Nu aan het lezen:

De Vrouw [editorial]

De Vrouw [editorial]

 

8 maart is het Internationale Vrouwendag, en eigenlijk is dat te belachelijk voor woorden. Niet omdat de vrouw niet bejubeld mag worden met haar eigen dag, maar het feit dat vrouwen voor hun ‘eigen’ dag hebben moeten vechten is raar.

Ooit, toen je als vrouw bijvoorbeeld geen boek mocht uitbrengen, niet mocht studeren, niet mocht werken, geen octrooi mocht aanvragen, en niet mocht stemmen (ik zie je, Aletta Jacobs) leek het een zalvende oplossing. Vanaf 1911 werd Internationale Vrouwendag voor het eerst gevierd, in Nederland in 1912, en sindsdien doen we het ieder jaar. Er is een en ander veranderd (in Nederland), maar we zijn er nog lang niet. Sterker nog, er worden op dit moment discussies gevoerd hoe we vrouwen moeten benaderen zonder dat er consent is bereikt. In dit filmpje wordt door prominente Hollywood figuren onderstaande quote de wereld in geslingerd:

If you see a basketball player, and he’s known as a basketball player, when you see him, you’ll be like, ‘Yo, let’s go play ball.’ I’m just saying, the comfortability that some people find in wanting to touch or grope you. It’s an energy that’s being sent out there that creates that type of response.

Dit is dus het niveau waarop het debat wordt gevoerd. Men moet (liefst op kinderlijke wijze) uitgelegd krijgen waarom een vrouw (al dan niet schaars gekleed) geen publiekelijk bezit is, zoals bijvoorbeeld een basketballer dat wel is (wtf?). De stappen die we maken als maatschappij zijn summier en het is nog lang niet genoeg.

Zondag 28 februari werd de 88ste editie van het Oscar gala gehouden, en tijdens onze livetweet sessie merkte ik een soort wreveligheid online als de presentator (Chris Rock) of een van de gasten die een aankondiging deed het had over ongelijkheid, #OscarsSoWhite of vrouwenrechten. Er ging een collectieve zucht over het medium en de kreet “kan het nu gewoon weer over films gaan?”, is meermaals op onze timeline verschenen. “Het is nu wel duidelijk”, zag ik voorbij komen, en mijn favoriet: “Just give those women a blockbuster and let’s move on”.

Mind-boggling natuurlijk. Geconfronteerd worden met het eigen falen of onheus handelen is niet leuk, maar is dat een reden om het er maar niet over te hebben? Omdat het ongemakkelijk is? De golf aan haat die het internet overspoelde toen bekend werd dat niet 4 mannen maar 4 vrouwen de hoofdrollen vertolken in de Ghostbusters reboot was ongekend. Toen uitkwam dat Jennifer Lawrence een rol weigerde omdat ze minder betaald kreeg dan haar mannelijke evenknie werd de wereld wederom even helemaal gek. De ettelijke miljoenen die Lawrence zou krijgen waren al meer geld dan de meeste vrouwen in hun leven bij elkaar zien. Dus ze had de rol dus gewoon moeten aannemen. Rrrright. Nog een hele, hele, lange weg.

8 maart is het Internationale Vrouwendag en daarom vieren we deze maand op Cine het belangrijkste wezen op deze planeet: De Vrouw.

Bij Cine houden we van vrouwen (in films, op de redactie, als regisseur, als CEO of als wat de vrouw dan ook wil zijn). Daarom hebben we een aantal speciale items deze maand, zoals één over 10 vrouwelijke regisseurs en welke films van hen je absoluut niet mag missen. We hebben ook klassiekers in het thema, zoals Thelma & Louise, en wat de impact van die film betekende voor feminisme in Hollywood. En wat was de liberaliserende werking van Bridesmaids precies? Daarnaast hebben we een mooi artikel over de opkomst van feminisme in het Midden-Oosten door cinema, en schrijft Indra een column over prinsessen in film en wat dat paradigma doet voor jonge kijkers. Hedwig verdiept zich in ‘psychotische vrouwen in cinema’, en ons trilogie-item gaat deze maand over Mr. Vengeance. Daarin worden de mannen allemaal gemotiveerd door De Vrouw. Wat de gemene deler wordt in onze Netflix top 5 laat zich natuurlijk niet moeilijk raden.

In maart gaat ook weer veel moois in de reguliere première, wat te denken van A Bigger Splash, met Tilda Swinton en Matthias Schoenaerts, Michael Moore’s nieuwe documentaire Where to Invade Next, en High-Rise, naar het gelijknamige boek van J.G. Ballard. Verwacht daarnaast recensies van Risen, Truman en Triple 9.

Een volle maand dus, met als schijnend en glorieus middelpunt De Vrouw.

Een fijne maart toegewenst, van iedereen bij Cine.

Dandyano

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken