The Blair Witch Project was vernieuwend, intens, eng en de talk of the town in 1999. Het pre-web 2.0 tijdperk was debet aan het succes aan en zorgde voor een flinke reeks klonen en wannabe’s. Op een paar uitschieters na (Rec, Cloverfield, Paranormal Activity) kwam niets in de buurt van de suggestieve horror uit het origineel. Nu is de heks terug om het found-footage genre voor eens en voor altijd te begraven. De Alfa en Omega. Maar is Blair Witch werkelijk het summum waar het genre aan toe was?

Nee. Dat is het niet. Deze nieuwe versie komt niet eens in de buurt van wat het origineel teweegbracht maar wellicht is het ook niet helemaal fair om Blair Witch tegen het baanbrekende eerste deel af te zetten. Maar als je de titel van de film even vergeet (dat deden de makers ook door de film lange tijd The Woods te noemen) blijft er eigenlijk een middelmatige horrorfilm over die een piekt kent richting het einde. Blair Witch mag ook gerust als een remake gezien worden en niet als een vervolg, terwijl het verhaal wel doet alsof het een voortzetting is van de eerste film. De broer van Heather Donahue (die inmiddels in het echt een nieuw leven heeft als wietkweker) gaat opzoek naar zijn verloren gewaande zus, en neemt daarbij zijn beste vriend, diens vriendin, een bevriend filmmaker en twee locals mee die de bossen van Black Hills Forrest goed kennen. Zodra de nacht valt gaat het helemaal mis en alle gevoel van tijd en ruimte lijkt weg. Vanaf dat punt volgt de film eigenlijk hetzelfde pad als Project, alleen nu is het 2016 dus er zijn helikopter drones en mobieltjes.

De toevoeging van het tijd-vacuüm waar groep in vast komt te zitten lijkt ook een vreemde greep te zijn om de lore rond Blair Witch wat dieper te maken, net als het Silent Hill huisje en de fysieke horror van het laatste half uur. Daardoor voelt Blair Witch als een standaard horrorfilm waarbij ook de found-footage gimmick weinig toevoegt. De jump-scares zijn er in de derde akte in overvloed en die zijn best aardig, maar de veel slimmere, suggestieve angst uit het eerste deel wordt nergens gehaald. De pure wanhoop en angst van de hoofdrolspelers zorgde voor angst bij de kijker, nu volg je een standaard groepje in een standaard eng donker bos met een standaard horror verhaal. Oh en de neger gaat als eerste dood.

Na ongeveer 40 minuten opbouw komt eindelijk iets van de sfeer terug die Project ook had, maar dat is niet genoeg om de film te redden. Blair Witch evenaart het origineel niet, maar is wel stukken beter dan het -terecht- vergeten Book of Shadows, het officiële vervolg op Project. Laten we hopen dat de found-footage gimmick hiermee (voorlopig) echt dood en begraven is, het is namelijk tijd voor een nieuwe spannende twist in het horror-genre. Misschien doet Blair Witch wat dat betreft toch iets goed.

0 reacties

Geef een reactie

Annuleren