Nu aan het lezen:

Crimson Peak

Crimson Peak

 

In alle lagen van popcultuur is het fenomeen ‘sprookje’ terug te vinden. De boeken van Roald Dahl lezen als sprookjes, de films van Wes Anderson kijken weg als sprookjes, de muziek van Sufjan Stevens klinkt als een sprookjesachtige vertelling etc. Het vertellen van verhalen –met de nadruk op sfeer– zo gebracht dat de lezer, luisteraar of kijker zichzelf er helemaal in verliest. Met het verlangen om keer op keer terug te keren naar die wereld die voor een groot deel van de verteller is, maar toch ook voor een aanzienlijk deel van de luisteraar. Een belangrijk aspect in dit soort vertellingen, is dat een goed ‘sprookje’ (in de breedste zin van het woord) ruimte voor eigen fantasie overlaat. Zodat jij als ontvanger een waas van nostalgie krijgt als je het sprookje in je hoofd nog eens afspeelt. Als een plek waar je nooit bent geweest maar bijna tastbare herinnering aan hebt. Guillermo del Toro (Pan’s Labyrinth, Pacific Rim) is een regisseur die sprookjes maakt. Zo ook weer in Crimson Peak.

De film wordt gepromoot als een haunted-house horrorfilm, maar dat is het niet. De ideale tagline voor Crimson Peak zit in de film zelf, als Edith Cushing (Mia Wasikowska) haar eigen roman omschrijft: “It’s not a ghost story, it’s a story with ghosts in it”. Edith Cushing is dus een jonge aspirerende schrijfster (meer “Mary Shelley dan Jane Austen”) die niet op haar mondje is gevallen. Haar vader, een rijke landheer die zijn vrouw is verloren, ziet haar uiteraard als zijn oogappeltje. Dan komt zij Thomas Sharpe tegen (Tom Hiddleston, hier nog bleker dan zijn vertolking als Loki in The Avengers), een Britse baronet die berooid de wereld over reist opzoek naar geldschieters voor zijn uitvindingen. Edith valt als een blok voor de charmante Thomas en besluit samen met hem en zijn zus Lucille (een ijskoude Jessica Chastain, wier lippen nòg dunner lijken dan normaal) naar het Allerdale Hall Estate in ruraal Engeland te vertrekken. Edith heeft echter feeling voor geesten, en de geesten voor haar. Vanaf haar eerste moment in het (prachtig vormgegeven) vervallen landgoed klopt er iets niet.

Crimson Peak

Zoals vaker in Guillermo del Toro films zijn de achtergrond, aankleding, styling en het algehele visuele plaatje de èchte sterren. Vooral de Victoriaanse klederdracht (en het oog voor detail daarvoor) zal hoogstwaarschijnlijk in de prijzen vallen tijdens het Oscar seizoen. De acteurs halen allemaal een ruim voldoende, maar geen van allen kunnen ze het manische, bijna electrische acteerniveau van Jessica Chastain halen. Crimson Peak is een romantisch sprookje, met horror-elementen en het verloop van een spannend Young Adult boek (en een psychoseksuele twist die doorgewinterde filmkijkers van verre zien aankomen). De schrikmomenten zijn schaars en absoluut niet waar deze film om draait. Horrorfans zullen daarom ietwat teleurgesteld zijn vanwege het ontbreken van échte gore of visuele horror, maar als filmliefhebber zul je tevreden de bioscoop uit lopen. Met heel even dat gevoel dat je had als kind, als je een iets te spannend sprookje net voor het slapengaan had gelezen.

Crimson Peak draait vanaf 15 oktober in de bioscoop.

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken