Nu aan het lezen:

Election

Election

Verkiezingen komen in alle soorten en maten. De Verenigde Staten buigen op een 240 jaar oude democratische traditie met verkiezingen over meerdere bestuurslagen. Dit gaat zelfs terug tot de middelbare school. Hoe serieus dit proces wordt genomen, toont Election (1999) van regisseur Alexander Payne. De film bevat alle nuance die ontbreekt in de huidige chaotische strijd om het Witte Huis tussen Clinton en Trump.

Jim McAllister (Matthew Broderick) is een enthousiaste maar muizige leraar geschiedenis op een lokale middelbare school in Omaha, Nebraska. Hij leidt een volkomen onopvallend bestaan. Dit verandert na een voorval tussen zijn beste vriend Dave en 1 van hun studenten. Dave verleidt de ambitieuze Tracy Flick (Reese Witherspoon). Door het incident wordt hij op staande voet ontslagen. Zijn vrouw maakt een einde aan het huwelijk en zet hem op straat. Jim fixeert hierna op de veroorzaker van het incident. Hij ziet in Tracy een groot gevaar voor de bestaande status quo. Het meisje streeft ernaar voorzitter te worden van de studentenraad. Als ze wordt verkozen, zou Jim veel tijd met haar moeten doorbrengen en dit spreekt hem uiteraard niet bepaald aan. Zijn angst in combinatie met wraakzucht zet hem aan tot een plan om Tracy te dwarsbomen. McAllister schuift de populaire football speler Paul Metzler (Chris Klein) naar voren als tegenkandidaat. De kandidatuur van Paul heeft een onbedoeld sneeuwbaleffect. Als ook Tammy Metzler (Jessica Campbell) besluit zich kandidaat te stellen, zijn er ineens 3 genomineerden voor de positie van voorzitter. Het karakter van de verkiezingen wordt al snel steeds grimmiger. Alsof de verkiezingen nog niet genoeg zijn, heeft Jim ook zijn eigen persoonlijke sores op te lossen.

Op het eerste oog lijkt Election een typische tienerkomedie, maar de film laat op de juiste momenten haar tanden zien. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de relatie van Dave en Tracy wordt uitgelicht. De hele situatie is volkomen absurd en daardoor humoristisch. Tegelijkertijd is er een sterk gevoel van plaatsvervangende schaamte jegens de beide betrokken partijen. Het ontslag van Dave is volkomen terecht. Maar de houding van Tracy is net zo goed tenenkrommend. Bijna achteloos gaat ze voorbij aan de gevolgen van haar acties. Election is minder sterk op de momenten dat Jim’s persoonlijke leven aan het voetlicht komt. Deze scènes lijken vooral bedoeld om te benadrukken dat Jim vastzit in zijn situatie.

De motivatie van de personages wordt verder toegelicht in persoonlijke voice-overs. Dit geeft Election een complexe laag waarmee ze zich onderscheidt van andere vergelijkbare films.  Het betekent wel dat Jim en Tracy steeds onsympathieker in beeld komen. Alles moet wijken voor de geldingsdrang van Tracy. En Jim verwordt steeds meer tot een tragisch-komische clown. Zijn bekrompenheid zal hem de kop kosten. Dit voorgevoel wordt nog eens aangescherpt door Tracy’s triomfantelijke aankondiging aan het begin van de film. Je kunt het noodlot niet veranderen. Door de nadruk op Jim en Tracy’s mindere eigenschappen, voelt de finale van de film wat onbevredigend. Er bestaat feitelijk geen winnaar van deze verkiezing.

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken