Nu aan het lezen:

Cannes 2016: Mean Dreams

Cannes 2016: Mean Dreams

 

Regisseur Nathan Morlando komt onder luid applaus door het publiek heen gelopen. Het oude Theatre Croisette onder het Mariott hotel was vroeger dé filmzaal van het filmfestival, totdat hij werd vervangen door het moderne paleis aan de zee waar de rode loper nu wordt uitgerold. Maar de oude zaal ademt film, zoals het dat altijd zal blijven doen. En als Morlando met een trotse blik de cast op het podium verwelkomt zien we oudgediende Bill Paxton, die in Croisette helemaal op zijn plek is – met in zijn kielzog twee jonge sterren:  Sophie Nélisse en Josh Wiggins.

Nélisse (als Casey) en Wiggins (als Jonas) spelen de hoofdrollen in Mean Dreams. Een jong koppel dat toevallig naast elkaar komt wonen, ergens in de outskirts van Amerika. En wat een chemie. Morlando vertelt op het podium ook al dat de casting werd afgerond toen deze twee bij elkaar in een kamer werden gestopt, en de hele crew zag hoe zij verliefd op elkaar werden.

mean-dreams2

Mean Dreams onderzoekt het afscheid van kinderen met hun ouders. Dat moment dat komt in het leven van ieder kind. Niet zozeer een definitief afscheid, maar het moment dat we ons eigen leven op gaan bouwen. In een eigen omgeving, met een partner of alleen. Dat uitgangspunt wordt verpakt in een thriller die goed geslaagd is, al zitten er op sommige plekken (behoorlijke) gaten in.
Casey en Jonas worden verliefd maar haar vader (Paxton) keurt dat al vanaf het begin af. Het loopt vrij snel uit de hand men dat mondt uit in een achtervolging die vanaf dat moment centraal staat in de film. Jonas moet, om met Casey te kunnen zijn, afscheid nemen van zijn ouders die hem altijd streng hebben opgevoed en heel dichtbij hebben gehouden – wat het moment uiteraard nog meer emotionele waarde geeft. Voor haar is het afscheid meer dan een moment: het is het plot van de film.

Paxton is in zijn rol als agressieve cowboy lekker in zijn element. Met zijn soms over de top acteerwerk krijgt hij de lachers op zijn hand – maar ik twijfel of hij die bedoeling had. Met de twee jonge acteurs komt het wel goed. Wiggins is een soort jonge Matt Damon. Met dezelfde scherpe randjes die hij in de eerste jaren van zijn carrière had, maar ook met dezelfde potentie. Terwijl de Canadese Nélisse zo een nieuwe Cannes-sweetheart kan worden.

image (5)

Mean Dreams onderzoekt verliefd worden op een kwetsbare leeftijd met verve, en verpakt dat ook nog eens in een vermakelijke thriller. Een film die een mooi publiek verdient dus.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken