Nu aan het lezen:

Cannes 2016: The Neon Demon

Cannes 2016: The Neon Demon

 

Verwachtingen zijn vervelend. Hooggespannen verwachtingen al helemaal. Dat geldt sinds Drive in extremis voor Nicolas Winding Refn, die na zijn fantastische film over de zwijgzame Ryan Gosling moeite heeft dit succes te evenaren. Moeite volgens de buitenwacht dan; Winding Refn maakt zelf precies de films die hij wil, hoe moeilijk dit proces ook is. Dat laatste blijkt uit de documentaire (My Life Directed By Nicolas Winding Refn) die zijn vrouw maakte tijdens de opnames van Only God Forgives.

Toen Only God Forgives zijn debuut maakte op Cannes gold eigenlijk dezelfde vraag als nu: gaat hij Drive evenaren? Daar kan ik kort over zijn. Nee. The Neon Demon is meer God Forgives dan Drive, maar onmiskenbaar een Nicolas Winding Refn film. The Neon Demon speelt zich af in hetzelfde L.A. en hetzelfde universum als Drive, maar daar houden alle vergelijkingen ook op. Qua kleurgebruik heeft deze film stilistisch meer overeenkomsten met God Forgives; waar Bangkok van ‘nature’ wordt opgelicht door goedkoop neon, is de modellenwereld in Los Angeles een gefabriceerde lichtshow van neon-kleurige driehoeken en andere elementaire vormen. De film voelt minder compact dan de twee uur voorschrijft, en dat komt vooral door de gigantisch trage shots, en de bijna fluisterende, ethereal uitspraak en tableau houding van de modellen.

the-neon-demon-official-trailer-review-only-god-forgives-review-934808

De 16-jarige Jesse (Elle Fanning) komt als groentje naar Los Angeles, en leert een harde les over vrouw-zijn en de modellenwereld. Alle scènes tussen de vrouwen zijn een oefening in onderhuidse haat en nijd, waarbij de ogen iets heel anders zeggen dan de mond. Dat geldt overigens voor iedereen in The Neon Demon. Keanu Reeves als hijgerige motelmanager ziet eruit alsof hij ieder moment op brute verkrachting kan overgaan — en dat doet hij uiteindelijk ook. Jesse wordt zich naarmate de film vordert steeds meer bewust van wie ze is, en de maagdelijke wide-eyed onschuld van het begin ebt steeds verder weg. Schoonheid als wapen en kracht, en uiteindelijk wil iedereen een stukje van haar. Letterlijk.

elle-fanning-and-abbey-lee-are-murderous-models-in-the-neon-demon-trailer-1460692081

Beauty isn’t everything. It’s the only thing.

The Neon Demon wordt gepresenteerd als horrorfilm, maar is meer een (erotische) thriller met buitensporige uitspattingen van geweld, necrofilie, kannibalisme, pedofilie en de oppervlakkige door schoonheid gedomineerde modellenwereld van Los Angeles. De dystopische elektro van Kavinsky uit Drive maakt plaats voor het maximalisme van (zeg) Goldfrapp en Le Tigre, maar wat vooral opvalt is het volledige ontbreken van narratief. The Neon Demon is een zeer eendimensionale aangelegenheid van mooie beelden, geweld en eerdergenoemde gruwelheden. That’s it. Nicolas Winding Refn heeft een film gemaakt die net zo cosmetisch en leeg is als het wereldje waar The Neon Demon duidelijk op gebaseerd is.

2048x1536-fit_the-neon-demon-nicolas-winding-refn

Als je fan bent van Winding Refn is The Neon Demon een must-see. Als je Drive tof vond en Only God Forgives niet, is The Neon Demon niet jouw ding. Wat prijzenswaardig is, is het feit dat we met een regisseur te maken hebben die niets anders doet dan hetgeen hij precies wil — helaas zorgt dat niet altijd voor goede cinema. Wel voor een onmiskenbaar eigen gezicht, en daarom is The Neon Demon een waardige toevoeging in het oeuvre van de Deense specialist. Dat bekent niet als vanzelf dat het een 4- of 5 sterren film is.

The Neon Demon draait vanaf 14-07-2016 in Nederland in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken