Nu aan het lezen:

[Editorial] Science-Fiction

[Editorial] Science-Fiction

 

Cine bestaat inmiddels ruim anderhalf jaar. Een periode die voor ons zowel eindeloos als zeer kort lijkt te zijn. Een van de meest succesvolle thema’s in deze periode was Science-Fiction. Voor ons een goed moment om dit onderwerp — en de afgelopen periode — eens te reviseren.

Vorige keer schreef ik een inhoudelijk stuk over een van de meest iconische sci-fi schrijvers ooit: Philip K. Dick. Mirjam schreef een stuk over Robots in Science-Fiction, en Patrick nam de onbetwiste klassieker Blade Runner onder de loep. Ondertussen zijn we een hoop artikelen, schrijvers, cijfers, re-styling en filmfestivals verder. Daarbij willen wij jou -de lezer sinds het eerste uur- bedanken. Jullie complimenten, kritiek, enthousiasme en liefde zijn wat Cine zo een fijn magazine maakt om voor te werken. Terugkomen bij een van de eerste thema’s die we hebben gehad is een mooi moment om hierbij stil te staan.

Science-fiction is als geen ander genre zo ontzettend breed dat er voor iedereen wel iets tussenzit. Horror, thrillers, comedy, drama en keiharde actie; alles is terug te vinden in hetgeen voor ons zo ver weg is. Want dat is sci-fi in een notendop: of het nou gaat om een monster dat uit de krochten van de (voor ons onbekende) zeebodem komt (Cloverfield) of om het fenomeen dimensionaal tijdreizen (Interstellar), het blijft voor filmmakers en fans onverminderd interessant.

Inmiddels zijn we als technocratische samenleving op een punt gekomen dat wat in de jaren 60 en 70 als sci-fi werd gezien anno 2016 heel normaal is. Zelfrijdende auto’s? Check. Telefoons waarmee we al onze huishoudelijke apparaten kunnen besturen? Check. Virtual Reality? Check.

Echter heeft dit ook een schaduwzijde. Nu dat realiteit de fictie heeft ingehaald betekent dat ook een aantal andere zaken die voorspeld werden door sci-fi grootheden werkelijkheid zijn. De dystopische toekomst die door George Orwell voorgeschreven werd waarbij de overheid haar burgers nauwlettend in de gaten houdt. De eenzaamheid en het individualisme die technische vooruitgang met zich meebrengt zoals voorspeld werd door Philip K. Dick, en de agressie, uitsluiting en het klassensysteem waar andersdenkenden mee te maken hebben waar J.G. Ballard lustig over schreef.

We hebben niets geleerd van het voortschrijdend inzicht van een aantal grote sci-fi schrijvers/regisseurs, en dat is misschien wel de grootste horror van alles. Nostradamus was in feite de eerste futuroloog en had volgens Goebbels zelfs de opkomst van het Derde Rijk voorspeld. Toch heeft dat niemand ervan weerhouden hier een stokje voor te steken. Zo hebben de sci-fi schrijvers uit het recente verleden hun (vaak nihilistische) toekomstvisie weten te vertalen naar onderhoudende verhalen en films, telkens met dezelfde donkere boodschap: het wordt er niet beter op.

Mijn eigen toekomstvisie over het online magazine dat jij nu aan het lezen bent was gelukkig een stuk rooskleuriger, en dat is ‘ie voor de komende maand net zo goed. We hebben namelijk een hele hoop toffe recensies en artikelen in aantocht. Indra gaat schrijven over Jules Verne en zijn invloed op moderne science-fiction, en één van de beste horrorfilms uit het recente verleden krijgt een vervolg: The Conjuring 2. Maar ook Manglehorn met Al Pacino komt voorbij. Verwacht daarnaast sci-fi-fantasy blockbusters zoals Warcraft: The Beginning en natuurlijk het vervolg op een onbetwiste sci-fi klassieker: Independence Day: Resurgence. Tevens gaan we de oceaan in met Finding Dory en zien we wat Ben Wheatley maakt van J.G. Ballards aanklacht tegen het modernisme in High-Rise.

We leven in een wereld waarin de science-fiction uit mijn jeugd voor een deel werkelijkheid is geworden. Laten we toeleven naar een wereld waarin science-fiction weer precies datgene wordt wat het woord omschrijft. Fictie.

Een fijne maand toegewenst,

De Cine redactie

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken