufjan

Disney is lang niet de enige studio die bekende, getalenteerde muzikanten afwijst. Bob Dylan (Lay Lady Lay voor Midnight Cowboy), Bruce Springsteen (I’ll Stand By You Always voor Harry Potter and the Philosopher’s Stone). Of neem James Brown: zijn complete soundtrack voor de blaxploitationfilm Hell up in Harlem werd afgewezen, ten faveure van muziek van Edwin Starr. Gelukkig werd Browns soundtrack gewoon als album uitgebracht: The Payback, een van zijn beste. Ook is er het gerucht dat David Bowie muziek schreef voor The Man Who Fell to Earth, waarin hij de hoofdrol speelde. Misschien ligt die mysterieuze soundtrack ergens in een kluis en duikt hij ooit nog eens op, maar hoogstwaarschijnlijk is dat niet meer dan een mooi en hoopvol verhaal.

Voorafgaand aan het verschijnen van vrijwel iedere Bond-film lijkt het weer een wedstrijd: welke grote artiest zal titelsong mogen uitvoeren? Maar ook: welke artiesten vallen er af en waarom? In 2015 bracht Radiohead nog het nummer Spectre uit, gemaakt voor de gelijknamige film. Het haalde de film niet, maar de band wilde het graag alsnog delen met de fans. Van sommige Bond-films zijn er zelfs meerdere artiesten afgewezen, wat zorgt voor een uitgebreid palet aan muziek. Neem Thunderball, met drie titelsongs. Dionne Warwick schreef voor de film het nummer Mr. Kiss Kiss Bang Bang. Haar nummer werd afgewezen, omdat de studio wilde dat de filmtitel in het nummer terugkwam. Dat leek Johnny Cash wel te hebben begrepen, toen hij Thunderball schreef. Toch werd ook het nummer van Cash niet het thema en werd hij vervangen door de uiteindelijke winnaar: Tom Jones.

https://www.youtube.com/watch?v=PUvVjWR3zTQ

Maar het kan ook nog veel spontaner ‘misgaan’. Sufjan Stevens schreef bijvoorbeeld een lied voor een kunstschaatser waar op datzelfde moment een film over gemaakt werd. Stevens wilde al sinds zijn puberteit een lied maken over haar en stuurde zijn lied Tonya Harding op eigen initiatief op naar de makers van I, Tonya. Maar helaas: zij wilden zijn dromerige lofzang niet gebruiken in de film. Maar heb niet te veel medelijden: zijn muziek is dit jaar nog wel in de bioscoop te horen in Call Me by Your Name.

 

Leuk? Deel het even!
Written by

Paula Lina is een freelance redacteur en muzikant. In taal en geluid drukt zij zich uit.

Typ en klik enter om te zoeken