Nu aan het lezen:

Een ijskoude film over de drang naar schoonheid: Ice And The Sky

Een ijskoude film over de drang naar schoonheid: Ice And The Sky

 

Hoewel de meesten van ons niet voor de lol een paar maanden per jaar in temperaturen van gemiddeld -50°C wonen en werken, is dit voor onderzoeker Claude Lorius een droom. We volgen hem vanaf zijn eerste missie in 1957, wanneer hij als 23 jarige jongen mee mag op de allereerste excursie naar Antarctica. Regisseur Luc Jacquet, die na het maken van March of the Penguins (2005) zijn passie voor Antarctica met de onderzoeker deelt, vindt het noodzakelijk dat het verhaal van Lorius verteld wordt. Het vertelt het verhaal van onze planeet.

Zijn hele leven wijdde Lorius aan het onderzoeken van ijs. Hij ontdekte een aantal baanbrekende feiten, die onze kijk op de tijd hebben veranderd. Zo bedacht hij dat elke luchtbel die gevangen zit in het poolijs een stukje atmosfeer bevat, lucht van het moment dat de bel gevormd werd. Hoe dieper je graaft, hoe verder je terug kunt reizen in de tijd.

Na jaren van onderzoek en het ontwikkelen van boormachines die steeds dieper de ijslagen in kunnen, lukt het hem uiteindelijk om lucht te vangen van 400.000 jaar terug. Naar aanleiding daarvan kun je temperatuur metingen doen. Die hebben ons geleerd dat de huidige temperatuur schommelingen vele malen heftiger zijn dan de natuurlijke ontwikkelingen tot nu toe gedaan hebben. Het bewijs dat het huidige wispelturige klimaat wordt veroorzaakt door de mens. Lorius:

Door de wetenschap kon ik het onzichtbare zien. Ik kon in de toekomst kijken. Dit is wat ik zag.

Maar deze film is geen sombere wetenschappelijke vertelling van metingen en laboratoria. Prachtige beelden van Antarctica worden afgewisseld met de vele archiefbeelden van de vrolijke onderzoeksmissies die Lorius en zijn collega’s uitvoerden. We zien hen stukken ijs transporteren als kostbare goudstaven. Maar ook alledaagse dingen als samen koken, kaarten en slapen.

ice-and-the-sky-festival-cannes-2015-feat

Opmerkelijk is dat er zoveel gefilmd is in die extreem koude omstandigheden, terwijl de apparatuur en outdoor kleding nogal beperkt waren in die tijd. Er wordt ook verteld over onderkoeling, scheurbuik, natte slaapzakken en wat een feest het was als het eens -25° was. Een hittegolf! De inmiddels tachtigjarige onderzoeker gaat voor deze film terug naar zijn geliefde ijs. Wijde shots die langzaam over enorme landschappen glijden met als klein blauw stipje Lorius, die ze voor de gelegenheid in een knalblauwe anorak gestoken hebben. Jacquet filmt hem terwijl hij zijn leven overdenkt.

De baanbrekende resultaten van zijn ondervindingen en de vele onderscheidingen die hij heeft ontvangen voor zijn werk staan in schril contrast met de manier waarop de maatschappij op zijn resultaten heeft gereageerd. Hij voorspelde twintig jaar geleden al verschuivingen, die nu precies zo plaatsvinden. Van bosbranden tot orkanen. Het maakt hem soms droevig.
“Alle prijzen die ik heb gewonnen… Wat is dat waard als niemand luistert.” Maar hij blijft hoopvol:

Na lange winters in extreme kou heb ik geleerd dat de mens het best presteert onder grote druk en ik geloof echt dat we dit probleem kunnen oplossen.

Ice and the Sky is een mooi portret over een bijzondere man, die ons op tachtigjarige leeftijd meeneemt door de tijd, en laat zien dat wij het toch echt zelf zo bont hebben gemaakt.

Te zien in de bioscoop vanaf 12 november 2015.

64755615e038f235ceaad223c4b62d70

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken