Nu aan het lezen:

Films waar we naar uitkijken in 2018 (deel 1)

Films waar we naar uitkijken in 2018 (deel 1)


Na de eindejaarslijstjes volgt het vooruitkijken. Bij Cine kijken we graag uit naar alle veelbelovende films die 2018 vorm zullen geven. Vandaag: de internationale films.

Wat zal 2018 voor filmjaar worden? Ik denk dat het net zo vol pareltjes zal zitten als 2017. In deze serie kijken we naar internationale, Amerikaanse en Nederlandse films die ons te wachten staan, en natuurlijk een aparte categorie voor blockbusters.

De disclaimer vooraf is dat we natuurlijk niet enkel naar deze films uitkijken, maar je toch een selectie willen bieden uit het overweldigende aanbod wat je tegemoet komt. Staat jouw favoriete filmmaker niet in een van deze lijstjes? Dat betekent niet dat we hem/haar hebben afgeschreven.

Zal de nieuwe film van Paul Verhoeven dit jaar komen (over de erotische visioenen van een non in Frankrijk) of de film over het leven van Berlusconi van Paolo Sorrentino (La grande bellezza)? Of wat te denken van nieuw werk van Jean-Luc Godard of de documentaire over de paus van Wim Wenders? De internationale filmwereld is vaak een omgeving waarin nauwelijks iets duidelijk is tot het festivalseizoen begint en we iets duidelijker hebben welke films we in Nederland kunnen verwachten.

Maar tegen beter weten in, want hoop doet leven, zijn hier tien films waar we naar uitkijken.

Burning (Lee Chang-dong)

Lee Chang-dong (zie hierboven) komt met zijn eerste films in 8 jaar. Zijn vorige werk Poetry deed het haast onmogelijke: poëzie in film vatten. Nu komt hij met Beoning (Burning), naar een kort verhaal van de Japanse schrijver Haruki Murakami. Niet alle verhalen van Murakami lenen zich even goed voor een vertaling naar het witte doek (over de verfilming van Norwegian Wood door Tran Anh Hung is niet iedereen tevreden), dus het maakt nieuwsgierig wat Chang-dong met het bronmateriaal heeft gedaan.

Dau (Ilya Khrzhanovsky)

Zou dit het jaar zijn waarop we eindelijk de magische film Dau te zien krijgen? Ilya Khrzhanovsky pakte zijn filmproject over het Moskou van de jaren 50 zo groots aan dat er even een volledige maatschappij ontstond van alle mensen die aan de film werkten (zie filmpje hierboven). Twee jaar vormden cast en crew hun eigen dorp en schoten oneindig veel materiaal, als in de stoute dromen van Charlie Kaufman. Lees dit artikel in de Telegraph en huiver.

Everybody Knows (Asghar Farhadi)

Na zijn Oscarwinst voor A Separation in 2012 werd de Iraanse filmmaker Asghar Farhadi opeens een grote naam buiten het kleine clubje cinefielen dat hem al vereerde. Nu, twee films later (The Past en The Salesman) komt hij met een Spaans verhaal met in de hoofdrollen Penélope Cruz (hierboven naast Farhadi te zien) en Javier Bardem.

Foxtrot (Samuel Maoz)

De Israëlische film Foxtrot gaat over het echtpaar Michael en Dafna die moeten omgaan met het overlijden van hun zoon. De trailer belooft alvast veel dans van een soldaat die oorlogvoeren niet bovenaan zijn agenda heeft staan. Vanaf 12 april te zien.

Luxembourg (Myroslav Slaboshpytskyi)

Na The Tribe (een film over doven waarin niet wordt gesproken) komt Myroslav Slaboshpytskyi (niet te snel uitspreken) met een film over de wereld die in een atoomoorlog terecht is gekomen. Uiterst actueel of groteske overdrijving?

Roma (Alfonso Cuarón)

De Mexicaanse regisseur Alfonso Cuarón keert na een aantal Amerikaanse films (Gravity, Children of Men) terug naar Mexico City, waar hij het verhaal vertelt van een familie in de jaren 70. De terugtocht naar zijn vaderland doet hopen op een werk dat zich kan meten met Y Tu Mamá También (2001). Met een titel die naar Federico Fellini’s gelijknamige film verwijst, lijkt Cuarón in ieder geval hoog in te zetten met een cinematische ode aan ‘zijn’ stad.

Shadow (Zhang Yimou)

Een tijd lang leek de Chinese filmmaker Zhang Yimou niets fout te kunnen doen bij filmliefhebbers, zie ook het filmpje hierboven. En ga maar na: wie House of Flying Daggers, Hero en Curse of the Yellow Flower heeft gemaakt, kan wel een paar potten breken. Maar na twee minder onthaalde deels-Engelse projecten (Flowers of War en The Great Wall) lijkt deze Chinese film over de relatie tussen een verbannen koning en zijn generaal meer in zijn straatje te passen.

Sunset (Laszló Nemes)

Oscarwinnaar Laszló Nemes verraste vriend en vijand met zijn debuutfilm Son of Saul, over een man in een concentratiekamp. Voor zijn tweede film heeft de Hongaarse regisseur samengewerkt met de schrijver, producenten en cinematograaf van zijn eerste film. Sunset gaat over het Budapest van voor de Eerste Wereldoorlog. Zou een première op Cannes erin zitten?

Werk Ohne Autor (Florian Henckel von Donnersmarck)

Ondanks zijn flop The Tourist kan de Duitse regisseur Florian Henckel von Donnersmarck nog altijd op steun van cinefielen rekenen vanwege Oscarwinnaar Das Leben der Anderen. Net als die film gaat Werk Ohne Autor over het Oost-Duitse regime, nu gecombineerd met een jeugd vol nazisme en een oog voor kunst. Kan Von Donnersmarck nogmaals vlammen?

Zama (Lucretia Martel)

Lucretia Martels nieuwe film gaat over het Paraguay van de achttiende eeuw, waar een hooggeplaatste dienaar van de Spaanse Kroon zich verliest in lust, trots en paranoïde fantasieën. Als we de schrijvers van filmblog IndieWire mogen geloven, is het ‘een oorlogsverklaring aan de scheiding tussen vorm en inhoud’. Vanaf 5 april in Nederland te zien.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken