Nu aan het lezen:

Films waar we naar uitkijken in 2018 (deel 3)

Films waar we naar uitkijken in 2018 (deel 3)


Na de eindejaarslijstjes volgt het vooruitkijken. Bij Cine kijken we graag vooruit naar alle veelbelovende films van 2018. Vandaag: de Nederlandse films.

Ach, Nederland, filmland. De vaak gehoorde kritiek is dat Nederlandse films minder zijn dan internationale films, of dan Amerikaanse. Ik denk: dan zie je niet de juiste films. Spoorloos, Turks Fruit en Abel hebben een plekje in mijn hart veroverd, en de afgelopen jaren heb ik genoten van onder meer Brimstone (Martin Koolhoven) Jongens (Mischa Kamp), Zomer (Colette Bothof), Kauwboy (Boudewijn Koole), Borgman (Alex van Warmerdam) en Het Meisje en de Dood (Jos Stelling).

Wat lastig is bij het bepalen van de goede Nederlandse films, is dat de meeste pareltjes pas draaien (of de juiste bekendheid krijgen) op het Nederlands Film Festival in september. Dit is dan ook vooral een aansporing aan jou, lezer, daar in 2018 een kijkje te gaan nemen.

Voor nu zijn hier zeven Nederlandse films waar je de komende vijf maanden eens een kijkje bij kan nemen.

Bankier van het verzet (Diederik van Rooijen)

Wat denk je bijvoorbeeld van Bankier van het verzet, de nieuwe film van Diederik van Rooijen (Daglicht, Taped) over Walraven van Hal, die de grootste bankfraude uit de Nederlandse geschiedenis pleegt om het verzet tegen de nazi’s te financieren. Met acteergeweld van Pierre Bokma, Barry Atsma, Raymond Thiry en Jacob Derwig. Vanaf 8 maart te zien.

Billy (Theo Maassen)

Het regiedebuut van cabaretier Theo Maassen gaat over een buikspreker (Bruno vanden Broecke, altijd goed) die moeite heeft zijn wel erg hondsbrutale pop in toom te houden. Aangezien de cast wordt aangevuld met leden van Circus Treurdier (van de serie TreurTeeVee) en Maassen zelf nooit om grappen verlegen zit, rekenen we op succes. Vanaf 4 januari te zien.

Broeders (Hanro Smitsman)

Een film over twee broers die hun jongere broertje achterna reizen die naar Syrië gaat om aan de oorlog deel te nemen? Met drama zit het wel goed in deze film van Hanro Smitsman, die in 2008 nog hoge ogen gooide met Skin. Vanaf 15 februari in de bioscoop.

Doof Kind (Alex de Ronde)

Alex de Ronde is de baas van bioscoop Het Ketelhuis en maakt nu zijn regiedebuut met deze documentaire over zijn dove zoon Tobias en de dovencultuur. De film ging in première tijdens het IDFA en draait vanaf 8 maart in de bioscoop.

Dorst (Saskia Diesing)

De verfilming van het populaire boek van Esther Gerritsen (die ook meeschreef aan het scenario) gaat over Coco (Elise van ’t Laar) die opeens een doel krijgt in haar leven als haar moeder (Simone Kleinsma) ziek blijkt. De film van regisseur en scenariste Saskia Diesing (Nena) gaat in première tijdens het IFFR en draait daarna vanaf 15 maart.

Het leven is vurrukkulluk (Frans Weisz)

Ruim vijftig jaar lang probeerde regisseur Frans Weisz dit wonderlijke debuut van schrijver Remco Campert te verfilmen, tot eindelijk zijn zoon (Geza Weisz) oud genoeg was om de hoofdrol te spelen, in dit ultiem lichte verhaal over twee jongens die in het Vondelpark te Amsterdam een meisje proberen te versieren. De ontstaansgeschiedenis is al een sprookje en het bronmateriaal is fantastisch. Dat maakt nieuwsgierig. Vanaf 25 januari te zien.

Taal is zeg maar echt mijn ding (Barbara Bredero)

Barbara Bredero (Mees Kees) heeft de regie in handen van Taal is zeg maar echt mijn ding, de verfilming van Paulien Cornelissens bundel taalcolumns. Hoe daar een film van te maken? Met Egbert-Jan Weeber, Peter Faber en Annet Malherbe heeft Bredero in ieder geval genoeg acteerkwaliteit in huis om dit verhaal over de door taal geobsedeerde Anne tot een goed einde te brengen. Vanaf 18 januari te zien.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken