Nu aan het lezen:

Column: Met een Franse slag. Jules Verne in science fiction

Column: Met een Franse slag. Jules Verne in science fiction

 

Wanneer wordt gesproken over de mogelijke peetvader van science fiction, komt de naam van de Franse auteur Jules Verne opvallend vaak ter sprake. En dat is geen toeval. Verne staat vooral bekend om zijn avontuurlijke jeugdboeken waarin de toepassing van (in zijn tijd) moderne technologie van grote invloed is. Aansprekende personages als kapitein Nemo zoeken actief de grenzen van het menselijke kunnen op. Ze reizen 20,000 mijl onder zee, de wereld over in 80 dagen of vinden een nieuwe ondergrondse route van IJsland naar Duitsland langs de kern van de aarde. Geen doel is te ver gezocht. Het spreekt vanzelf dat deze can-do mentaliteit ook filmmakers tot inspiratie dient. Daarom hierbij een kleine greep uit films die kernideeën aan Verne ontlenen.

Back to the Future Part III (1990) – Robert Zemickis

In het afsluitende deel van de Back to the Future trilogie krijgen we meer inzicht in de motieven van Dr. Emmett Brown (Christopher Lloyd). Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden zit hij vast in het Wilde Westen van 1885. Zijn enige hoop op redding rust bij Marty McFly (Michael J. Fox). Gaandeweg komen we er achter dat de dokter van kinds af aan groot fan is van Jules Verne. Mede door Verne is hij uitvinder geworden. En zo vormt de liefde voor literatuur van Brown de indirecte opmaat voor het ombouwen van de DeLorean tot een tijdmachine, en de op het eerste oog onmogelijke reizen van Marty.


We reizen per DeLorean terug naar de jaren ’50 en stappen in een wel heel bijzondere onderzeeër:

20,000 Leagues under the Sea (1954) – Richard Fleischer

Een klassieke Hollywoodfilm. Ned Land (Kirk Douglas) onderzoekt een aantal mysterieuze schipbreuken. Hij stuit daarbij op een bijzonder geavanceerde onderzeeër: de Nautilus. Land en zijn collega’s worden gevangen genomen door haar illustere kapitein, Nemo (James Mason). In de bekendste en meest spectaculaire scène uit de film wordt de Nautilus wordt aangevallen door een enorme inktvis. Uiteindelijk gaan zowel de Nautilus als Nemo ten onder. Ten opzichte van de originele tekst worden wel een aantal aanpassingen gedaan. Zo bedacht Verne dat zijn duikboot als krachtbron kool zou gebruiken. In de ruwweg 80 jaar tussen publicatie van het boek en de productie van de film stonden de ontwikkelingen evenwel niet stil. De duikboot van Mason’s Nemo wordt daarom aangedreven door nucleaire energie.

 

We duiken verder naar de bodem van de zee waar eeuwige duisternis ons langzaam omsluit.

Voyage to the Bottom of the Sea (1961) – Irwin Allen

Hoewel niet direct gebaseerd op een verhaal van Verne speelt regisseur Allen dankbaar leentjebuur bij de Fransman. Zijn film is een mix van een rampenfilm en de romantiek van 20,000 Leagues under the Sea. Om de aarde te redden van kosmische straling, kaapt admiraal Harriman Nelson (Walter Pidgeon) zijn eigen experimentele duikboot. Hij zet koers naar de Marianentrog vanwaar hij een nucleaire raket wil afschieten richting de Van Allen Gordel. Dit zou in theorie een ramp van ongekende omvang voorkomen. De film was succesvol genoeg om te worden gevolgd door een tv-serie met andere acteurs. Maar het was natuurlijk altijd al te doen om de onderzeeër en haar fantastische vermogens.

We eindigen onze reis in kalme wateren. Omdat zelfs de meest doorgewinterde avonturier waarschijnlijk genoeg heeft aan deze reis door tijd en ruimte.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken