Nu aan het lezen:

Demolition

Demolition

 

Als Jake Gyllenhaal de kans krijgt om een personage te spelen dat een tikje off is, dan is hij op zijn best. En na het toch wel tegenvallende Southpaw was ik dan ook verrukt om hem terug te zien in zo’n soort rol: waar hij in een tijdspanne van ruim 15 jaar – van Donnie Darko tot Prisoners en Nightcrawler – een precedent heeft geschept. Die Gyllenhaal zien we terug in Demolition.

De film begint met het leggen van de basis voor de vreemde gedragingen van het hoofdpersonage. Als Davis (Gyllenhaal) met zijn vrouw in de auto zit worden ze aangereden. Hij heeft geen schrammetje. Zij is dood. Het is het begin van een aftakeling van Davis die zeer letterlijk wordt neergezet: hij begint alles in zijn leven kapot te maken. Nu is dat misschien wat makkelijk, of zelfs doorzichtig – maar Davis heeft het zelf ook prima door dat alles ineens een metafoor is geworden, hij spreekt dat zelf uit. Of dat het dan minder gemakkelijk maakt, weet ik ook niet precies.

Maar Demolition staat voor veel meer dan dingen slopen. Het staat voor de gevoelens die we als mensen hebben – en die we soms kwijt lijken te zijn. Pas als we iemand kwijtraken zien we in hoeveel we van diegene hebben gehouden – en hoe we meer aandacht aan hem of haar besteed hadden kunnen hebben. Die persoon verdiende veel meer, zo hoor je vaak. Davis is na het ongeluk vooral numb, iets dat hij verward met het ontbreken van echte liefde voor zijn overleden vrouw. Het schock-effect brengt hem in een staat van vernietiging – dat hij botviert op de koelkast, de wc-hokjes op zijn werk, en eigenlijk alles dat er in zijn leven nog over is.

O, even tussendoor. De soundtrack is simpelweg geweldig. Alle tracks passen perfect bij de film en bij elkaar, en scheppen de sfeer precies wanneer dat even nodig is. Geluid ondersteunt beeld en andersom, zoals het hoort.

Demolition verdient wat mij betreft meer krediet dan het tot nu toe heeft gekregen. Het plot had iets gewelddadiger uitgediept kunnen worden, dan waren het 4 sterren geworden.
Maar de film legt een menselijke zwakte bloot, namelijk dat van liefde en het ontbreken ervan. Het ongeluk schudt Davis haast wakker. Hij beseft zich dat hij nooit om zich heen heeft gekeken. Dat de wereld veel mooier is dan hij aanvankelijk dacht. En het verhaal laat ook de kijker letterlijk om zich heen kijken. Op zoek naar je moeder, vader, vriend of vriendin – of iedere loved one die ook maar in de buurt is.

Demolition draait nu in Nederland in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken