Nu aan het lezen:

De beste films van 2015 (deel 3)

De beste films van 2015 (deel 3)

 

 

Ik heb er uiteindelijk 4 gekozen in plaats van 5. Voor mij zijn deze tot nu toe de beste. Daarna volgt een flinke lijst aan middenmoot waaruit ik simpelweg geen keuze heb kunnen maken. Ik hoop dat dit zo voldoende is. 
Groetjes, Indra


Mad Max: Fury Road
Dit is sowieso mijn favoriete film van het afgelopen jaar. Een feest voor alle zintuigen in de meest letterlijke zin van het woord. Nu de film is bezonken, springen andere zaken meer in het oog. Bijvoorbeeld het feit dat Max een ondergeschikt persoon lijkt bij de queeste van Furiosa om terug te keren naar haar eigen stam. De veel beschreven feministische ondertoon in de film komt nu ook beter tot zijn recht. Het spreekt tot voordeel van de film dat deze ook na een eerste overweldigende ervaring blijft boeien. Mijn voorspelling dat het de beste reboot van de zomer wordt, lijkt mij meer dan bevestigd.

The Duke of Burgundy
Op het eerste gezicht een fris tegengeluid voor de rommel die 50 Shades of Grey heet. The Duke of Burgundy laat zien hoe je een sensuele film over sadomasochisme maakt. Met een fijn oog voor details, en ruimte voor de psychologische ontwikkeling van de personages. Op het tweede gezicht is het vooral heel knap hoe de regisseur een onderwerp waar toch enig taboe op rust op deze wijze heel gewoon weet te maken, zodat je als kijker jezelf toch identificeert met de hoofdpersonen.

Inside Out
Niet gerecenseerd voor cine.nl, maar wel met veel plezier gekeken. De film is niet van het niveau van Up of Toy Story, maar weet toch wel een snaar te raken. Dat is niet vreemd gezien het onderwerp van Inside, Out. In de film kijken we in het hoofd van het meisje Riley en naar de emoties die haar sturen. Als twee van hen door een ongeluk uit het besturingscentrum worden gelanceerd, begint een race tegen de klok om Riley’s persoonlijkheid intact te houden. Pixar weet precies de goede balans tussen vreugde en verdriet mee te geven.

X + Y
Hoewel lichtelijk voorspelbaar is X + Y toch bijgebleven. In eerste instantie vooral door de bijna documentaire-achtige stijl waarin de film in beeld is gebracht. Maar ook vanwege de prominente bijrollen en de aandacht voor de moeilijkheid die autistische kinderen ervaren in zaken die de meesten van ons heel gewoon vinden. Deze boodschap is nu veel beter geland. Wie zegt dat films niet beter worden met de tijd?

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken