Nu aan het lezen:

Column: Meisjesdromen

Column: Meisjesdromen

 

Alle vrouwen waren eens kleine meisjes. En de meesten van die kleine meisjes droomden ervan prinses te zijn. Een rondvraag onder vriendinnen bevestigt dit. Curieuzer is het motief van deze kleine meisjes. Wat houdt het in prinses te zijn? Dat je mooie kleding hebt, getrouwd bent met een prins, en woont in een kasteel. Het is een romantisch ideaal. Dit ideaal is vanaf het midden van de de 20ste eeuw zorgvuldig gecultiveerd en gepolijst door Disney. Via films, speelgoed en pretparken smeedde Disney een wereldwijd netwerk waarvan diezelfde meisjesdromen de spil vormen.

Eén van de oudste van de genoemde films is Assepoester (1950). Assepoester is een lief, ijverig en knap meisje dat door haar stiefmoeder en -zussen als sloof wordt gebruikt. Ze is goed in koken, schoonmaken en naaiwerk. Assepoester wil dolgraag naar het koninklijke bal. Haar stiefmoeder steekt daar een stokje voor. Door een gelukkig toeval weet Assepoester toch op het bal te verschijnen en wordt ze verliefd op een knappe prins. Al na een enkele ontmoeting weten ze dat ze voor elkaar bestemd zijn. De film eindigt met een sprookjeshuwelijk. Miljoenen groeiden er mee op.
Disney wachtte lang voor ze een live action remake aankondigde onder regie van Kenneth Branagh: Cinderella (2015). Er is weinig veranderd aan het verhaal. Een lieftallig meisje (Lily James) wordt onder de duim gehouden door haar wrokkige stiefmoeder (Cate Blanchett), en veranderd door tussenkomst van een goede fee (Helena Bonham Carter) in een sprookjesprinses. De prins wordt tot over zijn oren verliefd op haar en vraagt haar ten huwelijk. Eind goed, al goed.

 

Er blijft 1 prangende vraag. Is er in 65 jaar niets veranderd aan het ideaalbeeld van de prinses? Blijven we hangen in onze meisjesdroom; de blauwe baljurk van Assepoester?

Ja, zie Belle en het Beest (1991)
Meer dan 40 jaar na Assepoester komt Belle en het Beest uit. Belle leeft in een klein dorp met haar vader. Ze hebben de reputatie een beetje zonderling te zijn. Belle’s vader is een uitvinder. Zijzelf leest graag. Belle’s vader bereidt zich voor om zijn uitvindingen ten toon te stellen op een beurs. Maar onderweg verdwaalt hij, en wordt hij opgesloten in een somber kasteel bewoond door een verschrikkelijk beest. Zijn paard ontsnapt en waarschuwt Belle. Belle neemt vrijwillig de plaats in van haar vader in de kerkers van het kasteel. Langzaam groeit de band tussen haar en het Beest. Ze raken bevriend, en hebben zowaar een romantische afspraak waarbij ze dansen in de enorme balzaal van het kasteel.
Belle is een intelligente dame. Ze is belezen, en kijkt dwars door de opgeblazen praatjes van haar buurman Gaston heen. Ze beseft daarnaast al snel dat het Beest meer is dan hij lijkt te zijn. Desondanks zijn alle prinselijke clichés uit Assepoester aanwezig. Van de japon tot de liefdevolle kus. Belle kiest aan het eind van de film voor haar prins, en ze leefden nog lang en gelukkig.

 

Nee, zie Princess Mononoke (1997)
Ashitaka raakt vervloekt tijdens de jacht. Zijn zoektocht naar een geneesmiddel brengt hem naar een pioniersstad aan de rand van een gigantisch woud. Daar leeft een enorme moederwolf met haar gezin, onder wie San, een mensenkind. Zij is prinses Mononoke: de prinses van de boze geesten. De pioniers leven in onmin met de woudgeesten door hun constante honger naar de rijkdommen van het bos. Het leidt uiteindelijk tot een confrontatie waarbij San en Ashitaka tussen de strijdende partijen terechtkomen.
Opvallend is dat San geen gewone prinses is. Ze ontleent haar titel aan haar geadopteerde familie, leeft in de open lucht en weet zich staande te houden in een gevecht. Aan het eind van de film kiest ze haar eigen thuis. Haar band met Ashitaka heeft hier geen invloed op.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken