Nu aan het lezen:

Cafe Society

Cafe Society

 

In Cafe Society gebeurd niet zoveel. Geen flitsende turn-of-events, geen plotwendingen waarvan je van je stoel valt, maar gewoon een goed verteld verhaal. Vonnie (Kristen Stewart) is de secretaresse van Phil (Steve Carell) in het Hollywood van de jaren 30. En zoals het hoort in die tijd gaat hij uiteraard vreemd met haar (Mad Men heeft me veel geleerd over de wereld). Carells neefje Bobby (Jesse Eisenberg) een naïeve Bronx native, komt dan naar Hollywood opzoek naar werk. Dat vindt hij bij Carrells filmstudio, en wordt daar heimelijk verliefd op Stewart. Hoewel de liefde wederzijds is mondt het uit op een fiasco, en met de wetenschap dat Stewart voor de gevierde filmbaas kiest, vertrekt Bobby (Eisenberg) terug naar New York. Jaren later is Bobby succesvol, getrouwd en vader, maar kan hij Vonnie nooit helemaal vergeten. Totdat zij op een dag samen met Carell in zijn nachtclub staat.

jesse_0

Meer hoef je eigenlijk niet te weten over Cafe Society, dat vooral schittert door de cinematografie van Vittorio Storaro, en de manier waarop Eisenberg de spirit van Woody Allen uitdraagt. De eager-to-please houding, de sputterende manier van praten en de ietwat clumsy New Yorker zijn classic Allen, en Eisenberg doet het met verve. De grandeur van Hollywood uit die tijd wordt heerlijk en exuberant in beeld gebracht, evenals het segment van de film dat zich in New York afspeelt. Het is een échte Woody Allen film, met een écht Woody Allen einde. Voor sommigen zal dat wat leeg aanvoelen, maar yearning, onmogelijke liefde en het idee dat je de vrouw van je leven bent misgelopen kan precies dat zijn. Leeg.

Woody Allen brengt Hollywood uit een vervlogen tijd terug, en dat ziet er fantastisch uit. Het is geen Midnight in Paris, daarvoor zit Allen teveel in zijn comfort zone. Maar dat betekent in dit geval nog altijd 4 volle sterren.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken