Nu aan het lezen:

Cannes 2018 – Girls Of The Sun

Cannes 2018 – Girls Of The Sun


Eva Husson keert terug na Bang Gang en doet dat met een heel andere film. Althans, dat lijkt vooral zo op basis van de beschrijving. In Girls Of The Sun volgen we een groep vrouwelijke peshmerga-soldaten die vechten tegen IS. We zien vrouwen centraal in een mannenwereld, hoewel ik die term haat
.

Girls Of The Sun opent met trage beelden van met wit zand bedekte gezichten die lijken te schreeuwen en te huilen. En de traag opkomende paddenstoelwolk van een bominslag. Maar daarmee worden we op het verkeerde been gezet. Want de film gaat eigenlijk helemaal niet over oorlog voeren, bommen en onthoofdingen. Het gaat vooral over de pijn die dat voortbrengt en wat dat dan weer teweegbrengt; het goede in de mens dat naar boven komt en onze oerdrang om dat wat slecht is te verslaan en te verbannen.

Daryl Hannah (Kill Bill, met dat toffe ooglapje) speelt een fotografe die dwars door het Midden Oosten reist om verslag te doen van de bloederige waarheid of de voorgeschotelde propaganda van de conflicten aldaar. Voor een nieuwe reportage komt ze terecht op het front van de strijd tegen IS. De leider van het vrouwelijke leger, Bahar, is vanaf het eerste moment dat ze in beeld komt echter de echte ster van de film. Haar voorkomen straalt een vastberadenheid uit die moeilijk na te bootsen is.

Ze leeft met de herinnering van de executie van haar man, de verkrachtingen en uiteindelijke zelfmoord van haar zus, en de ontvoering van haar kind die nu in een kinder-trainingskamp van IS zit. Aan motivatie geen gebrek dus. Jammer is wel dat Husson het er nóg dikker bovenop moet leggen door een tiental flashbacks te laten zien van de gelukkige tijden van Bahar en haar gezin. Na twee keer hadden we de boodschap ook al wel begrepen. Het verstoort het ritme van de film een beetje, die gelukkig sterk genoeg is om daar weer overheen te komen.

Women, life, freedom!

Girls Of The Sun laat het verhaal zien van de Yezidi strijders die proberen om IS terug te dringen en uiteindelijk helemaal uit te roeien. Het vrouwelijke bataljon bestaat uit voormalige gevangenen, wat in IS-taal betekent dat ze slavinnen zijn geweest die meestal meerdere keren zijn doorverkocht. Bij elkaar opgeteld hebben ze dus de woede die nodig is om een vijand te verslaan die even onverslaanbaar leek. Het is een persoonlijk portret van mensen aan het front die vechten voor hun eigen vrijheid, maar vooral ook voor de vrijheid van de rest van de wereld. Als wij hier opgelucht adem halen dat het aantal aanslagen afneemt, dan mogen we weleens iets meer stilstaan bij het feit dat het mensen zoals Bahar en haar team zijn dat daar iedere dag voor gevochten heeft. Dat daar mensen dood zijn gegaan omdat ze dapper genoeg waren om de strijd aan te gaan met mensen die helemaal niets te verliezen hebben.

Women, life, freedom zingen de vrouwen voordat ze naar voren trekken. Deze drie woorden zeggen alles waar ze voor vechten. Met Girls Of The Sun zien we heel letterlijk de verandering die de maatschappij aan het doormaken is op het gebied van gelijkheid, maar is het vooral weer even een reality-check voor ons in het Westen. En met name hier in Cannes, een plek die misschien wel het verst afstaat van het IS-front.

De film is wel zwaar. Misschien voor sommigen te zwaar om mee te dingen in de top van de Cannes-competitie, maar wat mij betreft verdient hij het om in ieder geval kanshebber te zijn.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken