Nu aan het lezen:

Chilling Adventures of Sabrina

Chilling Adventures of Sabrina

 

Chilling Adventures of Sabrina is zoekende naar het juiste brouwsel, maar komt naarmate het eerste seizoen vordert steeds dichter in de buurt van het juiste recept. In het pakkend griezelige decor van het mysterieuze stadje Greendale verbloemt Kiernan Shipka als Sabrina de dieptepunten in verhaallijnen.

Na Riverdale is het nog geen twee jaar later de beurt aan de tweede stripboekenreeks van Archie Comics om te debuteren als televisieserie. Net als de bekende voorganger geeft maker Roberto Aguirre-Sacasa ook deze serie een duistere herinterpretatie. Sabrina Spellman is een tienermeisje die half heks, half mens is. Dat betekent dat ze moet schipperen tussen twee levens. Het heksenleven speelt zich thuis af, waar ze leeft met tantes Hilda, Zelda en neef Ambrose. Ze staat onder druk om haar naam in het boek van de duivel te zetten in ruil voor macht en om fulltime te gaan studeren aan de heksenschool. Maar Sabrina heeft moeite het stervelingen leven op de middelbare school, met haar trouwe vriendje Harvey en vriendinnen Roz en Susie, vaarwel te zeggen.

Waar de schrijvers precies naartoe willen met dit uitgangspunt blijft lang onduidelijk. De griezelstad Greendale is een blanco palet waar ze lukraak een tekening van trachten te maken. Net als companion piece Riverdale is ook hier sprake van exces in kleuren, maar dan omgeven door mist in plaats van zonovergoten glans. Deze theatrale soapstijl brengt uitermate geslepen het gevoel van een levend stripboek over. Maar waar Riverdale wekelijks zich zelfbewust overtroeft qua belachelijke plotwendingen en dubieuze emoties, lijkt Chilling Adventures of Sabrina juist ingetogener te werk willen gaan.

Toch gaat dat met vallen en opstaan. Er lijkt weinig finesse in de onderliggende wereld te zitten. Zo zijn er met name in het begin vele komische knipogen enerzijds en grotesk enge momenten anderzijds, zonder hier de balans in te vinden. Van een advocaat gespecialiseerd in heksenrecht gaat de serie klakkeloos over naar bloedstollende nachtmerries in het Spellman-huis, begeleid door een demon die beter in de schaduwen had kunnen blijven getuige de klungelige make-up. De heksenkring bevat amusante overeenkomsten met streng Christelijke leer (zo zijn vele uitroepen met God vervangen door Satan en is er een biecht), maar dit gaat dermate ver door dat de vraag rijst wat deze Satanische kerk nou anders maakt. Ook de onderliggende logica laat te wensen over, als astral projecting een levensgevaarlijke spreuk zou zijn maar vervolgens iedereen te pas en te onpas deze techniek gebruikt.

Het stadje Greendale zelf is dankzij de macabere esthetiek wel consistent in beeld. In de mysterieuze misten waren de personages rond, maar weten er zelden uit te spatten. Veel van de persoonlijkheden komen flauw over en lijken vooral in het begin weinig te bieden te hebben. Het lichtpunt is gelukkig Sabrina zelf, die overtuigend wordt neergezet door Kiernan Shipka (Mad Men). Zij heeft qua uitstraling de juiste mix tussen lieflijke onschuld en geheimzinnige moed. Ook haar tantes weten te overtuigen, met een aandoenlijke Hilda (Lucy Davis) en strenge Zelda (Miranda Otto).

Aan de andere kant van het spectrum zijn de antagonisten voornamelijk teleurstellend. Rivaal Prudence (Tati Gabrielle) is nog adequaat gemeen en de dogmatische en listige leider Father Blackwood is weliswaar flets maar dwingend. Harvey’s vader is echter naargeestig op het karikaturale af. De grootste boosdoener is de demon die het lichaam van lerares Ms. Wardwell overneemt. Voor de nummer twee naast Satan komen haar plannen wel erg geïmproviseerd en incompetent over. Het is ook de vraag waarom Sabrina haar blijft vertrouwen. Daarnaast speelt Michelle Gomez dit kwade figuur dermate overdreven qua accenten en maniertjes dat het eerder komisch dan dreigend aanvoelt.

De zoektocht van de schrijvers resulteert in een verhaal dat meerdere afslagen neemt voordat het de juiste weg inslaat. Aan het begin gaan vele proefballonnetjes op, die niet allen aankomen. Zo lijkt Sabrina eerst met haar vrienden een actiegroep voor vrouwen (knipogend WICCA genoemd) op te richten, maar er gebeurt verder weinig met deze thematiek over identiteit. In het begin neemt de serie vooral een ‘monster van de week’ structuur aan, met een probleem wat diezelfde aflevering nog wordt opgelost zonder al te grote nasleep. Dit zorgt voor weinig samenhang tussen de vele personages. Zodra de schrijvers dit laten vieren begint de serie steeds meer tot leven te komen, wat leidt tot spannende momenten.

Wellicht overspelen zij wel hun hand door Roz bovennatuurlijke krachten te geven wat het contrast tussen heks en sterveling afzwakt, maar het geeft een eerder anoniem personage cachet. Sabrina’s verhouding tot Harvey evolueert ook tot meer dan doorsnee tienerromantiek. Zo weet Chilling Adventures of Sabrina op haar best de potentie van griezelsoap waar te maken. De krachtige finale geeft hoop dat het tweede seizoen de stijgende lijn doorzet.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken