Nu aan het lezen:

Cannes 2016: The Student

Cannes 2016: The Student

 

De Russische regisseur Kirill Serebrennikov maakt met The Student zijn debuut op Cannes. De film draait in de officiële selectie van Un Certain Regard mee. En waar we de laatste dagen weer wat lichtere films voorbij zagen komen, dompelt Serebrennikov ons onder in de donkere slaapkamer van de Russische Venya.

The Student ís Venya. Een typische puberjongen die een ontwikkeling doormaakt. In zijn geval betekent dat een (op het oog plotse) interesse voor het Christendom. En dan niet zomaar: zijn aandacht voor de bijbel slaat al snel uit naar extremisme. Hij heeft het boek de hele dag in zijn handen. Als zijn klasgenoten het zwembad inspringen tijdens sportles, zit hij aan de kant, volledig gekleed, te bladeren. Daar begint ook zijn obsessieve gedrag: volgens de bijbel moeten vrouwen zich bedekken, en zich niet uitdagender kleden dan praktisch nodig. Het zorgt voor de eerste rel, waarbij hij met succes afdwingt dat de Russische tienermeisjes uit zijn klas een badpak moeten dragen in plaats van een bikini. Het is een voorbode voor meer van dat gedrag. Tegen zijn moeder, de priester van de school, zijn docenten – iedereen die maar op zijn pad komt overdondert hij met citaten uit de bijbel. Steeds vaker, steeds heftigere teksten, met steeds dezelfde monotone stem.

Serebrennikov is met The Student overduidelijk niet op zoek naar de sympathie van het publiek. Door middel van herhaling en het oproepen van onbegrip of zelfs boosheid kruipt de film onder je huid, zonder daar weg te gaan in de vorm van een bevredigend einde. Dat klinkt heftig, en dat is het ook wel. Esthetisch gezien is het één van de mooiste films die ik voorbij heb zien komen tijdens het festival. De donkere tinten versterken de boodschap, een zeldzame lichte kleur belicht de spaarzame momenten om uit de film te ontsnappen.

the student review nederland

The Student is een film die op verschillende manieren de gevaren van opgroeien opzoekt, met religie in dit geval als middel. In Rusland is educatie nog altijd (deels) gebaseerd op communisme en traditioneel denken, al komt dat niet meer overeen met de moderne denkwijzen van de huidige generatie. Ook dat wordt aan de kaak gesteld. Het gevaar van extremisme, dat in Cannes ook zo voelbaar aanwezig is, wordt in een andere vorm gegoten maar de boodschap is duidelijk. Hoe kan religie, dat is gebaseerd op een zo goed mogelijk mens zijn, toch zo gevaarlijk worden? Wanneer iemand het heel erg letterlijk neemt, zoals Venya dat doet. Hij kan de letterlijke zinnen heel goed uit zijn hoofd leren, zonder te begrijpen dat dit veelal metaforen zijn – dat het om de boodschap gaat, niet om instructies. Zoals we tijdens het opgroeien alles wat we leren moeten omzetten in een manier van leven, een manier van denken – in plaats van alles letterlijk uit te voeren.

Serebrennikov put ons uit. De soms satirische ondertoon van The Student, duidelijk gericht tegen het ouderwets aandoende Russische regime, brengt het enige lichtvoetige in de film. Verder is het donker, intens en een tikkeltje angstaanjagend. En dat is heel knap gedaan. The Student blijft nog lang nadat je uit de bioscoop bent gekomen in je hoofd zitten.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken